Sebe Suresi

1

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذ۪ي لَهُ مَا فِي السَّمٰوَاتِ وَمَا فِي الْاَرْضِ وَلَهُ الْحَمْدُ فِي الْاٰخِرَةِۜ وَهُوَ الْحَك۪يمُ الْخَب۪يرُ ١

El hamdu lillâhillezî lehu mâ fîs semâvâti ve mâ fîl ardı ve lehul hamdu fîl âhireh(âhireti), ve huvel hakîmul habîr(habîru).

Göklerde ve yerde olan her şeyin yegâne sahibi olan Allah’a hamdolsun (her türlü noksan sıfattan ve mahlukata benzemekten münezzeh olan, her şeyden çok sevilerek ve ibadet edilerek yüceltilmesi gereken sadece O’dur)! Ahiret gününde de hamd sadece O’na aittir. Ve O; (ٱلۡـحَـكِيـم) el- Ḥakîm’dir (verdiği her hükümde hikmet sahibi olan, hikmetiyle her şeyi yerli yerine koyan, sadece hakkı söyleyen, her fiili doğru ve mükemmel olan, emirlerine bile bile karşı gelenleri hikmeti gereği cezalandırandır), (ٱلۡـخَـبِيـر) el-Ḫabîr’dir (kullarının her hâlini gizlisiyle açığıyla bilen ve kendisine hiçbir şey gizli olmayandır).— Z. El-Kudsi

34:1

2

يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِي الْاَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَٓاءِ وَمَا يَعْرُجُ ف۪يهَاۜ وَهُوَ الرَّح۪يمُ الْغَفُورُ ٢

Ya’lemu mâ yelicu fîl ardı ve mâ yahrucu minhâ ve mâ yenzilu mines semâi ve mâ yarucu fîhâ, ve huver rahîmul gafûr(gafûru).

O, yere gireni (su ve tohum gibi) ve yerden çıkanı (bitki gibi), gökten ineni (yağmur, rızık ve melekler gibi) ve göğe çıkanı (melekler, kulların ruhları ve salih amellerin sevabı gibi) bilir. Ve O; (ٱلـرَّحِيـم) er-Raḥîm’dir (kullarına kaldıramayacakları şeyleri yüklemeyen, ihlasla tevbe edenleri önceki kötü amellerinden dolayı sorumlu tutmayan ve ahirette sadece mu’minlere rahmet edendir), (ٱلۡـغَـفُور) el-Ğafûr’dur (günahından pişman olup halisane bir şekilde tevbe ederek Allah’a itaate dönen ve tekrar aynı günaha dönmekten kaçınan kullarını affedendir).— Z. El-Kudsi

34:2

3

وَقَالَ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا لَا تَأْت۪ينَا السَّاعَةُۜ قُلْ بَلٰى وَرَبّ۪ي لَتَأْتِيَنَّكُمْ عَالِمِ الْغَيْبِۚ لَا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ فِي السَّمٰوَاتِ وَلَا فِي الْاَرْضِ وَلَٓا اَصْغَرُ مِنْ ذٰلِكَ وَلَٓا اَكْبَرُ اِلَّا ف۪ي كِتَابٍ مُب۪ينٍۙ ٣

Ve kâlellezîne keferû lâ te’tînes sâah(sâatu), kul belâ ve rabbî le te’tiyennekum âlimil gayb(gaybi), lâ ya’zubu anhu miskâlu zerretin fîs semâvâti ve lâ fîl ardı ve lâ asgaru min zâlike ve lâ ekberu illâ fî kitâbin mubîn(mubînin).

Ve (dirilişi inkâr eden) kâfirler, “Kıyamet bize asla gelmeyecektir.” dediler. Ey rasulüm! Onlara de ki: “Rabbime yemin olsun ki kıyamet mutlaka size gelecektir (fakat ne zaman geleceğini sadece Allah bilir). O (Allah), gizli olan her şeyi bilir. Göklerde ve yerde zerre kadar dahi olsa hatta bundan daha küçük veya daha büyük bile olsa O’na hiçbir şey gizli değildir. (İster büyük ister küçük olsun) Her şey apaçık bir kitapta (Levhi’l Mahfuz’da) yazılıdır.”— Z. El-Kudsi

34:3

4

لِيَجْزِيَ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِۜ اُو۬لٰٓئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَر۪يمٌ ٤

Li yecziyellezîne âmenû ve amilûs sâlihât(sâlihâti), ulâike lehum magfiretun ve rızkun kerîm(kerîmun).

Allah’ın her şeyi apaçık bir kitapta (Levhi’l Mahfuz’da) yazması, iman edip (Allah’a, rasulüne ve ona indirilenlere gerçek manada inanarak şeriatini hayatlarının her alanında uygulayıp) salih ameller (Allah için ve istediği şekilde ameller) işleyenlere mükâfaat vermesi içindir. İşte bu sıfatlara sahip olanlar için (Allah katında) mağfiret (günahlarının bağışlanması) ve (ebedî cennette) bolca güzel rızık vardır.— Z. El-Kudsi

34:4

5

وَالَّذ۪ينَ سَعَوْ ف۪ٓي اٰيَاتِنَا مُعَاجِز۪ينَ اُو۬لٰٓئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مِنْ رِجْزٍ اَل۪يمٌۗ ٥

Vellezîne seav fî âyâtinâ muâcizîne ulâike lehum azâbun min riczin elîm(elîmun).

(İnsanları doğru yoldan uzaklaştırmak gayesiyle) Rasulümüze indirdiğimiz ayetlerimizi (sihir, kehanet, şiir veya uydurma olduğunu ya da başkasından öğrenildiğini ve buna benzer şeyler söyleyerek) hükümsüz kılmak için bütün güçlerini kullananlara gelince; işte onlara, (kıyamet gününde) çok şiddetli ve can yakıcı bir azap vardır.— Z. El-Kudsi

34:5

6

وَيَرَى الَّذ۪ينَ اُو۫تُوا الْعِلْمَ الَّـذ۪ٓي اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ هُوَ الْحَقَّۙ وَيَهْد۪ٓي اِلٰى صِرَاطِ الْعَز۪يزِ الْحَم۪يدِ ٦

Ve yerellezîne ûtûl ılmellezî unzile ileyke min rabbike huvel hakka ve yehdî ilâ sırâtıl azîzil hamîd(hamîdi).

Ey rasulüm! İlim sahipleri (sahabelerden âlimler ve kitap ehlinden iman eden âlimler), Rabbinden sana indirilen bu vahyin hak olduğunu ve (ٱلۡـعَـزِيـز) el-ʿAzîz ve (ٱلۡـحَـمِيـد) el-Ḥamîd olan Allah’ın yoluna ulaştırdığını apaçık görmektedirler. (ٱلۡـعَـزِيـز) El-ʿAzîz: Her meselede dilediği gibi hüküm veren, dilediğini yapmaktan engellenemeyen ve kendisinden hesap sorulmayandır. (ٱلۡـحَـمِيـد) El-Ḥamîd: Övülmeye en layık olandır.— Z. El-Kudsi

34:6

7

وَقَالَ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا هَلْ نَدُلُّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ يُنَبِّئُكُمْ اِذَا مُزِّقْتُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍۙ اِنَّكُمْ لَف۪ي خَلْقٍ جَد۪يدٍۚ ٧

Ve kâlellezîne keferû hel nedullukum alâ raculin yunebbiukum izâ muzzıktum kulle mumezzekın innekum le fî halkın cedîd(cedîdin).

(Dirilişi inkâr eden) Kâfirler ise (rasulümüz ve getirdikleriyle alay ederek birbirlerine) şöyle dediler: “Size, (öldükten sonra) çürüyüp de paramparça olduğunuzda yeni bir yaratılışla diriltileceğinizi söyleyen bir adamı gösterelim mi?!”— Z. El-Kudsi

34:7

8

اَفْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِباً اَمْ بِه۪ جِنَّةٌۜ بَلِ الَّذ۪ينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْاٰخِرَةِ فِي الْعَذَابِ وَالضَّلَالِ الْبَع۪يدِ ٨

Efterâ alâllahi keziben em bihî cinneh(cinnetun), belillezîne lâ yûminûne bil âhireti fîl azâbi ved dalâlil baîd(baîdi).

Ve şöyle dediler: “Acaba bu adam, (öldükten sonra diriltileceğinizi söyleyerek) Allah hakkında yalan mı uyduruyor yoksa (ne dediğini bilmeyen) kendisine delilik isabet etmiş biri midir?!” Hayır, bu kâfirlerin iddia ettiği gibi değil! Doğrusu dirilişe ve ahiret hesabına iman etmeyen kişiler kıyamet gününde şiddetli bir azaba (cehenneme) gireceklerdir, dünyada ise çok derin bir sapıklık içindedirler.— Z. El-Kudsi

34:8

9

اَفَلَمْ يَرَوْا اِلٰى مَا بَيْنَ اَيْد۪يهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ مِنَ السَّمَٓاءِ وَالْاَرْضِۜ اِنْ نَشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ الْاَرْضَ اَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفاً مِنَ السَّمَٓاءِۜ اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِكُلِّ عَبْدٍ مُن۪يبٍ۟ ٩

E fe lem yerev ilâ mâ beyne eydîhim ve mâ halfehum mines semâi vel ard(ardı), in neşe’nahsif bihimul arda ev nuskıt aleyhim kisefen mines semâ(semâi), inne fî zâlike le âyeten li kulli abdin munîb(munîbin).

(Dirilişe inanmayan) O kâfirler, gökte ve yerde önlerinde ve arkalarında bulunanlara bakmıyorlar mı?! Dilesek onları yerin dibine geçiririz ya da gökten üzerlerine (onları yok edecek) ateşten parçalar indiririz. Muhakkak ki bunda, halis tevbe ile Allah’a itaate yönelen kullar için (Allah’ın her şeye ve kullarını öldükten sonra diriltmeye kadir olduğunu gösteren) bir delil vardır.— Z. El-Kudsi

34:9

10

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوُ۫دَ مِنَّا فَضْلاًۜ يَا جِبَالُ اَوِّب۪ي مَعَهُ وَالطَّيْرَۚ وَاَلَنَّا لَهُ الْحَد۪يدَۙ ٠١

Ve lekad âteynâ dâvûde minnâ fadlâ(fadlen), yâ cibâlu evvibî meahu vet tayr(tayre), ve elennâ lehul hadîd(hadîde).

Ve yemin olsun ki biz, Davud’a katımızdan ikram olarak nebilik ve mülk verdik. “Ey dağlar ve kuşlar! Davud ile birlikte siz de Allah’ı tesbih edin (O’nu her türlü noksan sıfattan tenzih ederek yüceltin)!” dedik ve onun için demiri yumuşattık (ki demirden dilediği gibi alet edevat yapsın).— Z. El-Kudsi