Tahrim Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

يَٓا اَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَٓا اَحَلَّ اللّٰهُ لَكَۚ تَبْتَغ۪ي مَرْضَاتَ اَزْوَاجِكَۜ وَاللّٰهُ غَفُورٌ رَح۪يمٌ ١

Yâ eyyuhen nebiyyu lime tuharrimu mâ ehallallâhu lek(leke), tebtegî merdâte ezvâcik(ezvâcike), vallâhu gafûrun rahîm(rahîmun).

Ey Nebi! Eşlerinin rızasını gözeterek Allah’ın senin için mubah kıldığı şeyi niçin kendine yasaklıyorsun?! Bil ki (Rabbin seni bağışlamıştır çünkü) Allah (غَـفُور) Ğafûr’dur (bağışlaması çok olandır), (رَحِيـم) Raḥîm’dir (çok merhametlidir).— Z. El-Kudsi

66:1

قَدْ فَرَضَ اللّٰهُ لَـكُمْ تَحِلَّةَ اَيْمَانِكُمْۚ وَاللّٰهُ مَوْلٰيكُمْۚ وَهُوَ الْعَل۪يمُ الْحَك۪يمُ ٢

Kad faradallâhu lekum tehillete eymânikum, vallâhu mevlâkum, ve huvel alîmul hakîm(hakîmu).

Ey iman edenler! Biliniz ki Allah, (gelecek için yaptığınız ve bozmayı daha hayırlı gördüğünüz) yeminlerinizi (kefaretini ödeme şartıyla) bozmayı size meşru kıldı. Ve Allah, (emirlerini yerine getirip yasaklarından uzak durduğunuz müddetçe) sizin mevlanızdır (dostunuz, yardımcınız ve destekleyicinizdir). Ve O; (ٱلۡـعَـلِيـم) el-ʿAlîm’dir (gizli olsun açık olsun, büyük olsun küçük olsun, her şeyi en ince ayrıntısıyla bilendir), (ٱلۡـحَـكِيـم) el-Ḥakîm’dir (hikmetiyle her şeyi yerli yerine koyan, sadece hakkı söyleyen, her fiili doğru ve mükemmel olan ve verdiği her hükümde hikmet sahibi olandır).— Z. El-Kudsi

66:2

وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِه۪ حَد۪يثاًۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِه۪ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهُ وَاَعْرَضَ عَنْ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِه۪ قَالَتْ مَنْ اَنْبَاَكَ هٰذَاۜ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَل۪يمُ الْخَب۪يرُ ٣

Ve iz eserren nebiyyu ilâ ba’dı ezvâcihî hadîsâ(hadîsen), fe lemmâ nebbeet bihî ve azherehullâhu aleyhi arrefe ba’dahu ve a’rada an ba’d(ba’dın), fe lemmâ nebbeehâ bihî kâlet men enbeeke hâzâ, kâle nebbeeniyel alîmul habîr(habîru).

Hani Nebi (Muhammed) zevcelerinden birine gizlice bir şey anlatmış ve o zevcesi de bu haberi başkasına ifşa etmişti. Allah bu durumu nebisine bildirince Nebi de o zevcesine, başkasına ifşa ettiği haberin bir kısmını bildirdi, bir kısmını bildirmedi. Nebi ona, ifşa ettiği haberin bir kısmını bildirince zevcesi şöyle sordu: “Bunu ifşa ettiğimi sana kim haber verdi?” Nebi de ona şöyle cevap verdi: “(ٱلۡـعَـلِيـم) El-ʿAlîm ve (ٱلۡـخَـبِيـر) el-Ḫabîr olan haber verdi.” (ٱلۡـعَـلِيـم) El-ʿAlîm: Gizli olsun açık olsun, büyük olsun küçük olsun her şeyi en ince ayrıntısıyla bilendir. (ٱلۡـخَـبِيـر) El-Ḫabîr: Kullarının her hâlini gizlisiyle açığıyla bilen ve kendisine hiçbir şey gizli olmayandır.— Z. El-Kudsi

66:3

اِنْ تَتُوبَٓا اِلَى اللّٰهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَاۚ وَاِنْ تَظَاهَرَا عَلَيْهِ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ مَوْلٰيهُ وَجِبْر۪يلُ وَصَالِـحُ الْمُؤْمِن۪ينَۚ وَالْمَلٰٓئِكَةُ بَعْدَ ذٰلِكَ ظَه۪يرٌ ٤

İn tetûbâ ilâllâhi fe kad sagat kulûbukumâ, ve in tezâherâ aleyhi fe innallâhe huve mevlâhu ve cibrîlu ve sâlihul mû’minîn(mû’minîne), vel melâiketu ba’de zâlike zahîr(zahîrun).

(Ey rasulümüzün verdiği habere sevinip sırrını ifşa eden ile bu haberden memnun olup dinleyen! Rasulümüzün sevmediği bir şeye meyletmekle ikiniz de günaha girdiniz.) Eğer Allah’a tevbe ederseniz sizin için iyi olur çünkü ikinizin de kalbi sapmıştı. Ve eğer nebimize eziyet etmekte birbirinize destek olursanız bilin ki onun velisi (dostu, yardımcısı ve destekleyicisi) Allah’tır, Cibril’dir ve mu’minlerin salihleridir. Ve Allah ona yardım ettikten sonra melekler de onun destekleyicisi olacaktır.— Z. El-Kudsi

66:4

عَسٰى رَبُّهُٓ اِنْ طَلَّقَكُنَّ اَنْ يُبْدِلَهُٓ اَزْوَاجاً خَيْراً مِنْكُنَّ مُسْلِمَاتٍ مُؤْمِنَاتٍ قَانِتَاتٍ تَٓائِبَاتٍ عَابِدَاتٍ سَٓائِحَاتٍ ثَيِّبَاتٍ وَاَبْكَاراً ٥

Asâ rabbuhû in tallakakunne en yubdilehû ezvâcen hayren min kunne muslimâtin mû’minâtin kânitâtin tâibâtin âbidâtin sâihâtin seyyibâtin ve ebkârâ(ebkâren).

Ey Nebi’nin zevceleri! Eğer (kıskançlık veya dünya malından dolayı nebimize eziyet ederseniz ve) Nebi (bundan dolayı) sizi boşarsa bilin ki Rabbi, sizin yerinize ona; Allah’ın emrine tam manasıyla teslim olup O’na gerektiği gibi iman eden, Allah’a ve nebisine itaat eden, günahlarından tevbe eden, Rablerine devamlı ibadet eden ve oruç tutan (veya Allah için hicret eden) sizden daha hayırlı dul ve bakire eşler verir.— Z. El-Kudsi

66:5

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا قُٓوا اَنْفُسَكُمْ وَاَهْل۪يكُمْ نَاراً وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلٰٓئِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَا يَعْصُونَ اللّٰهَ مَٓا اَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ ٦

Yâ eyyuhâllezîne âmenû kû enfusekum ve ehlîkum nâren vakûduhân nâsu vel hicâretu aleyhâ melâiketun gılâzun şidâdun lâ ya’sûnallâhe mâ emerehum ve yef’alûne mâ yu’merûne.

Ey iman edenler (Allah’ın birliğine tam manasıyla iman edip şeriatini hayatın bütün alanlarında uygulamaya azmedenler)! Kendinizi ve ailenizi, yakıtı insanlar ve taşlar olan ateşten koruyun! O ateşin başında (cehennemliklere karşı) çok acımasız, sert, güçlü, Allah’ın kendilerine emrettiği şeylere asla karşı gelmeyen ve emrolundukları şeyleri hemen yerine getiren meleklerden bekçiler vardır.— Z. El-Kudsi

66:6

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ كَفَرُوا لَا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَۜ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ۟ ٧

Yâ eyyuhâllezîne keferû lâ ta’tezirûl yevm(yevme), innemâ tuczevne mâ kuntum ta’melûn(ta’melûne).

Kıyamet gününde kâfirlere şöyle denir: “Ey kâfirler (Allah’ın emirlerine karşı gelip O’nun birliğini, rasulünü ve ona indirdiklerini yalanlayanlar)! Bugün (dünyada işlediğiniz küfür, şirk ve günahlardan dolayı) özür dilemeyin (çünkü mazeretiniz kabul edilmeyecektir)! Muhakkak ki bugün, dünyada işlediğiniz kötü amellerin cezasını çekeceksiniz.”— Z. El-Kudsi

66:7

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا تُوبُٓوا اِلَى اللّٰهِ تَوْبَةً نَصُوحاًۜ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّـَٔاتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْر۪ي مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهَارُۙ يَوْمَ لَا يُخْزِي اللّٰهُ النَّبِيَّ وَالَّذ۪ينَ اٰمَنُوا مَعَهُۚ نُورُهُمْ يَسْعٰى بَيْنَ اَيْد۪يهِمْ وَبِاَيْمَانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّـنَٓا اَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَاغْفِرْ لَنَاۚ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَد۪يرٌ ٨

Yâ eyyuhâllezîne âmenû tûbû ilâllâhi tevbeten nasûhâ(nasûhan), asâ rabbukum en yukeffire ankum seyyiâtikum ve yudhilekum cennâtin tecrî min tahtihel enhâru, yevme lâ yuhzîllâhun nebiyye vellezîne âmenû meah(meahu), nûruhum yes'â beyne eydîhim ve bi eymânihim yekûlûne rabbenâ etmim lenâ nûrenâ vagfir lenâ, inneke alâ kulli şey'in kadîr(kadîrun).

Ey iman edenler (Allah’ın birliğine tam manasıyla iman edip şeriatini hayatın bütün alanlarında uygulamaya azmedenler)! Günahlarınızdan samimi (şartlarına uygun şekilde yapılmış) bir tevbeyle tevbe edin ki Rabbiniz işlediğiniz günahları silip affetsin ve sizi sarayları ve ağaçları altından ırmaklar akan cennetlere koysun. O gün Allah, Nebi’yi ve onun beraberindeki iman edenleri utandırmaz ve onların nurları (amellerinin nuru, cennete giden yolu aydınlatarak) önlerinden ve sağlarından gider. Onlar (o gün) şöyle dua ederler: “Ey Rabbimiz! (Cennete girebilmemiz için) Nurumuzu tamamla ve günahlarımızı bağışla! Muhakkak ki sen her şeye kadirsin (dilediğini yaparsın, hiç kimse seni engelleyemez).”— Z. El-Kudsi

66:8

يَٓا اَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنَافِق۪ينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْۜ وَمَأْوٰيهُمْ جَهَنَّمُۜ وَبِئْسَ الْمَص۪يرُ ٩

Yâ eyyuhen nebiyyu câhidil kuffâre vel munâfikîne vagluz aleyhim, ve me’vâhum cehennem(cehennemu), ve bi’sel masîr(masîru).

Ey Nebi! Kâfirlere karşı (kılıçla) ve münafıklara karşı (dil ile ve hadleri ikame etmekle) cihad et ve (senden korksunlar diye) onlara sert davran! Ve bilsinler ki onların barınacağı yer cehennemdir, o ne kötü bir sondur!— Z. El-Kudsi

66:9

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلاً لِلَّذ۪ينَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوحٍ وَامْرَاَتَ لُوطٍۜ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتَاهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـٔاً وَق۪يلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِل۪ينَ ٠١

Dareballâhu meselen lillezîne keferûmreete nûhın vemreete lût(lûtın), kânetâ tahte abdeyni min ibâdinâ sâlihayni fe hânetâhumâ fe lem yugniyâ anhumâ minallâhi şey’en ve kîledhulen nâre mead dâhılîn(dâhilîne).

Allah; (birliğine, rasulüne ve onun getirdiklerine inanmayan) kâfirlere, (mu’minlerle olan akrabalık ve bunun gibi bağlarının ahiret gününde hiçbir fayda vermeyeceğini beyan etmek için) Nuh’un hanımı ile Lut’un hanımını misal verdi. Bu iki kadın, kullarımızdan iki salih kulumuzun nikâhı altındayken onlara hıyanet etti, böylece rasullerimiz (kocaları olmalarına rağmen ahiret gününde) onlara hiçbir fayda sağlamadı ve onlara, “Cehenneme girenlerle birlikte cehenneme girin!” denildi.— Z. El-Kudsi

66:10

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلاً لِلَّذ۪ينَ اٰمَنُوا امْرَاَتَ فِرْعَوْنَۢ اِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ ل۪ي عِنْدَكَ بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ وَنَجِّن۪ي مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِه۪ وَنَجِّن۪ي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِم۪ينَۙ ١١

Ve dareballâhu meselen lillezîne âmenûmreete fir’avn(fir’avne), iz kâlet rabbibni lî indeke beyten fîl cenneti ve neccinî min fir’avne ve amelihî ve neccinî minel kavmiz zâlimîn(zâlimîne).

Ve Allah; (birliğine, rasulüne ve onun getirdiklerine gerçek manada iman eden) mu’minlere, (hak üzerinde kaldıkları müddetçe en yakın akrabaları kâfir olsa bile, bundan dolayı ahiret gününde hiçbir zarar görmeyeceklerini beyan etmek için) Firavun’un hanımını misal verdi. O, şöyle dua ederdi: “Ey Rabbim! Benim için katında; cennette bir ev yap, beni Firavun ve onun kötü amelinden koru ve beni zalim kavimden kurtar.”— Z. El-Kudsi

66:11

وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّت۪ٓي اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا ف۪يهِ مِنْ رُوحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمَاتِ رَبِّهَا وَكُتُبِه۪ وَكَانَتْ مِنَ الْقَانِت۪ينَ ٢١

Ve meryemebnete ımrânelletî ahsanet fercehâ fe nefahnâ fîhi min rûhınâ ve saddekat bi kelimâti rabbihâ ve kutubihî ve kânet minel kânitîn(kânitîne).

Allah; (birliğine, rasulüne ve onun getirdiklerine gerçek manada iman eden) mu’minlere, İmran’ın kızı Meryem’i de misal verdi. O, fercini (iffetini zinadan) korudu. Ve ona (yarattığımız) ruhlarımızdan üfledik (Cibril’e, İsa için yarattığımız ruhu Meryem’e üflemesini emrettik; böylece bir baba olmadan İsa’ya hamile oldu). Ve Meryem, Rabbinin kelimelerini (hükümlerini) ve (rasullerine indirdiği) kitaplarını tasdik etti. Ve o, (Allah’ın emrine itaat edip yasaklarından uzak duran) itaatkâr kullardan idi.— Z. El-Kudsi

66:12

Tahrim

Not Ekle