1
اَلْحَٓاقَّةُۙ ١
El hâkkah(hâkkatu).
AH O kesin hakikatin gerçekleşmesi![⁵²⁷²]
[5272] Veya “tahakkuk eden olay”; veya “gerçekleşecek olan hakikat”; veya “gerçek olan Son Saat”; ya da “kesin gerçek”. İsm-i fail olan hâkkâ, sonuna gelen tâ ile mastar mânası kazanmıştır. Tercihimizin gerekçesi budur.— M.İslamoğlu
آن روز ثابت و حق [که وقوعش حتمی و تردیدناپذیر است،]— IRI — H.Ansarian
69:1