Beyyine Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

لَمْ يَكُنِ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا مِنْ اَهْلِ الْـكِتَابِ وَالْمُشْرِك۪ينَ مُنْفَكّ۪ينَ حَتّٰى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُۙ ١

Lem yekunillizîne keferû min ehlil kitâbi vel muşrikîne munfekkîne hattâ te’tiye humul beyyineh(beyyinetu).

Yahudi ve Hristiyanlardan Resulümüz Muhammed’i, onunla gönderilen kitabı inkâr edenler ile Allah’a ortak koşanlar, kendilerine apaçık delil gelinceye kadar küfürden ayrılacak değillerdi.— M. Çoban

98:1

رَسُولٌ مِنَ اللّٰهِ يَتْلُوا صُحُفاً مُطَهَّرَةًۙ ٢

Resûlun minallâhi yetlû suhufen mutahharah(mutahhareten).

Muhammed size gönderilen ve tertemiz sahifeleri okuyan Allah’ın elçisidir.— M. Çoban

98:2

ف۪يهَا كُتُبٌ قَيِّمَةٌۜ ٣

Fîhâ kutubun kayyimeh(kayyimetun).

Ön yargılarınızdan kurtulup gönderilen kitabı okursanız, kitapta sizin için dosdoğru hükümler vardır. Bu hükümler sizi dünya hayatında hakka, hakikate, adalete götüren yasalardır.— M. Çoban

98:3

وَمَا تَفَرَّقَ الَّذ۪ينَ اُو۫تُوا الْـكِتَابَ اِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَٓاءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُۜ ٤

Ve mâ teferrekallezîne ûtûl kitâbe illâ min ba’di mâ câet humul beyyineh(beyyinetu).

Kendilerine kitap verilen insanlar kitapta apaçık deliller olduğu halde ayrılığa düştüler. Ayrılığa düşmelerinin nedeni içlerindeki bencillik, hırs, kıskançlıktır. Hâlbuki okudukları kitap sadece gerçeklerden söz ediyor.— M. Çoban

98:4

وَمَٓا اُمِرُٓوا اِلَّا لِيَعْبُدُوا اللّٰهَ مُخْلِص۪ينَ لَهُ الدّ۪ينَ حُنَفَٓاءَ وَيُق۪يمُوا الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوا الزَّكٰوةَ وَذٰلِكَ د۪ينُ الْقَيِّمَةِۜ ٥

Ve mâ umirû illâ li ya’budûllâhe muhlisîne lehud dîne hunefâe ve yukîmûs salâte ve yu’tûz zekâte ve zâlike dînul kayyimeh(kayyimeti).

İnsanlara gönderdiğimiz kitabımızda ağır sorumluluklar yüklemedik! İnsanlardan istediğimiz şey, yeryüzündeki yaşamı sadece yasalarımıza göre kurmaları, yasamızdan ayrılmayarak hakkı adaleti gözetmeleriydi. Emirlerimi dinleyerek inançlarını göstermeleri, Salât-ı İkame etmek için huzurumuza durmaları, ayetlerimle bilgilerini, bilinçlerini artırarak kendilerini özeleştiriye tabi tutmaları, hataları varsa tövbe etmeleriydi. İnsanlara yeryüzünde birçok nimetler verdik! İnsanları varlıklarla donattık! İstedik ki Zekât-ı İkame ederek, her türlü dünyevi kaygılardan, dünyevi düşkünlüklerden uzak dursunlar, kötülüklerden, pisliklerden, haramlardan temizlensinler, kendilerine verdiğimiz varlıklardan Allah yolunda harcayarak arınsınlar! İnsanlar için katımızdaki en doğru yol, en doğru yaşam tarzı budur. İnsanlara sadece barışı, huzuru, esenliği koruyan bir yaşam tarzı emrettik!— M. Çoban

98:5

اِنَّ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا مِنْ اَهْلِ الْـكِتَابِ وَالْمُشْرِك۪ينَ ف۪ي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِد۪ينَ ف۪يهَاۜ اُو۬لٰٓئِكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِۜ ٦

İnnellezîne keferû min ehlil kitâbi velmuşrikîne fî nâri cehenneme hâlidîne fîhâ, ulâike hum şerrul beriyeh(beriyyeti).

Şüphesiz gerçeklerimizi inkâr eden kitap ehliyle, yaratılan varlıkları ilah kabul ederek Allah’a ortak koşanlar, Allah’ın yasalarına karşı çıkarak insanların yasalarına uyanlar, içinde ebedi kalmak üzere cehennem ateşindedirler. İşte onlar yaratılışı inkâr etmiş, yaratıcı olan Allah’a karşı çıkmış, şeytanın peşinden gitmişlerdir.— M. Çoban

98:6

اِنَّ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِۙ اُو۬لٰٓئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِۜ ٧

İnnellezîne âmenû ve amilûs sâlihâti ulâike hum hayrul beriyyeh(beriyyeti).

Şüphesiz iman edip, güzel işler yapanlar, yaratılan insanlar arasında en hayırlı olanlardır. Onlar Allah’ın yasalarına harfiyen uyar, iyi ve güzel hayırlı işlerle hayatlarını süslerler.— M. Çoban

98:7

جَزَٓاؤُ۬هُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْر۪ي مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهَارُ خَالِد۪ينَ ف۪يهَٓا اَبَداًۜ رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُۜ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ ٨

Cezâuhum inde rabbihim cennâtu adnin tecrî min tahtihel enhâru hâlidîne fîhâ ebedâ(ebeden), radıyallâhu anhum ve radû anh(anhu), zâlike li men haşiye rabbeh(rabbehu).

Allah’ın katında onların mükâfatı içlerinden ırmaklar akan ebedi kalacakları Adn cennetleridir. Allah onlardan razı olmuştur. Onlar da Allah’tan razı olmuşlardır. İşte bu mükâfat Rabbine karşı derin saygı duyanlara aittir.— M. Çoban

98:8

Beyyine

Not Ekle