Karia Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

اَلْقَارِعَةُۙ ١

El kâriah(kâriatu).

AH o korkunç fâcia!— M.İslamoğlu

101:1

مَا الْقَارِعَةُۚ ٢

Mel kâriah(kâriatu).

(Bir bilsen ey muhatap) o ne korkunç bir fâciadır!— M.İslamoğlu

101:2

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الْقَارِعَةُۜ ٣

Ve mâ edrâke mel kâriah(kâriatu).

Sahi, sen nereden bileceksin korkunç fâcianın ne olduğunu?[⁵⁸⁶⁴] [5864] Rahmân ve Rahîm Allah, sözün tüm gücünü kullanarak insanın vicdanını harekete geçirmeyi murad ediyor. Akıbet endişesi taşısın, sorumluluk ahlâkıyla davransın, kendi elleriyle kendini helâk etmesin istiyor. Rabbin sonsuz gücünü kavrasın da, haddini aşmasın istiyor.— M.İslamoğlu

101:3

يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِۙ ٤

Yevme yekûnun nâsu kel ferâşil mebsûs(mebsûsi).

O gün insanlar, sereserpe yerlere saçılmış (kavruk) pervane sineklerini andıracak;[⁵⁸⁶⁵] [5865] Zımnen: Ey insan! Kozmik darbe karşısında bu kadar güçsüzsün! Peki, kozmosun sahibi Allah’a karşı diklenmen akıl kârı mı?— M.İslamoğlu

101:4

وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِۜ ٥

Ve tekûnul cibâlu kel ıhnil menfûş(menfuşi).

dağlar ise, dört bir yana dağılmış pamukları çağrıştıracak.[⁵⁸⁶⁶] [5866] ‘Ihn, “yumuşak, hafif” anlamına. “Yün” denmesi kıyasî olduğu için, “pamuk” ile karşılamakta sakınca görmedik (Mekâyîs).— M.İslamoğlu

101:5

فَاَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَاز۪ينُهُۙ ٦

Fe emmâ men sekulet mevâzînuh(mevâzînuhu).

İyilikleri ağır gelen kimseye gelince:[⁵⁸⁶⁷] [5867] Yani: Allah katında değerli kabul edilen amellerle gelen.— M.İslamoğlu

101:6

فَهُوَ ف۪ي ع۪يشَةٍ رَاضِيَةٍۜ ٧

Fe huve fî îşetin râdiyeh(râdiyetin).

o kendisini, hoşnut olduğu tarifsiz güzellikte bir hayatın içinde bulacak;— M.İslamoğlu

101:7

وَاَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَاز۪ينُهُۙ ٨

Ve emmâ men haffet mevâzînuh(mevâzînuhu).

iyilikleri hafif gelen kimseye gelince:— M.İslamoğlu

101:8

فَاُمُّهُ هَاوِيَةٌۜ ٩

Fe ummuhu hâviyeh(hâviyetun).

o da dipsiz bir uçurumun bağrına yuvarlanacak.[⁵⁸⁶⁸] [5868] Lafzen: Onun anası uçurum olacak. Veya mecazen: “Onun anası ağlayacak”; ya da “tepesi üstü uçuruma yuvarlanacak” (Taberî). Bu âyet hakikati ters çevirmenin âhiretteki karşılığını ifade eder. Kendilerine açılan ilâhî rahmet ve şefkat kucağı olan vahiyden kaçanlar, âhirette cehenneme ana muamelesi yapacaklar. Zımnen: Vicdanının sesini dinlemeyen, er-geç korkunç fâcianın sesiyle (el-kâri’a) uyanacak, fakat…— M.İslamoğlu

101:9

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا هِيَهْۜ ٠١

Ve mâ edrâke mâhiyeh(mâhiyeh).

Sahi, sen nereden bileceksin o nedir?— M.İslamoğlu

101:10

نَارٌ حَامِيَةٌ ١١

Nârun hâmiyeh(hâmiyetun).

O, tarifsiz yakan bir özge ateştir.[⁵⁸⁶⁹] [5869] Cehennemlik insanın dehşetli şaşkınlığının ifadesi. Öyle bir şaşkınlık ki, ateşi ana kucağı sanıp koşacak. Kişi kendisinden kaçamaz; eyleminden, aklından, kalbinden, beyninden, organlarından kaçamaz. Cehennemi ana kucağı edinen cehennemden kaçamaz, cehenneme koşar.— M.İslamoğlu

101:11

Karia

Not Ekle