Zümer Suresi

1

تَنْز۪يلُ الْكِتَابِ مِنَ اللّٰهِ الْعَز۪يزِ الْحَك۪يمِ ١

Tenzîlul kitâbi minallâhil azîzil hakîm(hakîmi).

Bu kitap (Kur’ân), (ٱلۡـعَـزِيـز) el-ʿAzîz (her meselede dilediği gibi hüküm veren, kendisinden hesap sorulmayan, emrine muhalefet edenleri hak ettikleri şekilde cezalandıran, dilediğini yapmaktan engellenemeyen) ve (ٱلۡـحَـكِيـم) el-Ḥakîm (hikmetiyle her şeyi yerli yerine koyan, sadece hakkı söyleyen, her fiili doğru ve mükemmel olan, emirlerine karşı gelenleri hikmeti gereği cezalandıran) Allah tarafından indirilmiştir (başkasından değildir).— Z. El-Kudsi

39:1

2

اِنَّٓا اَنْزَلْـنَٓا اِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصاً لَهُ الدّ۪ينَۜ ٢

İnnâ enzelnâ ileykel kitâbe bil hakkı fa’budillâhe muhlisan lehud dîn(dine).

Ey rasulüm! Muhakkak ki biz sana bu kitabı (Kur’ân’ı) hak ile (sadece hakkı ihtiva eden, bütün haberleri doğru ve verdiği hükümleri adaletli bir kitap olarak) indirdik. Öyleyse dini (mutlak itaati* ve bütün ibadetleri) kendisine has kılıp her türlü şirkten temizlenmiş olarak yalnız Allah’a ibadet et! [ Not: Mutlak itaat etmek; bir kimsenin verdiği emir ve hüküm ne olursa olsun ona itaat etmek demektir. Allahu Teâlâ’dan başkasına kim olursa olsun mutlak itaat edilme hakkı verilirse o, ilah edinilmiş demektir. Kim de bu hakkın kendisine verilmesini isterse ilahlık taslamış olur. Çünkü mutlak itaat edilme hakkı sadece Allahu Teâlâ’ya aittir. O’nun dışındaki varlıklara Allahu Teâlâ için ve Allahu Teâlâ’ya karşı gelmemek şartıyla itaat edilir. ]— Z. El-Kudsi

39:2

3

اَلَا لِلّٰهِ الدّ۪ينُ الْخَالِصُۜ وَالَّذ۪ينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِه۪ٓ اَوْلِيَٓاءَۢ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُونَٓا اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۜ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ ف۪ي مَا هُمْ ف۪يهِ يَخْتَلِفُونَۜ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْد۪ي مَنْ هُوَ كَاذِبٌ كَفَّارٌ ٣

E lâ lillâhid dînul hâlis(hâlisu), vellezînettehazû min dûnihî evliyâ, mâ na’buduhum illâ li yukarribûnâ ilallâhi zulfâ, innallâhe yahkumu beynehum fî mâ hum fîhi yahtelifûn(yahtelifûne), innallâhe lâ yehdî men huve kâzibun keffâr(keffârun).

Biliniz ki Allah sadece şirkten tamamen arındırılmış halis dini kabul eder. Ve Allah’tan başka birtakım veliler edinip onlara ibadet edenler (bu ibadetlerini meşru göstermek için) şöyle derler: “Biz onlara; bizi Allah’a daha çok yaklaştırsınlar, ihtiyaçlarımızı Allah’a ulaştırsınlar ve Allah katında bize şefaatçi olsunlar diye ibadet ediyoruz (gayemiz Allah’ın rızasını daha çok kazanmak ve O’nun katında yüksek mertebeye ulaşmaktır).” Bilinmelidir ki Allah, ihtilaf ettikleri tevhid ve Allah’ın razı olduğu ameller konusunda (kıyamet gününde) muvahhidler ile müşrikler arasında hüküm verecektir. Muhakkak ki Allah, kendisinin ortakları olduğunu iddia edip iftira atan yalancıları ve emirlerine karşı gelip küfür ve şirk işleyerek verdiği nimetleri inkâr eden kimseleri asla hidayete muvaffak kılmaz.— Z. El-Kudsi

39:3

4

لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَتَّخِذَ وَلَداً لَاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَٓاءُۙ سُبْحَانَهُۜ هُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ ٤

Lev erâdallâhu en yettehıze veleden lastafâ mimmâ yahluku mâ yeşâu subhâneh(subhânehu), huvallâhul vâhıdul kahhâr(kahhâru).

Allah, müşriklerin iddia ettikleri gibi çocuk edinmek isteseydi muhakkak ki yarattığı varlıklardan dilediği kimseyi seçip onu çocuğu mertebesinde kılardı. Allah, müşriklerin vasfettiği bütün noksan sıfatlardan, ortak koşmalarından ve çocuk edinmekten münezzeh ve yücedir. O; (ٱلۡـوَاحِـد) el-Vâḥid’dir (zatında, sıfatlarında ve fiillerinde tektir), (ٱلۡـقَـهَّار) el-Kahhâr’dır (hiçbir şeyin aciz bırakamadığı, her şeyin kendisine boyun eğdiği ve her şeye kadir olan yüce zattır).— Z. El-Kudsi

39:4

5

خَلَقَ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۚ يُكَوِّرُ الَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۜ كُلٌّ يَجْر۪ي لِاَجَلٍ مُسَمًّىۜ اَلَا هُوَ الْعَز۪يزُ الْغَفَّارُ ٥

Halakas semâvâti vel arda bil hakk(hakkı), yukevvirul leyle alen nehâri ve yukevvirun nehâre alel leyli ve sehhareş şemse vel kamer(kamere), kullun yecrî li ecelin musemmâ(musemmen), e lâ huvel azîzul gaffâr(gaffâru).

Allah, gökleri ve yeri hak ile (boşu boşuna, rastgele ve oyun olarak değil, mükemmel bir hikmetle) yaratmıştır. Geceyi gündüze sokar (geceyi kısaltıp gündüzü uzatır), gündüzü de geceye sokar (gündüzü kısaltıp geceyi uzatır). Güneş’i ve Ay’ı da (kullarının menfaatine olacak şekilde) hükmüne boyun eğdirmiştir. Güneş ve Ay’ın her biri, (Allah’ın ilminde) tayin edilmiş zamana kadar (yörüngesinde düzgün bir şekilde) hareket eder. Bilinmelidir ki O; (ٱلۡـعَـزِيـز) el-ʿAzîz’dir (her meselede dilediği gibi hüküm veren, dilediğini yapmaktan engellenemeyen ve kendisinden hesap sorulmayandır), (ٱلۡـغَـفَّـٰر) el-Ğaffâr’dır (günahından pişman olup halisane bir şekilde tevbe ederek Allah’a itaate dönen ve tekrar aynı günaha dönmekten kaçınan kullarını çokça affedendir).— Z. El-Kudsi

39:5

6

خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ الْاَنْعَامِ ثَمَانِيَةَ اَزْوَاجٍۜ يَخْلُقُكُمْ ف۪ي بُطُونِ اُمَّهَاتِكُمْ خَلْقاً مِنْ بَعْدِ خَلْقٍ ف۪ي ظُلُمَاتٍ ثَلٰثٍۜ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۜ لَٓا اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُونَ ٦

Halakakum min nefsin vâhıdetin summe ceale minhâ zevcehâ ve enzele lekum minel en’âmi semâniyete ezvâc(ezvâcin), yahlukukum fî butûni ummehâtikum halkan min ba’di halkın fî zulumâtin selâs(selâsin), zâlikumullâhu rabbukum lehul mulk(mulku), lâ ilâhe illâ huve, fe ennâ tusrafûn(tusrafûne).

Ey insanlar! Rabbiniz sizi bir tek nefisten (Âdem’den) yarattı. Sonra da ondan zevcesini (Havva’yı) yarattı ve sizin için enamdan (deve, sığır, koyun ve keçilerden erkek ve dişi) sekiz çift var etti. Sizi de annelerinizin karınlarında, üç kat karanlık içinde çeşitli safhalardan geçirerek yaratıyor. İşte bütün bunları yaratan, rabbiniz Allah’tır. Mülk, sadece O’nundur. O’ndan başka ibadete layık ilah yoktur. Durum böyleyken nasıl olur da haktan saparsınız (O’ndan başka varlıklara ibadet edersiniz)?!— Z. El-Kudsi

39:6

7

اِنْ تَكْفُرُوا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ وَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوا يَرْضَهُ۬ لَكُمْۜ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ اُخْرٰىۜ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَۜ اِنَّهُ عَل۪يمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ٧

İn tekfurû fe innallâhe ganiyyun ankum, ve lâ yerdâ li ıbâdihil kufr(kufra), ve in teşkurû yerdahu lekum, ve lâ teziru vâziretun vizra uhrâ, summe ilâ rabbikum merciukum fe yunebbiukum bimâ kuntum ta’melûn(ta’melûne), innehû alîmun bi zâtis sudûr(sudûri).

Ey insanlar! Eğer (Allah’ın varlığını, birliğini ve nimetlerini) inkâr ederseniz bilin ki Allah size muhtaç değildir (O’na ne imanınız bir fayda verir ne de inkârınız bir zarar verir, bilakis imanınızın faydası da küfrünüzün zararı da sizedir). Ve Allah’ın, kullarının küfre girmesine rızası yoktur (çünkü O, münkeri ve fahşayı emretmez). Ve eğer Allah’ın verdiği nimetlerden dolayı O’na şükrederseniz (yalnız O’na ibadet eder ve hiçbir şeyi şirk koşmazsanız) bu amelinizden razı olur (ve buna karşılık mükâfaat verir). Ve bilin ki her nefis, kendi yaptığından sorumludur, hiç kimseye başkasının günahı yüklenmez. Sonra (kıyamet gününde) yegâne rabbiniz olan Allah’a döneceksiniz ve O, (dünyada) işlediğiniz amelleri size haber verecektir (ve buna göre karşılık verecektir). Muhakkak ki O, kulların kalbindeki (iman ve küfür dâhil) her şeyi en ince teferruatına kadar bilir (hiçbir şey O’na gizli değildir).— Z. El-Kudsi

39:7

8

وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهُ مُن۪يباً اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهُ نِعْمَةً مِنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُٓوا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَاداً لِيُضِلَّ عَنْ سَب۪يلِه۪ۜ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَل۪يلاًۗ اِنَّكَ مِنْ اَصْحَابِ النَّارِ ٨

Ve izâ messel insâne durrun deâ rabbehu munîben ileyhi summe izâ havvelehu ni’meten minhu nesiye mâ kâne yed’û ileyhi min kablu ve ceale lillâhi endâden li yudılle an sebîlih(sebîlihi), kul temetta’ bi kufrike kalîlen inneke min ashâbin nâr(nâri).

(Kâfir olan) İnsan, kendisine (hastalık, korku veya mal kaybı gibi) bir musibet isabet ettiğinde (bu musibeti kaldırması için) Rabbine yalvara yakara dua eder. Sonra Allah bu musibeti kaldırıp yerine katından bir nimet verdiğinde daha önce Allah’a yalvardığını unutur ve insanları doğru yoldan saptırmak için O’na eşler koşar. Ey rasulüm! Böyle kâfirlere şöyle de: “Küfrünle az bir süre eğlenedur! Çünkü sen, muhakkak cehennem ehlindensin.”— Z. El-Kudsi

39:8

9

اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَٓاءَ الَّيْلِ سَاجِداً وَقَٓائِماً يَحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّه۪ۜ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذ۪ينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذ۪ينَ لَا يَعْلَمُونَۜ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُو۬لُوا الْاَلْبَابِ۟ ٩

Em men huve kânitun ânâel leyli sâciden ve kâimen yahzerul âhırete ve yercû rahmete rabbih(rabbihî), kul hel yestevîllezîne ya’lemûne vellezîne lâ ya’lemûn(ya’lemûne), innemâ yetezekkeru ulûl elbâb(elbâbi).

Gecenin herhangi bir vaktini secde ve kıyamla geçirerek Allah’a ibadet eden, ahiret azabından korkan ve Rabbinin rahmetini uman mı daha hayırlıdır yoksa (sıkıntı anında sadece Allah’a dua edip ferahlıkta O’na şirk koşan) kâfir mi?! Ey rasulüm! Onlara de ki: “(Allah’ın kendilerine farz kıldığı şeyleri) Bilenler (ve yerine getirenler) ile (bunları) bilmeyenler hiç eşit olur mu?!” (Bu iki taife arasındaki farkı) Ancak selim akıl sahipleri düşünüp anlar.— Z. El-Kudsi

39:9

10

قُلْ يَا عِبَادِ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا اتَّقُوا رَبَّكُمْۜ لِلَّذ۪ينَ اَحْسَنُوا ف۪ي هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌۜ وَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌۜ اِنَّمَا يُوَفَّى الصَّابِرُونَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ ٠١

Kul yâ ıbâdıllezîne âmenûttekû rabbekum, lillezîne ahsenû fî hâzihid dunyâ haseneh(hasenetun), ve ardullâhi vâsiah(vâsiatun) innemâ yuveffas sâbirûne ecrehum bi gayri hisâb(hisâbin).

Ey rasulüm! (Bana ve gönderdiğim rasullerime) İman eden kullarıma şöyle de: “Rabbinizden korkun (emirlerini yerine getirip yasaklarından uzak durun)! Biliniz ki bu dünyada iyilik yapanlara (hayatının her yönünde Allah’ın razı olduğu şekilde hareket edenlere) iyilik vardır (dünyada zafer, sağlık, helal ve bereketli rızık; ahirette ise cennet verilecektir). Ve (ey mu’minler, bulunduğunuz yerde tevhidi yaşama imkânı bulamazsanız hicret edin) Allah’ın arzı geniştir (hiçbir şirk koşmadan Allah’ın emirlerini yaşayabileceğiniz bir yer bulabilirsiniz). Muhakkak ki Allah, (kendi rızası için her türlü eziyete ve emirlerini yerine getirmeye) sabredenlere (kıyamet gününde) hesapsız, bolca mükâfaat verecektir.”— Z. El-Kudsi