Furkan Suresi

1

تَبَارَكَ الَّذ۪ي نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلٰى عَبْدِه۪ لِيَكُونَ لِلْعَالَم۪ينَ نَذ۪يراًۙ ١

Tebârekellezî nezzelel furkâne alâ abdihî li yekûne lil âlemîne nezîrâ(nezîren).

Âlemleri (bütün insanları ve cinleri, emirlerine itaat etmediklerinde cehennem azabıyla) korkutup uyarmak için kuluna (Muhammed’e) Furkan’ı (hak ile bâtılı apaçık gösteren Kur’ân’ı) indiren Allah, mübarektir (hayrı çoktur) ve (hiç kimsenin sahip olmadığı) yücelik sahibidir.— Z. El-Kudsi

25:1

2

اَلَّذ۪ي لَهُ مُلْكُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَلَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَر۪يكٌ فِي الْمُلْكِ وَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ فَقَدَّرَهُ تَقْد۪يراً ٢

Ellezî lehu mulkus semâvâti vel ardı ve lem yettehız veleden ve lem yekûn lehu şerîkun fîl mulki ve halaka kulle şey’in fe kadderahu takdîrâ(takdîren).

O Allah ki göklerin ve yerin mülkü sadece O’na aittir, asla çocuk edinmemiştir ve mülkünde hiçbir ortağı yoktur. Ve O, her şeyi yaratıp nizam veren, yaratılışlarını ve kaderlerini (ilmine ve hikmetine uygun olarak) tayin edendir.— Z. El-Kudsi

25:2

3

وَاتَّخَذُوا مِنْ دُونِه۪ٓ اٰلِهَةً لَا يَخْلُقُونَ شَيْـٔاً وَهُمْ يُخْلَقُونَ وَلَا يَمْلِكُونَ لِاَنْفُسِهِمْ ضَراًّ وَلَا نَفْعاً وَلَا يَمْلِكُونَ مَوْتاً وَلَا حَيٰوةً وَلَا نُشُوراً ٣

Vettehazû min dûnihî âliheten lâ yahlukûne şey’en ve hum yuhlekûne ve lâ yemlikûne li enfusihim darran ve lâ nef’an ve lâ yemlikûne mevten ve lâ hayâten ve lâ nuşûrâ(nuşûren).

Buna rağmen müşrikler; hiçbir şey yaratamayan, aksine kendileri yaratılmış olan, ne kendilerinden bir zararı defetmeye ne de kendilerine bir fayda sağlamaya asla muktedir olmayan, üstelik canlıları öldürmeye veya ölülere hayat vermeye ya da ölüleri kabirlerinden çıkarıp diriltmeye de güçleri yetmeyen varlıkları Allah’tan başka ilahlar edinip onlara ibadet ettiler.— Z. El-Kudsi

25:3

4

وَقَالَ الَّذ۪ينَ كَفَرُٓوا اِنْ هٰذَٓا اِلَّٓا اِفْكٌۨ افْتَرٰيهُ وَاَعَانَهُ عَلَيْهِ قَوْمٌ اٰخَرُونَۚۛ فَقَدْ جَٓاؤُ۫ ظُلْماً وَزُوراًۚۛ ٤

Ve kâlellezîne keferû in hâzâ illâ ifkunifterâhu ve eânehu aleyhi kavmun âharûn(âharûne), fe kad câû zulmen ve zûrâ(zûran).

Ve (hak kendilerine apaçık geldiği hâlde) inkâr edenler, “Bu (Kur’ân), olsa olsa Muhammed’in uydurup Allah’a nispet ettiği bir yalandır ve bu konuda ona başkaları da yardım etmiştir.” dediler. Böylece onlar, haksızlığa ve iftiraya başvurdular. (Muhakkak ki Kur’ân Allah’ın kelamıdır, ne insanların ne de cinlerin onun benzerini getirmesi asla mümkün değildir).— Z. El-Kudsi

25:4

5

وَقَالُٓوا اَسَاط۪يرُ الْاَوَّل۪ينَ اكْتَتَبَهَا فَهِيَ تُمْلٰى عَلَيْهِ بُكْرَةً وَاَص۪يلاً ٥

Ve kâlû esâtîrul evvelînektetebehâ fe hiye tumlâ aleyhi bukreten ve asîlâ(asîlen).

Yine o kâfirler (Kur’ân hakkında) şöyle dediler: “Bu Kur’ân, öncekilerin uydurduğu masallardır, (Muhammed) onu başkasına yazdırmıştır ve kendisine sabah akşam okunmaktadır.”— Z. El-Kudsi

25:5

6

قُلْ اَنْزَلَهُ الَّذ۪ي يَعْلَمُ السِّرَّ فِي السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِۜ اِنَّهُ كَانَ غَفُوراً رَح۪يماً ٦

Kul enzelehullezî ya’lemus sırre fîs semâvâti vel ard(ardı), innehu kâne gafûran rahîmâ(rahîmen).

Ey rasulüm! (Seni yalanlayan) O kâfirlere şöyle de: “Bu Kur’ân’ı, göklerin ve yerin bütün gizliliklerini bilen (kendisine hiçbir şey gizli olmayan) Allah indirmiştir. Muhakkak ki O; (غَـفُور) Ğafûr’dur (günahlarından, Kur’ân hakkındaki yalan ve iftiralarından pişman olup tevbe eden kullarını affedendir), (رَحِيـم) Raḥîm’dir (kullarına kaldıramayacakları şeyleri yüklemeyen, tevbe edenleri önceki kötü amellerinden dolayı sorumlu tutmayan ve ahirette sadece mu’minlere rahmet edendir).”— Z. El-Kudsi

25:6

7

وَقَالُوا مَالِ هٰذَا الرَّسُولِ يَأْكُلُ الطَّعَامَ وَيَمْش۪ي فِي الْاَسْوَاقِۜ لَوْلَٓا اُنْزِلَ اِلَيْهِ مَلَكٌ فَيَكُونَ مَعَهُ نَذ۪يراًۙ ٧

Ve kâlû mâli hâzer resûli ye’kulit taâme ve yemşî fîl esvâk(esvâkı), lev lâ unzile ileyhi melekun fe yekûne meahu nezîrâ(nezîren).

Bir de Rasul’ü yalanlayan o müşrikler şöyle dediler: “(Allah tarafından) Rasul olarak gönderildiğini iddia eden bu adam nasıl bir rasuldür ki bizler gibi yemek yiyor ve maişetini kazanmak için çarşılarda dolaşıyor?! Ona bir melek indirilmeli ve tebliğ edip uyarma konusunda yardım etmeliydi.”— Z. El-Kudsi

25:7

8

اَوْ يُلْقٰٓى اِلَيْهِ كَنْزٌ اَوْ تَكُونُ لَهُ جَنَّةٌ يَأْكُلُ مِنْهَاۜ وَقَالَ الظَّالِمُونَ اِنْ تَتَّبِعُونَ اِلَّا رَجُلاً مَسْحُوراً ٨

Ev yulkâ ileyhi kenzun ev tekûnu lehu cennetunye’kulu minhâ, ve kâlez zâlimûne in tettebiûne illâ raculen meshûrâ(meshûran).

“Yahut ona gökten bir hazine inmeli ya da içindeki ürünlerden yediği bir bahçesi olmalıydı. (Böylece maişetini sağlamak için çarşılarda dolaşıp çalışmasına gerek kalmazdı.)” Bir de bu zalimler, mu’minlere şöyle dediler: “Ey aldanıp da bu adama iman ederek tâbi olanlar! Siz, aslında (Allah’ın gönderdiği bir rasule değil) sihirlenmiş (aklını yitirmiş) bir adama tâbi oluyorsunuz.”— Z. El-Kudsi

25:8

9

اُنْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوا لَكَ الْاَمْثَالَ فَضَلُّوا فَلَا يَسْتَط۪يعُونَ سَب۪يلاً۟ ٩

Unzur keyfe darabû lekel emsâle fe dallû fe lâ yestetîûne sebîlâ(sebîlen).

Ey rasulüm, onların (heva ve heveslerine uyup hiçbir delile dayanmadan) seni nasıl da (sihirbaz, sihirlenmiş, deli veya şair gibi) bâtıl vasıflarla vasfettiklerine bak! İşte böyle yapmakla haktan saptılar, artık hidayet yolunu bulamazlar.— Z. El-Kudsi

25:9

10

تَبَارَكَ الَّـذ۪ٓي اِنْ شَٓاءَ جَعَلَ لَكَ خَيْراً مِنْ ذٰلِكَ جَنَّاتٍ تَجْر۪ي مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهَارُۙ وَيَجْعَلْ لَكَ قُصُوراً ٠١

Tebârekellezî in şâe ceale leke hayren min zâlike cennâtin tecrî min tahtihel enhâru ve yec’al leke kusûrâ(kusûran).

Ey rasulüm! Mübarek (hayrı çok) ve (hiç kimsenin sahip olmadığı) yücelik sahibi olan Allah dilerse (hakka karşı inatçı) o müşriklerin senden istediklerinden daha hayırlısını sana verir, ağaçları altından nehirler akan bahçeler ve (içinde oturacağın) saraylar da verir.— Z. El-Kudsi