Mümtehine Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوّ۪ي وَعَدُوَّكُمْ اَوْلِيَٓاءَ تُلْقُونَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوا بِمَا جَٓاءَكُمْ مِنَ الْحَقِّۚ يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَاِيَّاكُمْ اَنْ تُؤْمِنُوا بِاللّٰهِ رَبِّكُمْۜ اِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَاداً ف۪ي سَب۪يل۪ي وَابْتِغَٓاءَ مَرْضَات۪ي تُسِرُّونَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِۗ وَاَنَا۬ اَعْلَمُ بِمَٓا اَخْفَيْتُمْ وَمَٓا اَعْلَنْتُمْۜ وَمَنْ يَفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَٓاءَ السَّب۪يلِ ١

Yâ eyyuhâllezîne âmenû lâ tettehızû aduvvî ve aduvvekum evliyâe, tulkûne ileyhim bil meveddeti ve kad keferû bi mâ câekum minel hakk(hakkı), yuhricûner resûle ve iyyâkum en tû’minû billâhi rabbikum, in kuntum harectum cihâden fî sebîlî vebtigâe merdâtî tusirrûne ileyhim bil meveddeti ve ene a’lemu bi mâ ahfeytum ve mâ a’lentum, ve men yef’alhu minkum fe kad dalle sevâes sebîl(sebîli).

Ey iman edenler (Allah’ın birliğine tam manasıyla iman edip şeriatini hayatın bütün alanlarında uygulamaya azmedenler)! Benim düşmanım, sizin de düşmanınız olanları veliler (dost, yakın arkadaş ve sırdaşlar) edinmeyin! Siz onlara sevgi anlaşılan amel yapıyorsunuz. Hâlbuki onlar, size gelen hakkı inkâr edip Rasul’ü ve sizi yurdunuzdan çıkardılar. Bunu, sırf rabbiniz olan Allah’a iman ettiğiniz için yaptılar. Eğer benim yolumda cihad etmek ve rızamı kazanmak için yola çıkmışsanız onları asla veli edinmeyin! Siz onlara gizlice (Müslümanların sırlarını vererek) sevgi anlaşılan amel yapıyorsunuz (bunu asla yapmayın). Ve ben, sizin gizlediklerinizi de açığa vurduklarınızı da en ince teferruatıyla iyi bilirim. Ve sizden kim Allah’ın düşmanlarına vela ve sevgi gösterişi yaparsa muhakkak ki o, doğru yoldan sapmış olur.— Z. El-Kudsi

60:1

اِنْ يَثْقَفُوكُمْ يَكُونُوا لَكُمْ اَعْدَٓاءً وَيَبْسُطُٓوا اِلَيْكُمْ اَيْدِيَهُمْ وَاَلْسِنَتَهُمْ بِالسُّٓوءِ وَوَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَۜ ٢

İn yeskafûkum yekûnû lekum a’dâen ve yebsutû ileykum eydiyehum ve elsinetehum bis sûi ve veddû lev tekfurûn(tekfurûne).

Ey iman edenler! Eğer kâfirler kuvvet bakımından sizden daha üstün olup sizi ele geçirirlerse kalplerinde size karşı gizledikleri düşmanlığı açığa çıkarırlar, ellerini size eziyet etmek için uzatırlar ve dilleriyle size sövgü ve hakaret yağdırırlar. Ve onlar öyle kimselerdir ki sizin de (Allah’ı, rasulünü ve onun getirdiklerini yalanlayıp kendileri gibi) kâfir olmanızı arzularlar.— Z. El-Kudsi

60:2

لَنْ تَنْفَعَكُمْ اَرْحَامُكُمْ وَلَٓا اَوْلَادُكُمْۚۛ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۚۛ يَفْصِلُ بَيْنَكُمْۜ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَص۪يرٌ ٣

Len tenfeakum erhâmukum ve lâ evlâdukum, yevmel kıyâmeh(kıyâmeti) yefsılu beynekum, vallâhu bi mâ ta’melûne basîr(basîrun).

Ey iman edenler! Kıyamet gününde ne akrabalarınız ne de çocuklarınız size fayda verir (eğer onlar için kâfirlere vela gösterirseniz). Allah o gün aranızı ayırır (kâfirleri cehenneme, iman edenleri ise cennete sokar). Ve biliniz ki Allah, yaptığınız her şeyi görendir (hiçbir şey O’na gizli değildir, buna göre hesap soracaktır).— Z. El-Kudsi

60:3

قَدْ كَانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ ف۪ٓي اِبْرٰه۪يمَ وَالَّذ۪ينَ مَعَهُۚ اِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءٰٓؤُ۬ا مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللّٰهِۘ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَٓاءُ اَبَداً حَتّٰى تُؤْمِنُوا بِاللّٰهِ وَحْدَهُٓ اِلَّا قَوْلَ اِبْرٰه۪يمَ لِاَب۪يهِ لَاَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَٓا اَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۜ رَبَّـنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَاِلَيْكَ اَنَبْنَا وَاِلَيْكَ الْمَص۪يرُ ٤

Kad kânet lekum usvetun hasenetun fî ibrâhîme vellezîne meah(meahu), iz kâlû li kavmihim innâ bureâu minkum ve mimmâ ta’budûne min dûnillâhi kefernâ bikum, ve bedee beynenâ ve beynekumul adâvetu vel bagdâu ebeden hattâ tû’minû billâhi vahdehû, illâ kavle ibrâhîme li ebîhi le estagfirenne leke ve mâ emliku leke minallâhi min şey’İn, rabbenâ aleyke tevekkelnâ ve ileyke enebnâ ve ileykel masîr(masîru).

Ey iman edenler! Muhakkak ki İbrahim ve beraberinde olanlarda sizler için güzel bir örnek vardır. Onlar şirk üzerinde ısrar eden kavimlerine şöyle demişlerdi: “Biz, sizden ve sizin Allah’tan başka ibadet ettiğiniz şeylerden beriyiz. (Üzerinde bulunduğunuz şirk dinini bâtıl görüp) Sizi tekfir ederek reddettik. Sizler, tek olan Allah’a iman edinceye (ve bütün şirkleri terk edinceye) kadar bizimle sizin aranızda ebedî bir düşmanlık ve kin başlamıştır.” Ancak İbrahim’in babasına söylediği “Senin için Allah’tan mağfiret dileyeceğim. Fakat Allah’tan sana gelecek herhangi bir şeyi engellemeye gücüm yetmez.” sözü hariç (onu örnek almayın çünkü İbrahim bu sözü, babasının iman etmeyeceği kesinleşmeden önce söylemişti)… Siz şöyle deyin: “Ey Rabbimiz! Sadece sana tevekkül ettik (her durumda sana güvenip yalnız senden yardım isteriz) ve (tevhid ve salih amellerle) sana yöneldik. Hiç şüphemiz yoktur ki dönüş yalnız sanadır.”— Z. El-Kudsi

60:4

رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلَّذ۪ينَ كَفَرُوا وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَاۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَز۪يزُ الْحَك۪يمُ ٥

Rabbenâ lâ tec’alnâ fitneten lillezîne keferû, vagfir lenâ rabbenâ, inneke entel azîzul hakîm(hakîmu).

“Ey Rabbimiz! (Kâfirleri bize üstün kılıp kendilerinin hak üzere olduklarını zannetmelerine fırsat vererek) Bizi kâfirler için bir imtihan (şeytanın onları kandıracağı bir yol) kılma ve (nefsimize uyup işlediğimiz günahlardan dolayı) bizi bağışla! Ey Rabbimiz! Muhakkak ki sen (ٱلۡـعَـزِيـز) el-ʿAzîz’sin (her meselede dilediği gibi hüküm veren, dilediğini yapmaktan engellenemeyen ve kendisinden hesap sorulmayansın), (ٱلۡـحَـكِيـم) el-Ḥakîm’sin (yaratmanda, verdiğin emirlerde, kaza ve kaderinde hikmet sahibi olansın).”— Z. El-Kudsi

60:5

لَقَدْ كَانَ لَـكُمْ ف۪يهِمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ يَرْجُوا اللّٰهَ وَالْيَوْمَ الْاٰخِرَۜ وَمَنْ يَتَوَلَّ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَم۪يدُ۟ ٦

Lekad kâne lekum fîhim usvetun hasenetun li men kâne yercûllâhe vel yevmel âhire ve men yetevelle fe innallâhe huvel ganiyyul hamîd(hamîdu).

Ey gerçek manada iman edenler! Andolsun ki İbrahim ve beraberinde olanlar; sizden, Allah’ın dünya ve ahiretteki hayrını isteyenler için güzel bir örnektir (siz de onlar gibi amel edin). Kim onlar gibi amel etmekten yüz çevirirse bilsin ki Allah (kullarının ibadet ve itaatlerine muhtaç değildir, çünkü O), (ٱلۡـغَـنِـيّ) el-Ğaniyy’dir (her şeyden müstağnidir), (ٱلۡـحَـمِيـد) el-Ḥamîd’dir (hamdedilip övülmeye layık olandır).— Z. El-Kudsi

60:6

عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَجْعَلَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ الَّذ۪ينَ عَادَيْتُمْ مِنْهُمْ مَوَدَّةًۜ وَاللّٰهُ قَد۪يرٌۜ وَاللّٰهُ غَفُورٌ رَح۪يمٌ ٧

Asâllâhu en yec’ale beynekum ve beynellezîne âdeytum minhum meveddeh(meveddeten), vallâhu kadîr(kadîrun), vallâhu gafûrun rahîm(rahîmun).

Ey iman edenler! Olur ki Allah, düşmanlık yaptığınız bu kâfirlerden bazılarıyla (İslam’a hidayet ederek) aranızda sevgi bağı meydana getirir (böylece dinde kardeşleriniz olurlar). Muhakkak ki Allah, her şeye kadirdir. Ve Allah (غَـفُور) Ğafûr’dur (günahından pişman olup tevbe eden kullarını affedendir), (رَحِيـم) Raḥîm’dir (kullarına kaldıramayacakları şeyleri yüklemeyen, tevbe edenleri önceki kötü amellerinden dolayı sorumlu tutmayan ve ahirette sadece mu’minlere rahmet edendir).— Z. El-Kudsi

60:7

لَا يَنْهٰيكُمُ اللّٰهُ عَنِ الَّذ۪ينَ لَمْ يُقَاتِلُوكُمْ فِي الدّ۪ينِ وَلَمْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ دِيَارِكُمْ اَنْ تَـبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُٓوا اِلَيْهِمْۜ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِط۪ينَ ٨

Lâ yenhâkumullâhu anillezîne lem yukâtilûkum fîd dîni ve lem yuhricûkum min diyârikum en teberrûhum ve tuksitû ileyhim, innallâhe yuhıbbul muksitîn(muksitîne).

Ey iman edenler! Allah, dininizden dolayı sizinle savaşmayan ve sizi yurdunuzdan çıkarmayan kâfirlere iyilik yapmanızı ve onlara adil davranmanızı (haklarını vermenizi) yasaklamamıştır. Muhakkak ki Allah, adil olanları sever.— Z. El-Kudsi

60:8

اِنَّمَا يَنْهٰيكُمُ اللّٰهُ عَنِ الَّذ۪ينَ قَاتَلُوكُمْ فِي الدّ۪ينِ وَاَخْرَجُوكُمْ مِنْ دِيَارِكُمْ وَظَاهَرُوا عَلٰٓى اِخْرَاجِكُمْ اَنْ تَوَلَّوْهُمْۚ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ فَاُو۬لٰٓئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ٩

İnnemâ yenhâkumullâhu anillezîne kâtelûkum fîd dîni ve ahrecûkum min diyârikum ve zâherû alâ ıhrâcikum en tevellevhum, ve men yetevellehum fe ulâike humuz zâlimûn(zâlimûne).

Allah sadece dininizden dolayı sizinle savaşanları, sizi yurtlarınızdan çıkaranları ve yurtlarınızdan çıkaran kâfirlere yardım edenleri veli edinmenizi (yakın arkadaş, yardımcı ve destekçi edinip onlara iyilik yapmanızı) yasaklıyor. Sizden kim onları veli edinirse işte onlar nefislerine zulmederek kendilerini helake sürükleyen kimselerdir.— Z. El-Kudsi

60:9

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُٓوا اِذَا جَٓاءَكُمُ الْمُؤْمِنَاتُ مُهَاجِرَاتٍ فَامْتَحِنُوهُنَّۜ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِا۪يمَانِهِنَّۚ فَاِنْ عَلِمْتُمُوهُنَّ مُؤْمِنَاتٍ فَلَا تَرْجِعُوهُنَّ اِلَى الْكُفَّارِۜ لَا هُنَّ حِلٌّ لَهُمْ وَلَا هُمْ يَحِلُّونَ لَهُنَّۜ وَاٰتُوهُمْ مَٓا اَنْفَقُواۜ وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اَنْ تَنْكِحُوهُنَّ اِذَٓا اٰتَيْتُمُوهُنَّ اُجُورَهُنَّۜ وَلَا تُمْسِكُوا بِعِصَمِ الْكَوَافِرِ وَسْـَٔلُوا مَٓا اَنْفَقْتُمْ وَلْيَسْـَٔلُوا مَٓا اَنْفَقُواۜ ذٰلِكُمْ حُكْمُ اللّٰهِۜ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْۜ وَاللّٰهُ عَل۪يمٌ حَك۪يمٌ ٠١

Yâ eyyuhâllezîne âmenû izâ câekumul mû’minâtu muhâcirâtin femtehınû hunn(hunne), allâhu a’lemu bi îmânihinn(îmânihinne), fe in alimtimû hunne mû’minâtin fe lâ terciû hunne ilel kuffâr(kuffâri), lâ hunne hıllun lehum ve lâ hum yehıllûne le hunn(hunne), ve âtûhum mâ enfekû, ve lâ cunâha aleykum en tenkıhû hunne izâ âteytumû hunne ucûrehunn(ucûrehunne), ve lâ tumsikû bi isamil kevâfiri ves’elû mâ enfaktum vel yes’elû mâ enfekû, zâlikum hukmullâh(hukmullâhi), yahkumu beynekum, vallâhu alîmun hakîm(hakîmun).

Ey iman edenler (Allah’ın birliğine tam manasıyla iman edip şeriatini hayatın bütün alanlarında uygulamaya azmedenler)! Mu’min kadınlar küfür diyarını terk edip sizin yanınıza hicret ederlerse imanlarının doğruluğu konusunda onları imtihan edin! Onların kalplerindeki imanı en iyi bilen Allah’tır. İmtihandan sonra onların zahiren mu’min olduklarını anlarsanız sakın onları kâfir kocalarına iade etmeyin! Çünkü ne onlar kâfir kocalarına helaldir ne de kâfirlerin onlarla evlenmesi helaldir. Kâfir kocalarına, onlara verdikleri mehirleri iade edin! Ey iman edenler! (Küfür diyarından hicret eden kadınların iddetleri bittiği zaman) Mehirlerini verdiğiniz takdirde onlarla evlenmenizde bir günah yoktur. Kâfir veya mürted olan hanımlarınızı nikâhınızda tutmayın! (Onlar kâfir oldukları için aranızdaki nikâh akdi bitmiştir.) Kâfir ve mürted kadınlara verdiğiniz mehirleri onlardan isteyebilirsiniz. Kâfir erkekler de mu’min kadınlara verdikleri mehirleri isteyebilirler. İşte bu, Allah’ın hükmüdür. Aranızda dilediği gibi hükmeder. Ve Allah (عَـلِيـم) ʿAlîm’dir (kullarının maslahatını ve her şeyi en ince teferruatıyla bilen ve kendisine hiçbir şey gizli olmayandır), (حَـكِيـم) Ḥakîm’dir (kulları için koyduğu şeri hükümlerde hikmet sahibi olan, hikmetiyle her şeyi yerli yerine koyan, sadece hakkı söyleyen ve emirlerine karşı gelenleri hikmeti gereği cezalandırandır).— Z. El-Kudsi

60:10

وَاِنْ فَاتَكُمْ شَيْءٌ مِنْ اَزْوَاجِكُمْ اِلَى الْـكُفَّارِ فَعَاقَبْتُمْ فَاٰتُوا الَّذ۪ينَ ذَهَبَتْ اَزْوَاجُهُمْ مِثْلَ مَٓا اَنْفَقُواۜ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّـذ۪ٓي اَنْتُمْ بِه۪ مُؤْمِنُونَ ١١

Ve in fâtekum şey’un min ezvâcikum ilel kuffâri fe âkabtum fe âtûllezîne zehebet ezvâcuhum misle mâ enfekû, vettekûllâhellezî entum bihî mû’minûn(mû’minûne).

Eğer hanımlarınızdan mürted olup kâfirlere katılanlar olursa ve onlara verdiğiniz mehri geri istediğinizde size vermezlerse bu durumda kâfirlerden elde ettiğiniz ganimetlerden hanımı mürted olan kocalara mehirlerini verin! Ve (zatında, sıfatlarında ve fiillerinde bir olduğuna) iman ettiğiniz Allah’tan korkun (emirlerini yerine getirip yasaklarından uzak durun)!— Z. El-Kudsi

60:11

يَٓا اَيُّهَا النَّبِيُّ اِذَا جَٓاءَكَ الْمُؤْمِنَاتُ يُبَايِعْنَكَ عَلٰٓى اَنْ لَا يُشْرِكْنَ بِاللّٰهِ شَيْـٔاً وَلَا يَسْرِقْنَ وَلَا يَزْن۪ينَ وَلَا يَقْتُلْنَ اَوْلَادَهُنَّ وَلَا يَأْت۪ينَ بِبُهْتَانٍ يَفْتَر۪ينَهُ بَيْنَ اَيْد۪يهِنَّ وَاَرْجُلِهِنَّ وَلَا يَعْص۪ينَكَ ف۪ي مَعْرُوفٍ فَبَايِعْهُنَّ وَاسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللّٰهَۜ اِنَّ اللّٰهَ غَفُورٌ رَح۪يمٌ ٢١

Yâ eyyuhen nebiyyu izâ câekel mu'minâtu yubâyi'neke alâ en lâ yuşrikne billâhi şey'en ve lâ yesrikne ve lâ yeznîne ve lâ yaktulne evlâdehunne ve lâ ye'tîne bi buhtânin yefterînehu beyne eydîhinne ve erculihinne ve lâ ya'sîneke fî ma'rûfin fe bâyı'hunne vestagfirlehunnallâh(vestagfirlehunnallâhe) innallâhe gafûrun rahîm(rahîmun).

Ey Nebi! Mu’min kadınlar; Allah’a hiçbir şeyi şirk koşmamak (ve yalnız O’na ibadet etmek), hırsızlık yapmamak, zina etmemek, (hangi sebepten olursa olsun diri diri toprağa gömme veya bilerek düşürme gibi yollarla) çocuklarını öldürmemek, gayrimeşru çocuk doğurup da onu kocasına nispet etmemek ve yasakladığın şeylerde (cahilî âdetler ve caiz olmayan konularda) sana karşı çıkmamak üzere beyat etmek için sana geldiklerinde onların beyatlerini kabul et! Ve (daha önce işledikleri günahlarından dolayı) onlar için Allah’tan bağışlanma dile! Muhakkak ki Allah (غَـفُور) Ğafûr’dur (günahından pişman olup halisane bir şekilde tevbe ederek Allah’a itaate dönen ve tekrar aynı günaha dönmekten kaçınan kullarını affedendir), (رَحِيـم) Raḥîm’dir (ihlasla tevbe eden kullarına merhamet ederek onlara işledikleri günahlardan dolayı azap etmeyendir).— Z. El-Kudsi

60:12

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا لَا تَتَوَلَّوْا قَوْماً غَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ قَدْ يَـئِسُوا مِنَ الْاٰخِرَةِ كَمَا يَـئِسَ الْكُفَّارُ مِنْ اَصْحَابِ الْقُبُورِ ٣١

Yâ eyyuhâllezîne âmenû lâ tetevellev kavmen gadıballâhu aleyhim kad yeisû minel âhireti kemâ yeisel kuffâru min ashâbil kubûr(kubûri).

Ey iman edenler (Allah’ın birliğine tam manasıyla iman edip şeriatini hayatın bütün alanlarında uygulamaya azmedenler)! Kabirdeki ölülerin tekrar diriltilmesinden ümit kesen kâfirler gibi ahiretten ümitlerini kesen, Allah’ın kendilerine ğadab ettiği kimseleri sakın veli (yakın arkadaş, yardımcı ve destekçi) edinmeyin!— Z. El-Kudsi

60:13

Mümtehine

Not Ekle