Mutaffifın Suresi

1

وَيْلٌ لِلْمُطَفِّف۪ينَۙ ١

Veylun lil mutaffifîn(mutaffifîne).

Ölçüp-tartarken çalanlara¹ yazıklar olsun!² 1 Mutaffifîn: mutaffif’in çoğuludur. Mutaffif: “alırken fazla, verirken eksik ölçen” demektir. Yani, ölçüp tartarken bir şeyler çalan kimselere “mutaffifîn” denilir. 2 Veyl: “vay, yazık, vay haline, yazıklar olsun” demektir. Bir de veyl, “helâk oldu veya olsun” manasına beddua olarak da kullanılır. Ayrıca “veyl”, cehennemde bir vadinin veya kapının da ismidir. Bu âyet: “O gün cehennem, ölçüp-tartarken, çalanlara aittir.” şeklinde de tercüme edilebilir.— M. Türk

83:1

2

اَلَّذ۪ينَ اِذَا ا‌كْتَالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَۘ ٢

Ellezîne izektâlû alen nâsi yestevfûn(yestevfûne).

Onlar, insanlardan bir şey alırken tam ölçerler,— M. Türk

83:2

3

وَاِذَا كَالُوهُمْ اَوْ وَزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَۜ ٣

Ve izâ kâlûhum ev vezenûhum yuhsirûn(yuhsirûne).

Başkalarına bir şey ölçerken veya tartarken de eksik ölçer ve tartarlar.— M. Türk

83:3

4

اَلَا يَظُنُّ اُو۬لٰٓئِكَ اَنَّهُمْ مَبْعُوثُونَۙ ٤

Elâ yezunnu ulâike ennehum meb'ûsûn(meb'ûsûne).

4,5. Yoksa onlar o büyük günde (hesap vermek için) diriltileceklerini zannetmiyorlar mı?— M. Türk

83:4

5

لِيَوْمٍ عَظ۪يمٍۙ ٥

Li yevmin azîm(azîmin).

4,5. Yoksa onlar o büyük günde (hesap vermek için) diriltileceklerini zannetmiyorlar mı?— M. Türk

83:5

6

يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَم۪ينَۜ ٦

Yevme yekûmun nâsu li rabbil âlemîn(âlemîne).

İşte o gün tüm insanlar âlemlerin Rabbinin huzurunda duracaklar.— M. Türk

83:6

7

كَلَّٓا اِنَّ كِتَابَ الْفُجَّارِ لَف۪ي سِجّ۪ينٍۜ ٧

Kellâ inne kitâbel fuccâri le fî siccîn(siccînin).

Hayır, (sakın böyle olmayın!) Çünkü (Allah’ın) isyankâr kullarının yazısı kesinlikle Siccîn’dedir.— M. Türk

83:7

8

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا سِجّ۪ينٌۜ ٨

Ve mâ edrâke mâ siccîn(siccînun).

Bu Siccîn’in tam gerçekliğini sana (Allah’tan başka) kim bildirebilir ki?— M. Türk

83:8

9

كِتَابٌ مَرْقُومٌۜ ٩

Kitâbun merkûm(merkûmun).

O, sağlam yazılı,¹ (yanlış ihtimâli olmayan) bir kitaptır.² 1 Merkûm: Terkim olunmuş veya “rakamlı” demektir. Rakm ve terkim, yazı yazmak ve yazıya nokta ve hareke koyarak açıklık vermek ve alâmet koymak manalarına gelir. Hesap alâmeti olan “rakam” da bundan alınmıştır. Bu kelimeye burada beş mana verilmiştir: 1. Açık, tam ve sağlam yazılı, yanlış ihtimali yok, 2. Alametli, alâmeti yazılmış, 3. Tacirin kumaşına koyduğu gibi işaretli, kayıtlı, 4. Mühürlü, damgalı, 5. Kumaşın çizgi ve nakışları gibi silinmez. Bunların hepsi: “Tek ve şüpheden uzak, tahriften salim, her görenin anlayacağı vechile kendilerine verilecek olan kitapları, yazıları, böyle sağlam bir sicilde yazılıdır.” şeklinde birleştirilebilir. (Elmalılı) 2 Bazıları (مَرْقُومٌ كِتَابٌ)’a siccîn’den bedel demişlerdir. Bu durumda önceki sorunun cevabı verilmemiş, siccîn nedir? Kitab-ı merkum nedir? gibi suâl tekrar edilmiş, siccînin neden ibaret olduğu tefsir edilmemiş olur. Hâlbuki yukarılarda zikr olunduğu üzere Kur’anın üslûbunda mazi sîgasiyle (اَدْرٰيكَ وَمَٓا) denildiği zaman cevabı bildirile gelmiştir. Onun için bunun bedel değil “o bir kitab-ı merkumdur” diye suâle cevap olarak siccîni tefsîr olması daha doğrudur. (Elmalılı)— M. Türk

83:9

10

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّب۪ينَۙ ٠١

Veylun yevmeizin lil mukezzibîn(mukezzibîne).

O gün, (âhireti) yalanlayanların vay haline!¹ 1 Aynı âyet için Bk. (Mürselat: 15, 19, 24, 28, 34, 37, 40, 45, 47, 49)— M. Türk