Hud Suresi

1

الٓـرٰ۠ كِتَابٌ اُحْكِمَتْ اٰيَاتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَك۪يمٍ خَب۪يرٍۙ ١

Elif lâm râ kitâbun uhkimet âyâtuhu summe fussılet min ledun hakîmin habîr(habîrin).

Elif! Lâm! Râ! (İşte bu Kur’ân-ı Kerîm) pek bü yük bir kitaptır ki; (tüm yaptıklarında hikmet ve isâ bet sahibi olan bir) Hakîm ve (tüm kullarının bütün hallerini ve kendilerine yarayan şeyleri pek iyi bilen bir) Habîr tarafından âyetleri sağlamlaştırılmıştır (, içerisinde herhangi bir çelişki barındırmaktan, gerçek lere ve hikmetlere ters bir şey bulundurmaktan, fesâ hat ve belâğatini ihlal edecek ifadelere sahip olmaktan ve kendisinden sonra gelecek başka bir kitapla nesh olunmaktan korunmuştur), sonra da (inanç, hüküm, öğüt ve kıssaları ihtiva eden ayrı ayrı sûreler halinde) ayrıntılı bir şekilde açıklanmıştır.— M.Ustaosmanoğlu

11:1

2

اَلَّا تَعْبُدُٓوا اِلَّا اللّٰهَۜ اِنَّن۪ي لَكُمْ مِنْهُ نَذ۪يرٌ وَبَش۪يرٌۙ ٢

Ellâ ta’budû illallâh(illallâhe), innenî lekum minhu nezîrun ve beşîr(beşîrun).

(Bu büyük kitap sizlere) şöyle(ce fermanbuyur maktadır) ki; Allâh’tan başkasına ibadet etmeyin! Şüphesiz ki ben O’nun tarafından size tam bir uyarıcı ve büyük bir müjdeleyiciyim!— M.Ustaosmanoğlu

11:2

3

وَاَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُٓوا اِلَيْهِ يُمَتِّعْكُمْ مَتَاعاً حَسَناً اِلٰٓى اَجَلٍ مُسَمًّى وَيُؤْتِ كُلَّ ذ۪ي فَضْلٍ فَضْلَهُۜ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنّ۪ٓي اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ كَب۪يرٍ ٣

Ve enistagfirû rabbekum summe tûbû ileyhi yumetti’kum metâan hasenen ilâ ecelin musemmen ve yu’ti kulle zî fadlin fadleh(fadlehu), ve in tevellev fe innî ehâfu aleykum azâbe yevmin kebîr(kebîrin).

Ve yine şöyle ki; Rabbinizden (günahlarınız için) mağfiret talep edin, sonra da (her günah işle diğinizde geciktirmeksizin hemen) O’na tevbe edin ki O sizi (ömürlerinizinnihâyeti için) belirlenmiş bir süreye kadar (sıhhat, âfiyet, emniyet ve bitmez tüken mez nimetler içerisinde) güzel bir meta’la yaşatsın ve (salih amel bakımından) her fazlalık sahibine (dünyada da âhirette de) o fazlalığını(n mükâfatını tastamam) versin! Eğer (getirdiğim hidâyetten) yüz çeviri(p de eski kâfirliğinizi sürdürü)rseniz, muhak kak ki ben size karşı o (dehşeti ) pek büyük olan (kıyâmet) günün(ün) azâbın(ın gelip çatmasın)dan endişelenmekteyim!— M.Ustaosmanoğlu

11:3

4

اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْۚ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَد۪يرٌ ٤

İlâllâhi merciukum, ve huve alâ kulli şey'in kadîr(kadîrun).

(Öldürülüp diriltilmenizin ardından) dönüşünüz ancak Al lâh(ın manevî huzurun)a (olacak)dır! Zaten O, her şeye (hakkıyla gücü yeten bir) Kadîr’dir.— M.Ustaosmanoğlu

11:4

5

اَلَٓا اِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُوا مِنْهُۜ اَلَا ح۪ينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيَابَهُمْۙ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَۚ اِنَّهُ عَل۪يمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ٥

E lâ innehum yesnûne sudûrehum li yestahfû minh(minhu), e lâ hîne yestagşûne siyâbehum ya'lemu mâ yusirrûne ve mâ yu'linûn(yu'linûne), innehu alîmun bi zâtis sudûr(sudûri).

Haberdâr olun ki; gerçekten onlar (kendi bâtıl ve gülünç inançlarına göre güya) O(Allah-u Azîmü’ş şâ)ndan (sırlarının) gizlenme( sini) istedikleri için (ve Allâh onların konuştuklarını ve niyetlerini öğre nip de, peygamberine ve mü minlere bildirmesin diye evlerine girerler,) göğüslerini eğip bükerler (ve elbiselerini üzerlerine çekerler)!/Şüphesiz onlar (Rasûlûl lâh (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem)`e son derece düşman olduk ları halde) ondan (bu nefretlerini) gizleyebilmeleri için (kendisine karşı güler yüzlü ve tatlı dilli davranır lar ve böylece) göğüslerin(in barındırdığı düşmanlık ve kinler) i çeviri(p gizle)rler./Onlar (Rasûlûllâh (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem)`e) görünmemeleri için ondan gö ğüs lerini çeviri(p arkalarını döne)rler./ İyice bilin ki; onlar (yataklarına girip, yorganlarına ve) elbiselerine büründükleri zaman/ (Allâh ve Rasûlünden gizlen mek ve Kur’ân’ı duymamak için ) elbiselerini kendile rine örtü yaptıklarında/ (bile) O (Allâh-u Te`âlâ), gizlemekte oldukları şeyleri de, açıklamakta bulundukları şeyleri de bilmektedir. Zira şüphesiz ki O, sînelerin sahip olduğu şeyi (; kalplerin barındır dığı tüm sırları, niyet ve inançları hakkıyla bilen bir) Alîm’dir.— M.Ustaosmanoğlu

11:5

6

وَمَا مِنْ دَٓابَّةٍ فِي الْاَرْضِ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَاۜ كُلٌّ ف۪ي كِتَابٍ مُب۪ينٍ ٦

Ve mâ min dâbbetin fil ardı illâ alâllâhi rızkuhâ ve ya'lemu mustekarrehâ ve mustevdeahâ, kullun fî kitâbin mubîn(mubînin).

Yer(yüzün)de hafifçe yürüyen hiçbir canlı (bi le) yoktur ki, rızkı Al lâh’a âit olmasın! O, onların (babalarının sulplerindeki yerlerini de, dünyaya çıkışlarının ar dın dan hayatlarını sürdürecek leri mesken ve) karargâhlarını da, (ana rahimlerinde ve ölümlerinin ardından defnedilip) emanet bırakıl dıkları yer leri de bilmektedir. (Tüm canlıların sayısı, rızıkları, yerleri, kaderleri ve ecelleri, işte bunların) hepsi (, kendisine bakan me leklere) pek açık olan/(içinde bulunanları, kendisine bakanlara) açıklayıcı olan/ (Levh-i Mahfûz nâmın daki) bir kitaptadır.— M.Ustaosmanoğlu

11:6

7

وَهُوَ الَّذ۪ي خَلَقَ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ ف۪ي سِتَّةِ اَيَّامٍ وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَٓاءِ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلاًۜ وَلَئِنْ قُلْتَ اِنَّكُمْ مَبْعُوثُونَ مِنْ بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ الَّذ۪ينَ كَفَرُٓوا اِنْ هٰذَٓا اِلَّا سِحْرٌ مُب۪ينٌ ٧

Ve huvellezî halakas semâvâti vel arda fî sitteti eyyâmin ve kâne arşuhu alel mâi li yebluvekum eyyukum ahsenu amelâ(amelen), ve le in kulte innekum meb’ûsûne min ba’dil mevti le yekûlennellezîne keferû in hâzâ illâ sihrun mubîn(mubînun).

Ancak O’dur O Zât ki; Arş’ı su üzerindeyken, gökleri ve yeri (dünya günlerinden) altı gün(e denk gelen bir müddet içerisin)de yaratmıştır! Tâ ki O, hanginiz amel bakımından daha güzel (gayret edeceksiniz) diye sizi imtihan (edenin muâ melesine tâbi) etsin! Andolsun ki; sen (o müşriklere): “Ger çekten de siz, ölüm(ünüz)den sonra diriltilecek kimselersiniz!” diyecek olsan, yemin olsun ki o kâfir olmuş kimseler elbette: “İşte bu (Kur’ân’ın verdiği asılsız ve aldatıcı haberler), pek açık bir büyüden başka bir şey değildir!” diyecektir.— M.Ustaosmanoğlu

11:7

8

وَلَئِنْ اَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِلٰٓى اُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ لَيَقُولُنَّ مَا يَحْبِسُهُۜ اَلَا يَوْمَ يَأْت۪يهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفاً عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِه۪ يَسْتَهْزِؤُ۫نَ۟ ٨

Ve le in ahharnâ anhumul azâbe ilâ ummetin ma'dûdetin le yekûlunne mâ yahbisuh(yahbisuhu), e lâ yevme ye'tîhim leyse masrûfen anhum ve hâka bi him mâ kânû bihî yestehziûn(yestehziûne).

Kasem olsun ki; Biz sayılı bir (vakit) topluluğ( un)a kadar onlardan azâbı geciktirecek olsak, yemin olsun şüp hesiz ki onlar (alay ederek): “Onu durduran şey nedir?” diyeceklerdir. Âgâh olun ki; o (tehdit edildikleri azap Bedir’de) kendilerine geleceği gün, o onlar dan çevrilecek (kadar basit) bir şey olmamıştır. Kendisiyle alay etmekte bulunmuş oldukları o şey, (işte o zaman) kendilerini çepeçevre kuşatmış olacaktır.— M.Ustaosmanoğlu

11:8

9

وَلَئِنْ اَذَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنَاهَا مِنْهُۚ اِنَّهُ لَيَؤُ۫سٌ كَفُورٌ ٩

Ve le in ezaknal insâne minnâ rahmeten summe neza'nâhâ minh(minhu), innehu le yeûsun kefûr(kefûrun).

Yemin olsun ki; Biz insana tara fımızdan bir rahmet(i, lezzetini his sedecek şekilde) tattırsak da, sonra onu ondan çekip alacak olsak, gerçekten de o, (sabrının kıtlığından ve Allâh’a güvensizliğinden dolayı) elbette tamamen ümit kesen ve (ev velce sahip olduğunimetlere nankörlük ederek onları) çokça inkâr eden bir kişidir!— M.Ustaosmanoğlu

11:9

10

وَلَئِنْ اَذَقْنَاهُ نَعْمَٓاءَ بَعْدَ ضَرَّٓاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّـَٔاتُ عَنّ۪يۜ اِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌۙ ٠١

Ve le in ezaknâhu na'mâe ba'de darrâe messethu le yekûlenne zehebes seyyiâtu annî, innehu le ferihun fahûr(fahûrun).

Andolsun ki; bir de Biz (hastalık ve fakirlik gi bi) kendisine dokunan bir zarardan sonra ona (sıhhat ve zenginlik gibi) bir nimet tattıracak olsak, hiç şüphesiz ki elbette o: “Kötü şeyler (ve tüm mu sibetler) ben den (kaybolup) gitti!” der. Muhakkak ki o, elbette (nimetlere aldanarak ni met vereni unutan) pek (şımarık ve) sevinçli biridir, (şükürle meşgul olacak yerde insanlara karşı kibirle nip) çokça böbürlenicidir.— M.Ustaosmanoğlu