Ankebut Suresi

1

الٓمٓ ۠ ١

Elif lâm mîm.

Elif, lâm, mîm.* (Muhammed’e inen bu Kur’ân, işte bu gibi harflerden müteşekkildir, buna rağmen onun benzeri bir sure dahi getiremiyorsunuz.) [ Not: Bazı surelerin başında bulunan “Elif, lâm, mîm. Tā, sîn. Yâ, sîn.” gibi harflere huruful mukattaa denir. Âlimler bu harflerin tefsiri hakkında ihtilaf etmişlerdir. Bazı âlimler bu harflerin, Kur’ân’daki surelerin isimleri olduğunu söylemiştir. Bazı âlimler bu konuda hiçbir tevil yapmayıp manasını Allahu Teâlâ’ya havale etmiştir. Bazı âlimler de Allahu Teâlâ’nın bu harflerle kâfirlere meydan okuduğunu söylemiştir ve bu, en kuvvetli görüştür. Çünkü Allahu Teâlâ, bu harflerle başlayan surelerde, bu harflerin hemen akabinde Kur’ân’ı zikrederek “İşte bu Kur’ân, sizin bildiğiniz bu harflerden meydana gelmiştir. Öyleyse bildiğiniz bu harflerden meydana gelmiş olan Kur’ân’ın aynısını veya bir suresinin benzerini haydi, siz de meydana getirin bakalım!” şeklinde meydan okumuştur. Her ne kadar Kur’ân Arapların kullandığı harflerden meydana gelmişse de üslubunda bir hayat ve canlılık vardır. Fakat insanların sözleri asla böyle değildir. ]— Z. El-Kudsi

29:1

2

اَحَسِبَ النَّاسُ اَنْ يُتْرَكُٓوا اَنْ يَقُولُٓوا اٰمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ ٢

E hasiben nâsu en yutrekû en yekûlû âmennâ ve hum lâ yuftenûn(yuftenûne).

İnsanlar, “İman ettik.” demekle (gerçek manada iman edip etmediklerini belli etmek için canlar, mallar ve şüphelerle) imtihan edilmeden bırakılacaklarını mı zannederler?! (Hayır! Onların zannettiği gibi değil.)— Z. El-Kudsi

29:2

3

وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذ۪ينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللّٰهُ الَّذ۪ينَ صَدَقُوا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكَاذِب۪ينَ ٣

Ve lekad fetennellezîne min kablihim fe le ya’lemennellâhullezîne sadakû ve le ya’lemenel kâzibîn(kâzibîne).

Muhakkak ki biz, onlardan öncekileri de (nefsin sevdiği ya da nefse ağır gelen şeylerle) imtihan ettik. Elbette Allah, (imanında) doğru sözlü olanları da yalancı olanları da (sizin için) ortaya çıkaracaktır.— Z. El-Kudsi

29:3

4

اَمْ حَسِبَ الَّذ۪ينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّـَٔاتِ اَنْ يَسْبِقُونَاۜ سَٓاءَ مَا يَحْكُمُونَ ٤

Em hasibellezîne ya’melûnes seyyiâti en yesbikûnâ, sâe mâ yahkumûn(yahkumûne).

Yoksa kötü amel (şirk, küfür ve günah) işleyenler bizi âciz bırakıp da kurtulacaklarını mı zannettiler?! Ne kötü hüküm veriyorlar! (Bilsinler ki küfür ve şirk üzere öldüklerinde asla bizi âciz bırakamaz ve cezamızdan kurtulamazlar.)— Z. El-Kudsi

29:4

5

مَنْ كَانَ يَرْجُوا لِقَٓاءَ اللّٰهِ فَاِنَّ اَجَلَ اللّٰهِ لَاٰتٍۜ وَهُوَ السَّم۪يعُ الْعَل۪يمُ ٥

Men kâne yercû likâallâhi fe inne ecelallâhi leât(leâtin), ve huves semîul alîm(alîmu).

Kim (dünyada yaptığı iyi amellerin mükâfaatını almak için kıyamet gününde) Allah’a kavuşmayı umuyorsa bilsin ki Allah’ın (hesap için) tayin ettiği o gün mutlaka gelecektir. Ve O; (ٱلـسَّـمِـيـع) es-Semîʿ’dir (gizli olsun aşikâr olsun her şeyi en ince ayrıntısıyla işitendir), (ٱلۡـعَـلِـيـم) el-ʿAlîm’dir (gizli olsun aşikâr olsun her şeyi ve yaptığınız her ameli çok iyi bilendir, ona göre size hesap soracaktır).— Z. El-Kudsi

29:5

6

وَمَنْ جَاهَدَ فَاِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِه۪ۜ اِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعَالَم۪ينَ ٦

Ve men câhede fe innemâ yucâhidu li nefsihî, innallâhe le ganiyyun anil âlemîn(âlemîne).

Ve kim (İslam düşmanlarına karşı ve Allah’ın emirlerine itaat edip yasaklarından uzak durmak için nefsine karşı) cihad ederse ancak kendi nefsinin faydasına cihad etmiş olur. Çünkü Allah, bütün mahlukattan müstağnidir (ne kulların itaati O’na bir fayda verir ne de isyanı bir zarar verir).— Z. El-Kudsi

29:6

7

وَالَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّـَٔاتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَحْسَنَ الَّذ۪ي كَانُوا يَعْمَلُونَ ٧

Vellezîne âmenû ve amilûs sâlihâti le nukeffiranne anhum seyyiâtihim ve le necziyennehum ahsenellezî kânû ya’melûn(ya’melûne).

(Allah’a, rasulüne ve ona indirilenlere gerçek manada) İman edip salih ameller (Allah için ve istediği şekilde ameller) işleyenlere gelince; işte onların günahlarını mutlaka örteriz ve iyi amellerine daha güzeli ile karşılık veririz.— Z. El-Kudsi

29:7

8

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْناًۜ وَاِنْ جَاهَدَاكَ لِتُشْرِكَ ب۪ي مَا لَيْسَ لَكَ بِه۪ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَاۜ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ٨

Ve vassaynel insâne bi vâlideyhi husnâ(husnen), ve in câhedâke li tuşrike bî mâ leyse leke bihî ilmun fe lâ tutı’humâ, ileyye merciukum fe unebbiukum bimâ kuntum ta’melûn(ta’melûne).

Ve insana, ana babasına iyi davranmasını tavsiye ettik (farz kıldık). Eğer onlar, hakkında bilgi (delil) sahibi olmadığın bir şeyi bana ortak koşman için seni zorlarlarsa sakın onlara (körü körüne) itaat etme! Hiç şüpheniz olmasın ki dönüşünüz banadır ve ben, yapmış olduklarınızı size haber vereceğim (ona göre hesap soracağım).— Z. El-Kudsi

29:8

9

وَالَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِي الصَّالِح۪ينَ ٩

Vellezîne âmenû ve amilûs sâlihâti le nudhılennehum fîs sâlihîn(sâlihîne).

(Allah’a, rasulüne ve ona indirilenlere gerçek manada) İman edip salih ameller (Allah için ve istediği şekilde ameller) işleyenlere gelince; işte onları (kıyamet gününde) salihlerin (razı olduğumuz kulların) arasına katacağız.— Z. El-Kudsi

29:9

10

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ فَاِذَٓا اُو۫ذِيَ فِي اللّٰهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللّٰهِۜ وَلَئِنْ جَٓاءَ نَصْرٌ مِنْ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ اِنَّا كُنَّا مَعَكُمْۜ اَوَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَعْلَمَ بِمَا ف۪ي صُدُورِ الْعَالَم۪ينَ ٠١

Ve minen nâsi men yekûlu âmennâ billâhi fe izâ ûziye fîllâhi ceale fitneten nâsi ke azâbillâh(azâbillâhî), ve le in câe nasrun min rabbike le yekûlunne innâ kunnâ meakum, e ve leysallâhu bi a’leme bi mâ fî sudûril âlemîn(âlemîne).

Ve insanlardan kimi de vardır ki “Allah’a iman ettik.” der fakat Allah yolunda (tevhide ve İslam şeriatine imanından dolayı) eziyet görünce kâfirlerin eziyet ve işkencelerini, Allah’ın azabı ile eşit tutar (ve kâfirlere uyar). Ey rasulüm! Üstelik Rabbinden size bir zafer gelince de (mu’minlere) şöyle der: “Muhakkak ki biz, (imanda ve düşmana karşı mücadelede) sizinle beraberdik.” Allah, yarattıklarının kalplerinde bulunan her şeyi (en ince ayrıntısıyla) bilen değil midir?!— Z. El-Kudsi