Büruc Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالسَّمَٓاءِ ذَاتِ الْبُرُوجِۙ ١

Ves semâi zâtil burûc(burûci).

O burçlara¹ sahip gökyüzüne, 1 Burç: Bakanların gözüne çarpacak kadar yüksek köşk, şehir surlarının, kalelerin yüksek yerleri demektir. (Bk. Nisâ: 78) Gökyüzündeki yıldız takımlarından her birine de burç denilir ve bunlar on iki tanedir. Fal için kullanılan on iki burç ise tamamen itibarîdir. Bu âyette Allah, burçların fal yönüne değil, yaratılış yönüne yemin etmektedir. Burçları fal için kullanmak ise haramdır. Bk. (Hicr: 16, Furkan: 61)— M. Türk

85:1

وَالْيَوْمِ الْمَوْعُودِۙ ٢

Vel yevmil mev’ûd(mev’ûdi).

O söz verilen, (kıyamet) gününe,— M. Türk

85:2

وَشَاهِدٍ وَمَشْهُودٍۜ ٣

Ve şâhidin ve meşhûd(meşhûdin).

(O kıyamet gününe) şâhitlik edene ve edilene¹ yemin olsun. 1 Burada birçok görüş olmakla birlikte en zâhir olan mana; o gün hazır olup da o Kıyameti gören veya onda şahitlik edecek olanlarla, görülecek ve şehadet edilecek olan vukuatın hepsine şâmil olmak üzere her hangi bir şahit ve şahitlik edilen olaylar olmasıdır. (Elmalılı)— M. Türk

85:3

قُتِلَ اَصْحَابُ الْاُخْدُودِۙ ٤

Kutile ashâbul uhdûd(uhdûdi).

4,5. Kahrolsun o tutuşturulan alevli ateşle doldurulmuş, hendek¹ sahipleri.²— M. Türk

85:4

اَلنَّارِ ذَاتِ الْوَقُودِۙ ٥

Ennâri zâtil vekûd(vekûdi).

4,5. Kahrolsun o tutuşturulan alevli ateşle doldurulmuş, hendek¹ sahipleri.²— M. Türk

85:5

اِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُودٌۙ ٦

İzhum aleyhâ kuûd(kuûdun).

6,7. Bir zamanlar onlar,¹ o (ateşin) çevresine oturmuşlar ve Müslümanlara yaptıklarını² seyrediyorlardı. 1 Ashâb’ül Uhdûd: Allah’a inananları, ateş dolu hendeklere atarak cezâlandıran kâfir bir topluluktur. Bunların kimler olduğu ve ne zaman nerede yaşadığı hakkında birçok rivâyet varsa da bu rivâyetlerin doğruluğu kesin değildir. Bu olayın sadece Kur’an’da anlatıldığı kadarıyla bilinmesi en doğrusudur. 2 Yani, hem Müslümanları ateşe atıyorlar, hem de oturup onları seyrediyorlardı.— M. Türk

85:6

وَهُمْ عَلٰى مَا يَفْعَلُونَ بِالْمُؤْمِن۪ينَ شُهُودٌۜ ٧

Ve hum alâ mâ yef’alûne bil mu’minîne şuhûd(şuhûdun).

85:7

وَمَا نَقَمُوا مِنْهُمْ اِلَّٓا اَنْ يُؤْمِنُوا بِاللّٰهِ الْعَز۪يزِ الْحَم۪يدِۙ ٨

Ve mâ nekamû minhum illâ en yu’minû billâhil azîzil hamîd(hamîdi).

8,9. O (kâfirler) onlardan sadece yüceliğinin sonu olmayan, her türlü övgüye layık olan, göklerin ve yerin hâkimiyeti kendisine ait olan Allah’a îman ettikleri için, intikam alıyorlardı. Ve (şunu iyi bilin ki) Allah, (yaptığınız) her şeyi görüp durmaktadır.— M. Türk

85:8

اَلَّذ۪ي لَهُ مُلْكُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِۜ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَه۪يدٌۜ ٩

Ellezî lehu mulkus semâvâti vel ard(ardı), vallâhu alâ kulli şey’in şehîd(şehîdun).

85:9

اِنَّ الَّذ۪ينَ فَتَنُوا الْمُؤْمِن۪ينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ الْحَر۪يقِۜ ٠١

İnnellezîne fetenul mu’minîne vel mu’minâti summe lem yetûbû fe lehum azâbu cehenneme ve lehum azâbul harîk(harîkı).

Şüphesiz inanan erkek ve kadınlara işkence yapıp sonra tevbe etmeyenlere, hem cehennem azabı hem de yakıcı bir azap vardır.— M. Türk