Mülk Suresi

1

تَبَارَكَ الَّذ۪ي بِيَدِهِ الْمُلْكُۘ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَد۪يرٌۙ ١

Tebârekellezî bi yedihil mulku ve huve alâ kulli şey’in kadîr(kadîrun).

O Zât’ın (hayrı ve) bereketi dâima pek çok olmuştur/O Zât dâima pek ulu olmuştur/ ki, mülk (ve saltanat) O’nun (kudret) elindedir ve O, her şeye (hakkıyla gücü yeten bir) Kadîr’dir!— M.Ustaosmanoğlu

67:1

2

اَلَّذ۪ي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيٰوةَ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلاًۜ وَهُوَ الْعَز۪يزُ الْغَفُورُۙ ٢

Ellezî halakal mevte vel hayâte li yebluvekum eyyukum ahsenu amelâ(amelen), ve huvel azî zul gafûr(gafûru).

O Zât ki; amel bakımından hanginiz daha gü zel (, İlâhî teklifleri anlama hususunda daha akıllı, ha ramlardan daha sakınıcı ve Allâh’ın taatına daha çabuk icabet edici) olacak diye sizi imtihan (edenin muame lesine tâbi) etsin için ölümü ve hayatı yaratmıştır (ki, böylece hayatla ölüm arasında yönelteceği emir ve yasaklarla sizi imtihan ederek, yapacaklarınız hak kındaki ezelî ilmini ortaya çıkaracak, sonra da Kendi ilmine göre değil de, sizin yaptıklarınıza göre karşılı ğınızı verecektir). (Kötü amel işleyene azap etme gücüne sahip olan) Azîz de, (günahları ne kadar çok da olsa tevbe edenleri çokça bağışlayan) Ğafûr da ancak O’dur!— M.Ustaosmanoğlu

67:2

3

اَلَّذ۪ي خَلَقَ سَبْعَ سَمٰوَاتٍ طِبَاقاًۜ مَا تَرٰى ف۪ي خَلْقِ الرَّحْمٰنِ مِنْ تَفَاوُتٍۜ فَارْجِعِ الْبَصَرَۙ هَلْ تَرٰى مِنْ فُطُورٍ ٣

Ellezî halaka seb'a semâvâtin tibâkâ(tibâkan), mâ terâ fî halkır rahmâni min tefâvut(tefâvutin), ferciıl basara hel terâ min futûr(futûrin).

O Zât ki; yedi göğü (birbiri üzerine kurulmuş) tabakalar halinde yaratmıştır. (Ey gören insan! Ne kadar araştırsan da yaratıkları na son derece acıyan) O Rahmân’ın yaratışında hiç bir uyumsuzluk/hiçbir kusur/ göremezsin! (Eğer bu hususta bir şüphe taşıyorsan,) haydi gö zü(nü göğe doğru) çevir (de, hiçbir şüphen kalmasın)! Acaba (onda) çatlaklar görebilecek misin?— M.Ustaosmanoğlu

67:3

4

ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ اِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِئاً وَهُوَ حَس۪يرٌ ٤

Summerciıl basara kerreteyni yenkalib lieykel basaru hâsien ve huve hasîr(hasîrun).

Sonra gözü(nü) iki kere daha çevir (, tekrar tekrar çevir) ki, (neticede) o göz sana (art arda bak maktan dolayı) kendisi yorgun bir halde (aradığını bulmaktan) mahrum olarak dönüversin.— M.Ustaosmanoğlu

67:4

5

وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَٓاءَ الدُّنْيَا بِمَصَاب۪يحَ وَجَعَلْنَاهَا رُجُوماً لِلشَّيَاط۪ينِ وَاَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّع۪يرِ ٥

Ve lekad zeyyennes semâed dunyâ bi mesâbîha ve cealnâhâ rucûmen liş şeyâtîni ve a’tednâ lehum azâbes saîr(saîri).

Andolsun ki; elbette Biz (size) en yakın olan göğü gerçekten kandiller (gibi parlayan yıldızlar) ile iyice süsledik ve onları (, melekler arasında müzâ kere edilen vahiyleri duymak için kulak hırsızlığı ya pan) o şeytanlar için taşlama malzemeleri yaptık. Üstelik onlar için (dünyada yıldız parçalarıyla ya kılmalarının ardından âhirette) çokça alevlendiril miş ateş azâbı hazırladık.— M.Ustaosmanoğlu

67:5

6

وَلِلَّذ۪ينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَۜ وَبِئْسَ الْمَص۪يرُ ٦

Ve lillezîne keferû bi rabbihim azâbu cehennem(cehenneme), ve bi’sel masîr(masîru).

(Gerek şeytanlardan, gerekse cin ler ve insanlar dan) Rablerini in kâr etmiş olan o kimseler için ce hennem azabı vardır! Ne kötü varış yeri olmuş tur o!— M.Ustaosmanoğlu

67:6

7

اِذَٓا اُلْقُوا ف۪يهَا سَمِعُوا لَهَا شَه۪يقاً وَهِيَ تَفُورُۙ ٧

İzâ ulkû fîhâ semiû lehâ şehîkan ve hiye tefûr(tefûru).

Onlar (büyük bir ateş içine atılan odunlar gibi) onun içerisine atıldıkları zaman, kendisi (kazan gibi) şiddetle kaynarken ona ait kötü ve korkunç bir ses işitirler (ki o, eşek anırmasını andırmaktadır).— M.Ustaosmanoğlu

67:7

8

تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِۜ كُلَّمَٓا اُلْقِيَ ف۪يهَا فَوْجٌ سَاَلَهُمْ خَزَنَتُهَٓا اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذ۪يرٌ ٨

Tekâdu temeyyezu minel gayz(gayzi), kullemâ ulkıye fîhâ fevcun seelehum hazenetuhâ e lem ye’tikum nezîr(nezîrun).

O, (kâfirlere karşı) öfke(sin)den dolayı param parça olmaya çok yaklaşmıştır. (“O kâfirler ne zaman bana atılacaklar da onları yakacağım?” diye ne redeyse çatlayacak ve her parçası başka bir yere fır layacaktır.) Her ne zaman onun içerisine (kâfir) bir toplu luk atılacak olsa, (Mâlik ve yardımcılarından oluşan cehennem) bekçileri onlara sorar ki: “(Bu gününüze kavuşacağınıza dair) size (Allâh’ın âyetlerini okuyan) bir uyarıcı gelmemiş miydi?”— M.Ustaosmanoğlu

67:8

9

قَالُوا بَلٰى قَدْ جَٓاءَنَا نَذ۪يرٌ فَكَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍۚ اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا ف۪ي ضَلَالٍ كَب۪يرٍ ٩

Kâlû belâ kad câenâ nezîrun fe kezzebnâ ve kulnâ mâ nezzelallâhu min şey'in entum illâ fî dalâlin kebîr(kebîrin).

Onlar: “Evet! Gerçekten bize bir uyarıcı gelmişti ama biz (onun Allâh tarafından gönderildiğini) yalanlamıştık ve: ‘(Sizin bahsettiğiniz konularda) Allâh hiçbir şey indirmemiştir, siz ancak pek bü yük bir sapıklık (ve haktan çok uzak kalmış bir gö rüş) içindesiniz!’ demiştik!” dediler.— M.Ustaosmanoğlu

67:9

10

وَقَالُوا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ اَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا ف۪ٓي اَصْحَابِ السَّع۪يرِ ٠١

Ve kâlû lev kunnâ nesmeu ev na'kılu mâ kunnâ fî ashâbis saîr(saîri).

Yine (suçlarını itiraf için) dediler ki: “Eğer biz (uyarıları hak arayışıyla) duymakta olsaydık ya da (gerçekleri düşünen bir akılla) anlamakta olsaydık, (bugün biz) şiddetle alevlendirilmiş bu ateşin halkı arasında bulunmazdık!”— M.Ustaosmanoğlu