Hucurat Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللّٰهِ وَرَسُولِه۪ وَاتَّقُوا اللّٰهَۜ اِنَّ اللّٰهَ سَم۪يعٌ عَل۪يمٌ ١

Yâ eyyuhâllezîne âmenû lâ tukaddimû beyne yedeyillâhi ve resûlihî vettekûllâh(vettekûllâhe), innallâhe semîun alîm(alîmun).

Ey iman edenler (Allah’ın birliğine tam manasıyla iman edip şeriatini hayatın bütün alanlarında uygulamaya azmedenler)! Hangi konuda olursa olsun, Allah ve rasulü bir hüküm verdiğinde sakın başka bir hüküm ileri sürmeyin ve Allah’tan korkun (sadece Allah ve rasulünün emirlerine uyup yasaklarından uzak durun)! Bilin ki Allah (سَـمِيـع) Semîʿ’dir (gizli olsun aşikâr olsun her şeyi işitendir), (عَـلِيـم) ʿAlîm’dir (gizli olsun aşikâr olsun yapılan bütün amelleri, söylenen bütün sözleri ve her şeyi bilen; buna göre herkese hesap soracak olandır).— Z. El-Kudsi

49:1

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا لَا تَرْفَعُٓوا اَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ اَنْ تَحْبَطَ اَعْمَالُكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُونَ ٢

Ya eyyuhâllezîne âmenû lâ terfeû asvâtekum fevka savtin nebiyyi ve lâ techerû lehu bil kavli ke cehri ba’dıkum li ba’dın en tahbeta a’mâlukum ve entum lâ teş’urûn(teş’urûne).

Ey iman edenler (Allah’ın birliğine tam manasıyla iman edip şeriatini hayatın bütün alanlarında uygulamaya azmedenler)! Allah’ın nebisiyle konuştuğunuzda sakın seslerinizi yükseltmeyin (ona karşı edepli olun, sadece onun şeriatine uyun ve onun kanunlarına zıt kanunları uygulamayın)! Ve birbirinize hitap ettiğiniz gibi onu da ismiyle çağırmayın! Aksi hâlde hiç farkında olmadan bütün iyi amellerinizin sevabı boşa gider.— Z. El-Kudsi

49:2

اِنَّ الَّذ۪ينَ يَغُضُّونَ اَصْوَاتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللّٰهِ اُو۬لٰٓئِكَ الَّذ۪ينَ امْتَحَنَ اللّٰهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوٰىۜ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَاَجْرٌ عَظ۪يمٌ ٣

İnnellezîne yeguddûne asvâtehum inde resûlillâhi ulâikel lezînemtehanallâhu kulûbehum lit takvâ lehum magfiretun ve ecrun azîm(azîmun).

Allah’ın rasulünün huzurunda iken seslerini alçaltanlara (ona karşı edepli olan, sadece onun şeriatine uyan ve buna zıt hiçbir şey yapmayanlara) gelince; muhakkak ki Allah imtihanla onların kalplerini takva konusunda ihlaslı kıldı. Onlara mağfiret ve büyük mükâfaat vardır.— Z. El-Kudsi

49:3

اِنَّ الَّذ۪ينَ يُنَادُونَكَ مِنْ وَرَٓاءِ الْحُجُرَاتِ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ ٤

İnnellezîne yunâdûneke min verâil hucurâti ekseruhum lâ ya’kılûn(ya’kılûne).

Ey rasulüm! Sana dışardan, hanımlarının odalarının arkasından yüksek sesle seslenenler, muhakkak ki onların çoğu sağlıklı düşünemeyen kaba kimselerdir.— Z. El-Kudsi

49:4

وَلَوْ اَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتّٰى تَخْرُجَ اِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْراً لَهُمْۜ وَاللّٰهُ غَفُورٌ رَح۪يمٌ ٥

Ve lev ennehum saberû hattâ tahruce ileyhim le kâne hayren lehum, vallâhu gafûrun rahîm(rahîmun).

Eğer seni dışarıdan, hanımlarının odalarının arkasından yüksek sesle çağıranlar, böyle yapmayıp sen çıkıncaya kadar sabredip bekleseydiler elbette bu onlar için hayırlı olurdu (hem sana saygı göstermiş hem de seni rahatsız etmemiş olurlardı). Ve bilin ki Allah (غَـفُور) Ğafûr’dur (günahından pişman olup tevbe eden kullarını affedendir), (رَحِيـم) Raḥîm’dir (kullarına kaldıramayacakları şeyleri yüklemeyen, tevbe edenleri önceki kötü amellerinden dolayı sorumlu tutmayan ve ahirette sadece mu’minlere rahmet edendir).— Z. El-Kudsi

49:5

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُٓوا اِنْ جَٓاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ۬ فَتَبَيَّنُٓوا اَنْ تُص۪يبُوا قَوْماً بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلٰى مَا فَعَلْتُمْ نَادِم۪ينَ ٦

Yâ eyyuhâllezîne âmenû in câekum fâsikun bi nebein fe tebeyyenû en tusîbû kavmen bi cehâletin fe tusbihû alâ mâ fealtum nâdimîn(nâdimîne).

Ey iman edenler (Allah’ın birliğine tam manasıyla iman edip şeriatini hayatın bütün alanlarında uygulamaya azmedenler)! Bir fasık size bir haber getirirse (hemen ona inanmayın) mutlaka doğruluğunu araştırın! Yoksa gerçek durumlarını bilmeden bir topluluğa zarar verebilirsiniz ve bundan dolayı pişman olursunuz.— Z. El-Kudsi

49:6

وَاعْلَمُٓوا اَنَّ ف۪يكُمْ رَسُولَ اللّٰهِۜ لَوْ يُط۪يعُكُمْ ف۪ي كَث۪يرٍ مِنَ الْاَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ حَبَّبَ اِلَيْكُمُ الْا۪يمَانَ وَزَيَّـنَهُ ف۪ي قُلُوبِكُمْ وَكَرَّهَ اِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَۜ اُو۬لٰٓئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَۙ ٧

Va’lemû enne fîkum resûlallâh(resûlallâhi), lev yutîukum fî kesîrin minel emri le anittum ve lâkinnallâhe habbebe ileykumul îmâne ve zeyyenehu fî kulûbikum, ve kerrehe ileykumul kufre vel fusûka vel isyân(isyâne), ulâike humur râşidûn(râşidûne).

Ve ey (Allah’a, rasulüne ve getirdiklerine) iman edenler! Unutmayın ki içinizde kendisine Allah tarafından vahyedilen rasul vardır (getirdiği vahye uymak zorundasınız ve o rasul, kendisine vahiy indirildiği için maslahatınızı sizden daha iyi bilir). Eğer o, önerdiğiniz şeylerin çoğuna uymuş olsaydı razı olmadığı zorluğa düşerdiniz. Fakat Allah (ihlasınızdan dolayı) ikramıyla imanı size sevdirdi ve onu kalplerinize güzel gösterdi (böylece ona sarıldınız). Küfrü (Allah’ın tevhidini, rasulünü ve onun getirdiklerini inkâr etmeyi), fıskı (her türlü günahı) ve isyanı (Allah’ın emir ve yasaklarına karşı gelmeyi) ise size çirkin gösterdi (böylece nefsinize hoş gelse bile onları terk ettiniz). İşte, doğru yolda yürüyenler bunlardır!— Z. El-Kudsi

49:7

فَضْلاً مِنَ اللّٰهِ وَنِعْمَةًۜ وَاللّٰهُ عَل۪يمٌ حَك۪يمٌ ٨

Fadlen minallâhi ve ni’meh(ni’meten), vallâhu alîmun hakîm(hakîmun).

İşte Allah’ın size imanı sevdirmesi ve küfür, fısk ve isyanı çirkin göstermesi, O’nun tarafından size verilen bir lütuf ve bir nimettir. Ve bilin ki Allah (عَـلِيـم) ʿAlîm’dir (kullarının maslahatını ve her şeyi en ince teferruatıyla bilen ve kendisine hiçbir şey gizli olmayandır), (حَـكِيـم) Ḥakîm’dir (kulları için koyduğu şeri hükümlerde hikmet sahibi olan, hikmetiyle her şeyi yerli yerine koyan, sadece hakkı söyleyen ve emirlerine karşı gelenleri hikmeti gereği cezalandırandır).— Z. El-Kudsi

49:8

وَاِنْ طَٓائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِن۪ينَ اقْتَتَلُوا فَاَصْلِحُوا بَيْنَهُمَاۚ فَاِنْ بَغَتْ اِحْدٰيهُمَا عَلَى الْاُخْرٰى فَقَاتِلُوا الَّت۪ي تَبْغ۪ي حَتّٰى تَف۪ٓيءَ اِلٰٓى اَمْرِ اللّٰهِۚ فَاِنْ فَٓاءَتْ فَاَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَاَقْسِطُواۜ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِط۪ينَ ٩

Ve in tâifetâni minel mû’mînînektetelû fe aslihû beyne humâ, fe in begat ihdâhumâ alel uhrâ fe kâtilûlletî tebgî hattâ tefîe ilâ emrillâh(emrillâhi), fe in fâet fe aslihû beynehumâ bil adli ve aksitû, innallâhe yuhıbbul muksitîn(muksitîne).

Ve mu’minlerden iki taife birbiriyle vuruşursa ey iman edenler, (onları İslam şeriatine göre hüküm vermeye davet ederek) aralarını ıslah edin! Eğer bir taife barış yapmayı kabul etmeyip diğer taifeye saldırmaya devam ederse bu durumda haddi aşan taifeyle Allah’ın hükmüne dönünceye kadar vuruşun! Eğer Allah’ın hükmüne teslim olursa aralarında adaletle ve insafla barış yapın ve aralarında hüküm verirken adaletle hüküm verin! Muhakkak ki Allah adaletle hüküm verenleri sever.— Z. El-Kudsi

49:9

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ اِخْوَةٌ فَاَصْلِحُوا بَيْنَ اَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ۟ ٠١

İnnemel mû’minûne ihvetun fe aslihû beyne ehaveykum vettekûllâhe leallekum turhamûn(turhamûne).

Muhakkak ki mu’minler (dinde) kardeştir. Öyleyse bu kardeşliğin gereği olarak (ihtilafa düşen) kardeşlerinizin arasını (İslam şeriatine göre) ıslah edin ve (emirlerini yerine getirip yasaklarından uzak durarak) Allah’tan gerektiği gibi korkun ki Allah’ın rahmetine nail olabilesiniz.— Z. El-Kudsi