Saf Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

سَبَّحَ لِلّٰهِ مَا فِي السَّمٰوَاتِ وَمَا فِي الْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَز۪يزُ الْحَك۪يمُ ١

Sebbeha lillâhi mâ fîs semâvâti ve mâ fîl ard(ardı), ve huvel âzîzul hakîm(hakîmu).

Bilin ki göklerde ve yerde bulunanlar, Allah’ı tesbih etmektedir (bütün noksan sıfatlardan tenzih ederek yüceltmektedir). Ve O; (ٱلۡـعَـزِيـز) el-ʿAzîz’dir (her meselede dilediği gibi hüküm veren, dilediğini yapmaktan engellenemeyen ve kendisinden hesap sorulmayandır), (ٱلۡـحَـكِيـم) el-Ḥakîm’dir (yaratmasında, verdiği emirlerde, kaza ve kaderinde hikmet sahibi olandır).— Z. El-Kudsi

61:1

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ ٢

Yâ eyyuhâllezîne âmenû lime tekûlûne mâ lâ tef’alûn(tef’alûne).

Ey iman edenler (Allah’ın birliğine tam manasıyla iman edip şeriatini hayatın bütün alanlarında uygulamaya azmedenler)! (Kendinizi övmek için) Yapmadığınız şeyler hakkında niçin “Yaptım.” diyorsunuz?!— Z. El-Kudsi

61:2

كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللّٰهِ اَنْ تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ ٣

Kebure makten indallâhi en tekûlû mâ lâ tef’alûn(tef’alûne).

Biliniz ki (kendinizi övmek için) yapmadığınız şeyler hakkında “Yaptım.” demeniz, Allah katında büyük suçtur.— Z. El-Kudsi

61:3

اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الَّذ۪ينَ يُقَاتِلُونَ ف۪ي سَب۪يلِه۪ صَفاًّ كَاَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ ٤

İnnallâhe yuhıbbullezîne yukâtilûne fî sebîlihî saffen ke ennehum bunyânun mersûs(mersûsun).

Muhakkak ki Allah, (rızası için) kendi yolunda sağlam bir binanın taşları gibi birbirine kenetlenmiş saf hâlinde savaşanları sever.— Z. El-Kudsi

61:4

وَاِذْ قَالَ مُوسٰى لِقَوْمِه۪ يَا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَن۪ي وَقَدْ تَعْلَمُونَ اَنّ۪ي رَسُولُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْۜ فَلَمَّا زَاغُٓوا اَزَاغَ اللّٰهُ قُلُوبَهُمْۜ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِق۪ينَ ٥

Ve iz kâle mûsâ li kavmihî yâ kavmi lime tû'zûnenî ve kad ta'lemûne ennî resûlullâhi ileykum, fe lemmâ zâgû ezâgallâhu kulûbehum, vallâhu lâ yehdîl kavmel fâsikîn(fâsikîne).

Ey rasulüm! Hani Musa kavmine şöyle demişti: “Ey kavmim! (Emirlerime muhalefet ederek) Neden bana eziyet veriyorsunuz? Hâlbuki benim size gönderilmiş Allah’ın rasulü olduğumu biliyorsunuz.” Onlar, Musa’nın Allah’tan getirdiği haktan sapınca Allah da onların kalplerini doğru yoldan saptırdı. Şunu bilin ki Allah fasıklar topluluğuna (Allah’ın emirlerine bile bile ve ısrarla itaat etmeyenlere) hidayet etmez (onları hakka tâbi olmaya muvaffak kılmaz).— Z. El-Kudsi

61:5

وَاِذْ قَالَ ع۪يسَى ابْنُ مَرْيَمَ يَا بَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَ اِنّ۪ي رَسُولُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ مُصَدِّقاً لِمَا بَـيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰيةِ وَمُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْت۪ي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُٓ اَحْمَدُۜ فَلَمَّا جَٓاءَهُمْ بِالْبَـيِّنَاتِ قَالُوا هٰذَا سِحْرٌ مُب۪ينٌ ٦

Ve iz kâle îsebnu meryeme yâ benî isrâîle innî resûlullâhi ileykum musaddikan li mâ beyne yedeyye minet tevrâti ve mubeşşiren bi resûlin ye’tî min bagdîsmuhû ahmed(ahmedu), fe lemmâ câehum bil beyyinâti kâlû hâzâ sihrun mubîn(mubînun).

Ey rasulüm! Hani Meryem’in oğlu İsa da İsrailoğullarına şöyle demişti: “Ey İsrailoğulları! Muhakkak ki ben size gönderilmiş Allah’ın rasulüyüm. Benden önce indirilmiş olan Tevrât’ın hak olduğunu ve ona uyulması gerektiğini doğrulayıcı ve benden sonra gelecek olan Ahmed ismindeki rasulü müjdeleyici olarak geldim.” Fakat İsa (söylediklerinin doğruluğunu ispat eden) apaçık delillerle gelince onlar, “Bu, apaçık bir sihirdir (senin getirdiğine tâbi olmayız).” dediler.— Z. El-Kudsi

61:6

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ الْـكَذِبَ وَهُوَ يُدْعٰٓى اِلَى الْاِسْلَامِۜ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِم۪ينَ ٧

Ve men azlemu mimmenifterâ alallâhil kezibe ve huve yud’â ilel islâm, vallâhu lâ yehdîl kavmez zâlimîn(zâlimîne).

(Tevhid dini) İslam’a davet edildiği hâlde Allah hakkında (eş, çocuk veya ortak gibi şeyler isnat ederek) yalan söyleyip O’na iftira atandan daha zalim kim olabilir?! Şu bilinmelidir ki Allah, zalim kavmi (bile bile hakkı yalanlayıp küfür ve şirki seçerek nefsine zulmedenleri) hidayete muvaffak kılmaz.— Z. El-Kudsi

61:7

يُر۪يدُونَ لِيُطْفِؤُ۫ا نُورَ اللّٰهِ بِاَفْوَاهِهِمْ وَاللّٰهُ مُتِمُّ نُورِه۪ وَلَوْ كَرِهَ الْـكَافِرُونَ ٨

Yurîdûne li yutfiû nûrallâhi bi efvâhihim vallâhu mutimmu nûrihî ve lev kerihel kâfirûn(kâfirûne).

Zalimler, (tevhidi bozan ya da onu çirkin gösteren şeyleri Allah’ın dinine nispet ederek) Allah’ın nurunu (tevhid dini İslam’ı) ağızlarıyla söndürmek isterler. Fakat (başaramayacaklardır çünkü) Allah, (bütün hile, tuzak ve iftiralara rağmen) nurunu (tevhid dinini) her yere yayacaktır, kâfirler bundan hoşlanmasalar bile.— Z. El-Kudsi

61:8

هُوَ الَّـذ۪ٓي اَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدٰى وَد۪ينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدّ۪ينِ كُلِّه۪ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ۟ ٩

Huvellezî ersele resûlehu bil hudâ ve dînil hakkı li yuzhirehu aled dîni kullihî ve lev kerihel muşrikû(muşrikûne).

Rasulünü hidayet (dünya ve ahiret mutluluğunu elde etmede yol gösterici olan Kur’ân) ve (kıyamete kadar hayatın her yönünde mükemmel hükümleri ihtiva eden ve sadece ona tâbi olmakla cennet kazanılan) hak din ile gönderen rabbiniz Allah’tır. Bu dini, bütün dinlere (her türlü din, düşünce ve ideolojilere mükemmelliği ve hücceti ile) üstün kılacaktır, müşrikler bundan hoşlanmasalar (ve onu yok etmek için ellerinden gelen her şeyi yapsalar) bile.— Z. El-Kudsi

61:9

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى تِجَارَةٍ تُنْج۪يكُمْ مِنْ عَذَابٍ اَل۪يمٍ ٠١

Yâ eyyuhâllezîne âmenû hel edullukum alâ ticâretin tuncîkum min azâbin elîm(elîmin).

Ey iman edenler (Allah’ın birliğine tam manasıyla iman edip şeriatini hayatın bütün alanlarında uygulamaya azmedenler)! Size, çok acı verici bir azaptan kurtaracak kazançlı bir ticaret göstereyim mi?— Z. El-Kudsi