Duha Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالضُّحٰىۙ ١

Ved duhâ.

Andolsun (güneşin yükselme zamanı olan) kuşluk vaktine;— M.Ustaosmanoğlu

93:1

وَالَّيْلِ اِذَا سَجٰىۙ ٢

Vel leyli izâ secâ.

Bir de (insanlar ve sesler kendisinde) yatıştığı zaman geceye ki;— M.Ustaosmanoğlu

93:2

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلٰىۜ ٣

Mâ veddeake rabbuke ve mâ kalâ.

Rabbin seni (seçti seçeli hiç) terk etmemiş ve (seni sevdi seveli) (sana) hiç kızmamıştır! Rivayete göre; Rasûlûllâh (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem) müşriklerin bazı sorularına ertesi gün cevap vereceğini söylemiş, ama vahyin gelişi uzunca bir süre gecikince onlar: “Rabbi Muhammed’i terk etti ve ona kızdı!” gibi laflar etmişlerdi ki, bu âyet-i kerîmeleri indirerek Allâh-u Te’âlâ Habîbini teselli etti. (Beyzâvî, Nesefî)— M.Ustaosmanoğlu

93:3

وَلَلْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْاُو۫لٰىۜ ٤

Ve lel âhıretu hayrun leke minel ûlâ.

Andolsun ki; elbette o sonraki (hayat), senin için evvelkinden daha iyidir! (Böylece senin gücün ve şerefin şu andaki yaşamına nispeten günbegün ar tarak ilerleyecek ve neticede sen iki cihanda da güzel bir sona kavuşacaksın!)— M.Ustaosmanoğlu

93:4

وَلَسَوْفَ يُعْط۪يكَ رَبُّكَ فَتَـرْضٰىۜ ٥

Ve le sevfe yu’tîke rabbuke fe terdâ.

Yemin olsun ki; elbette Rabbin sana gerçekten (dünyada da âhirette de hayırlı muratlarının ta mamını) verecek de, artık sen hoşnut olacaksın!— M.Ustaosmanoğlu

93:5

اَلَمْ يَجِدْكَ يَت۪ـيـماً فَاٰوٰىۖ ٦

E lem yecidke yetîmen fe âvâ.

O (Rabbin) seni bir yetim olarak bildi de bu sebeple (amcan Ebû Tâlib’in yanında) barındırdı değil mi?— M.Ustaosmanoğlu

93:6

وَوَجَدَكَ ضَٓالاًّ فَهَدٰىۖ ٧

Ve vecedeke dâllen fe hedâ.

O seni (İslâm’ın hükümlerinin tafsîlâtı hakkında) yolunu kaybetmiş biri olarak bildi de neticede (se ni peygamberlik konularına ve dinin hükümlerine) hidâyet etti.— M.Ustaosmanoğlu

93:7

وَوَجَدَكَ عَٓائِلاً فَاَغْنٰىۜ ٨

Ve vecedeke âilen fe agnâ.

Yine seni bir fakir olarak bildi de sonunda (Hadîce’nin malıyla) zengin etti!— M.Ustaosmanoğlu

93:8

فَاَمَّا الْيَت۪يمَ فَلَا تَقْهَرْۜ ٩

Fe emmel yetîme fe lâ takher.

O halde yetime gelince; artık sen (güçsüzlüğün den dolayı malı hakkında onu) zor duruma düşürme!— M.Ustaosmanoğlu

93:9

وَاَمَّا السَّٓائِلَ فَلَا تَنْهَرْۜ ٠١

Ve emmes sâile fe lâ tenher.

(El açıp) isteyen kişiye gelince; artık sen (onu) azarlayarak kovma! (Yanında bir şey varsa ver, yoksa da güler yüzle ve yumuşak sözle geri çevir!)— M.Ustaosmanoğlu

93:10

وَاَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ١١

Ve emmâ bi ni’meti rabbike fe haddis.

Ama Rabbinin (sana Kur’ân’ı ve diğer hükümleri öğretme) nimetini (, bir şükür ifadesi olarak) çok ça anlat!— M.Ustaosmanoğlu

93:11

Duha

Not Ekle