Saffat Suresi

1

وَالصَّٓافَّاتِ صَفاًّۙ ١

Ves sâffati saffâ(saffen).

O (Allâh-u Te`âlâ’nın huzurunda ibadet ve cihat uğrunda) tam bir saf yaparak (ayaklarını) safa dizen (melekler, âlimler ve mücâhit)lere yemin olsun;— M.Ustaosmanoğlu

37:1

2

فَالزَّاجِرَاتِ زَجْراًۙ ٢

Fez zâcirâti zecrâ(zecran).

Ardı sıra tam bir engellemeyle (insanları günahlardan) men eden (ilham sahibi meleklere ve na sihatçi âlim)lere de/tam bir sevkle (atlarını cihat yoluna) süren (mücâhit)lere de/ (kasem olsun);— M.Ustaosmanoğlu

37:2

3

فَالتَّالِيَاتِ ذِكْراًۙ ٣

Fet tâliyâti zikrâ(zikran).

Peşi sıra (İlâhî kelâmı vesâir) zik(i)r(ler) i artarda okuyan (melekler, âlimler ve hâfız)lara da/zikri (cihatta dahi terk etmeyip) dâima okuyanlara da/ (andolsun ki);— M.Ustaosmanoğlu

37:3

4

اِنَّ اِلٰهَكُمْ لَوَاحِدٌۜ ٤

İnne ilâhekum le vâhıd(vâhıdun).

Şüphesiz sizin İlâhınız elbette birdir!— M.Ustaosmanoğlu

37:4

5

رَبُّ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِۜ ٥

Rabbus semâvâti vel ardı ve mâ beynehumâ ve rabbul meşârık(meşârıkı).

Göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin de Rabbidir; (sene boyu güneşin her gün doğduğu o) do ğuların da Rabbidir.— M.Ustaosmanoğlu

37:5

6

اِنَّا زَيَّنَّا السَّمَٓاءَ الدُّنْيَا بِز۪ينَةٍۨ الْـكَوَاكِبِۙ ٦

İnnâ zeyyennes semâed dunyâ bi zîynetinil kevâkib(kevâkibi).

Muhakkak Biz o (size) en yakın olan göğü muhteşem bir ziynetle; o (parlak) yıldızlarla iyice süs ledik.— M.Ustaosmanoğlu

37:6

7

وَحِفْظاً مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍۚ ٧

Ve hıfzan min kulli şeytânin mârid(mâridin).

Bir de, her isyankâr şeytandan tam bir koruma olsun diye (o yıldızları yarattık)!— M.Ustaosmanoğlu

37:7

8

لَا يَسَّمَّعُونَ اِلَى الْمَلَأِ الْاَعْلٰى وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍۗ ٨

Lâ yessemmeûne ilel meleil a’lâ ve yukzefûne minkulli cânib(cânibin).

(Artık) o (şeyta)nlar (meleklerin teş kil ettiği) o en üstün cemaate kulak verip (onların konuştuğu gaybî haberleri) işitemezler ve (göğe doğru yükselmek istediklerinde, onun) her taraf(ın)dan atıl(an ateş parçalarıyla taşlan)ırlar!— M.Ustaosmanoğlu

37:8

9

دُحُوراً وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌۙ ٩

Duhûran ve lehum azâbun vâsib(vâsibun).

(Göklere çıkmak istedikleri her sefer) büyük bir kovulmayla (karşılaşırlar)! (Âhirette) devamlı ve şiddetli bir azap da özellikle onlar içindir.— M.Ustaosmanoğlu

37:9

10

اِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَاَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ ٠١

İllâ men hatıfel hatfete fe etbeahu şihâbun sâkib(sâkibun).

Ancak (meleklerin kelâmından duyduklarını hırsızlama olarak) ânî bir kapışla süratlice çalmış olan biri müstesnâ ki, onu da hemen (yıldızdan ko pup, aşağı doğru kaydığı görülen) parlak bir ateş par çası izlemiş (ve yakarak helâk etmiş)tir.— M.Ustaosmanoğlu