İsra Suresi

1

سُبْحَانَ الَّـذ۪ٓي اَسْرٰى بِعَبْدِه۪ لَيْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اِلَى الْمَسْجِدِ الْاَقْصَا الَّذ۪ي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ اٰيَاتِنَاۜ اِنَّهُ هُوَ السَّم۪يعُ الْبَص۪يرُ ١

Subhânellezî esrâ bi abdihî leylen minel mescidil harâmi ilel mescidil aksallezî bâreknâ havlehu li nuriyehu min âyâtinâ, innehu huves semîul basîr(basîru).

Kulunu (Muhammed’i hem ruh hem de cesedi ile ve uyanık bir hâlde iken) geceleyin Mescid-i Haram’dan alıp çevresini (manen ve madden) mübarek kıldığımız Mescid-i Aksa’ya ulaştıran zat, (her türlü noksanlıktan ve zatına layık olmayan sıfatlardan) tenzih edilmesi gereken yüce Allah’tır. Kulumuza bu İsrâ’yı (gece yolculuğunu) yaptırmamızın sebebi, (mükemmel kudretimize delalet eden) delillerimizi ona göstermektir. Muhakkak ki Allah (ٱلـسَّـمِـيـع) es-Semîʿ’dir (gizli olsun aşikâr olsun her şeyi işitendir), (ٱلۡـبَـصِـيـر) el-Basîr’dir (gizli olsun aşikâr olsun her şeyi görendir).— Z. El-Kudsi

17:1

2

وَاٰتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِبَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَ اَلَّا تَتَّخِذُوا مِنْ دُون۪ي وَك۪يلاًۜ ٢

Ve âteynâ mûsel kitâbe ve cealnâhu huden li benî isrâîle ellâ tettehızû min dûnî vekîlâ(vekîlen).

Musa’ya da kitabı (Tevrât’ı) verdik ve bu kitabı, İsrailoğulları için bir hidayet rehberi kıldık. Sonra onlara, “Benden başka bir varlığı veli edinmeyin (sadece bana tevekkül edip benden yardım isteyin ve bütün işlerinizi yalnız bana havale edin)!” dedik.— Z. El-Kudsi

17:2

3

ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍۜ اِنَّهُ كَانَ عَبْداً شَكُوراً ٣

Zurriyyete men hamelnâ mea nûh(nûhin), innehu kâne abden şekûrâ(şekûren).

Ey İsrailoğulları! Siz, (tufanda helak olmaktan kurtarıp) Nuh ile beraber gemide taşıdığımız mu’minlerin zürriyetindensiniz (bu nimeti hiç unutmayın ve yalnız Allah’a ibadet edip hiçbir şeyi şirk koşmayarak O’na şükredin). Muhakkak ki Nuh, (Rabbine) çok şükreden bir kul idi (siz de onu örnek alın).— Z. El-Kudsi

17:3

4

وَقَضَيْنَٓا اِلٰى بَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَ فِي الْكِتَابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الْاَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْـلُنَّ عُـلُواًّ كَب۪يراً ٤

Ve kadaynâ ilâ benî isrâîle fîl kitâbi le tufsidunne fîl ardı merreteyni ve le ta’lunne uluvven kebîrâ(kebîren).

Ve İsrailoğullarına Tevrât’ta şunu haber verdik: “Ey İsrailoğulları! Muhakkak ki siz, (küfür, şirk ve günah işleyerek) yeryüzünde iki defa fesat çıkaracaksınız. Ve muhakkak ki (insanlara zulmedip) büyüklenerek ve (azgınlık derecesinde) kibirlenerek üstünlük taslayacaksınız.”— Z. El-Kudsi

17:4

5

فَاِذَا جَٓاءَ وَعْدُ اُو۫لٰيهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَاداً لَنَٓا اُو۬ل۪ي بَأْسٍ شَد۪يدٍ فَجَاسُوا خِلَالَ الدِّيَارِۜ وَكَانَ وَعْداً مَفْعُولاً ٥

Fe izâ câe va’du ûlâhumâ beasnâ aleykum ibâden lenâ ulîbe’sin şedîdin fe câsû hılâled diyâr(diyâri), ve kâne va’den mef’ûlâ(mef’ûlen).

“İlk fesadı çıkardığınızda (ceza olarak) üzerinize çok kuvvetli ve acımasız kullarımızı göndereceğiz, onlar da (size üstün gelerek) memleketlerinizde istedikleri gibi dolaşıp size diledikleri kötülük ve eziyeti yapacaklardır. İşte bu, Allah’ın vaîdidir ve mutlaka gerçekleşecektir.”— Z. El-Kudsi

17:5

6

ثُمَّ رَدَدْنَا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَاَمْدَدْنَاكُمْ بِاَمْوَالٍ وَبَن۪ينَ وَجَعَلْنَاكُمْ اَكْثَرَ نَف۪يراً ٦

Summe redednâ lekumul kerrete aleyhim ve emdednâkum bi emvâlin ve benîne ve cealnâkum eksere nefîrâ(nefîren).

“Ey İsrailoğulları! Sonra (bu cezanın ardından tevbe edip salih amellere yönelmeniz sebebiyle) size, memleketlerinizi elinizden alıp yağmalayanlara karşı bir daha galip kılıp zafer veririz. Size yardım edip servet ve çocuklarla gücünüzü artırırız. Ve sayınızı daha da çoğaltırız.”— Z. El-Kudsi

17:6

7

اِنْ اَحْسَنْتُمْ اَحْسَنْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ وَاِنْ اَسَأْتُمْ فَلَهَاۜ فَاِذَا جَٓاءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ لِيَسُٓؤُ۫ا وُجُوهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَلِيُتَبِّرُوا مَا عَلَوْا تَتْب۪يراً ٧

İn ahsentum ahsentum li enfusikum ve in ese’tum fe lehâ, fe izâ câe va’dul âhıreti li yesûu vucûhekum ve li yedhulûl mescide kemâ dehalûhu evvele merretin ve li yutebbirû mâ alev tetbîrâ(tetbîren).

“Ey İsrailoğulları! Eğer iyi amel işlerseniz ancak kendi nefsiniz için işlemiş olursunuz (amelinizin mükâfaatı size dönecektir). Eğer kötü amel işlerseniz kendi nefsinize kötülük etmiş olursunuz (Rabbinizin ne iyi amelinize ihtiyacı vardır ne de kötü amelinizle O’na bir zarar verebilirsiniz). İkinci kez fesat çıkardığınızda ise düşmanlarınızı, zillet ve azap yüzlerinizde belli olacak şekilde size eziyet etmeleri ve daha önce girdikleri gibi tekrar Mescid-i Aksa’ya girip ellerine geçirdikleri her şeyi tamamen yok etmeleri için size musallat ederiz.”— Z. El-Kudsi

17:7

8

عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يَرْحَمَكُمْۚ وَاِنْ عُدْتُمْ عُدْنَاۢ وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَافِر۪ينَ حَص۪يراً ٨

Asâ rabbukum en yerhamekum, ve in udtum udnâ, ve cealnâ cehenneme lil kâfirîne hasîrâ(hasîren).

“Ey İsrailoğulları! Eğer (uğradığınız cezadan sonra) ihlaslı bir şekilde günahlarınızdan tevbe ederseniz Rabbiniz size rahmet eder (günahlarınızı örtüp bağışlar). Eğer (bütün bunlardan sonra) tekrar fesat çıkarmaya (küfür, şirk ve günaha) dönerseniz muhakkak biz de sizi yine cezalandırırız. Ve bilin ki biz cehennemi, kâfirler için bir döşek kıldık.”— Z. El-Kudsi

17:8

9

اِنَّ هٰذَا الْقُرْاٰنَ يَهْد۪ي لِلَّت۪ي هِيَ اَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِن۪ينَ الَّذ۪ينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْراً كَب۪يراًۙ ٩

İnne hâzel kur’âne yehdî lilletî hiye akvemu ve yubeşşirul mu’minînellezîne ya’melûnes sâlihâti enne lehum ecren kebîrâ(kebîren).

Muhakkak ki bu Kur’ân, (kendisine hakkıyla tâbi olanları) tek doğru din olan İslam’a ulaştırır ve Allah’ın emirlerine itaat edip yasaklarından kaçınan gerçek mu’minlere, (yaptıklarına karşılık ahirette) büyük bir mükâfaat (cennet) verileceğini müjdeler.— Z. El-Kudsi

17:9

10

وَاَنَّ الَّذ۪ينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْاٰخِرَةِ اَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَاباً اَل۪يماً۟ ٠١

Ve ennellezîne lâ yu’minûne bil âhıreti a’tednâ lehum azâben elîmâ(elîmen).

Ve bu Kur’ân, ahiret gününe iman etmeyenlere çok can yakıcı bir azap hazırladığımızı da haber verir.— Z. El-Kudsi