1
اِذَا السَّمَٓاءُ انْفَطَرَتْۙ ١
İzes semâunfetaret.
UZAY çatlayan bir çekirdekten çıkan filiz gibi yeniden yaratılmaya başladığında,[⁵⁶¹⁰]
[5610] Semâ’, semâvât çoğuluyla gelmediği bu bağlamda “gök” anlamından çok “uzay” anlamına gelir. Fatarat fiili sonu değil başlangıcı ifade eder. “Bir çekirdeği/tohumu çatlatarak içindeki potansiyeli ortaya çıkardı” anlamına gelen bir kökten türetilmiştir (Krş: 35:1). Dolayısıyla bu âyetler bozuluşu değil yeniden oluşu tasvir eder. Fiili isimden ayıran özellik olan teceddüt vurgusu çeviriye “yeniden” şeklinde yansımıştır.— M.İslamoğlu
82:1