Şems Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالشَّمْسِ وَضُحٰيهَاۙۖ ١

Veş şemsi ve duhâhâ.

Andolsun güneşe ve onun aydınlığına,— İ. Yakıt

91:1

وَالْقَمَرِ اِذَا تَلٰيهَاۙۖ ٢

Vel kameri izâ telâhâ.

Onu izlediğinde [telâhâ)¹ aya, 1 “Telâhâ” fiili; okumak, takip etmek, izlemek anlamındadır. Ay geceleri aydınlatma hususunda güneşi izler. Yani güneşten aldığı ışığı geceleri yansıtır. Ayrıca, güneş ışığı sayesinde evreleri oluşur.— İ. Yakıt

91:2

وَالنَّهَارِ اِذَا جَلّٰيهَاۙۖ ٣

Ven nehâri izâ cellâhâ.

Onu ortaya koyan gündüze,— İ. Yakıt

91:3

وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰيهَاۙۖ ٤

Vel leyli izâ yagşâhâ.

Onu örttüğünde geceye,— İ. Yakıt

91:4

وَالسَّمَٓاءِ وَمَا بَنٰيهَاۙۖ ٥

Ves semâi ve mâ benâhâ.

Andolsun göğe ve onu bina edene,— İ. Yakıt

91:5

وَالْاَرْضِ وَمَا طَحٰيهَاۙۖ ٦

Vel ardı ve mâ tahâhâ.

Yeryüzüne ve onu yayana,— İ. Yakıt

91:6

وَنَفْسٍ وَمَا سَوّٰيهَاۙۖ ٧

Ve nefsin ve mâ sevvâhâ.

Andolsun nefse ve onu tesviye edene/şekillendirene,— İ. Yakıt

91:7

فَاَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوٰيهَاۙۖ ٨

Fe elhemehâ fucûrehâ ve takvâhâ.

Böylece ona hem kötülüğü ve hem de Allah’a karşı sorumluluk bilincini ilham edene.² 2 Bu iki ayette insanın zaaf ve meziyetleriyle beraber kişiliğinin oluşmasını sağlayan temel duygu, düşünce ve dürtülerin potansiyel olarak insana verildiğinin muhteşem bir tasviri söz konusudur. Kişi muhayyerdir; bu eğilimlerden hangisini geliştirirse kişiliğini o doğrultuda bina etmiş olur ve o doğrultuda bir insan olur.— İ. Yakıt

91:8

قَدْ اَفْلَحَ مَنْ زَكّٰيهَاۙۖ ٩

Kad efleha men zekkâhâ.

Nefsini temizleyip arıtan kurtuluşa erer.— İ. Yakıt

91:9

وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسّٰيهَاۜ ٠١

Ve kad hâbe men dessâhâ.

Onu kirletip kötülüğe boğan da kaybeder.— İ. Yakıt