Tur Suresi

1

وَالطُّورِۙ ١

Vet tûri.

Tur,— M. Çoban

52:1

2

وَكِتَابٍ مَسْطُورٍۙ ٢

Ve kitâbin mestûrin.

Satır satır yazılmış kitap,— M. Çoban

52:2

3

ف۪ي رَقٍّ مَنْشُورٍۙ ٣

Fî rakkın menşûrin.

İnce deri üzerine yazılanlar,— M. Çoban

52:3

4

وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِۙ ٤

Vel beytil ma’mûri.

Bakımlı ev,— M. Çoban

52:4

5

وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِۙ ٥

Ves sakfil merfûi.

Yükseltilmiş gökyüzü,— M. Çoban

52:5

6

وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِۙ ٦

Vel bahril mescûri.

Kaynatılmış deniz şahit olsun ki;— M. Çoban

52:6

7

اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِـعٌۙ ٧

İnne azâbe rabbike le vâkı’un.

Şüphesiz Rabbinin azabı gerçekleşecektir.— M. Çoban

52:7

8

مَا لَهُ مِنْ دَافِـعٍۙ ٨

Mâ lehu min dâfiin.

Ceza günü geldiğinde cezamızı iptal edecek hiçbir güç yoktur.— M. Çoban

52:8

9

يَوْمَ تَمُورُ السَّمَٓاءُ مَوْراًۙ ٩

Yevme temûrus semâu mevren.

O gün gök şiddetle sallanıp çalkalanır.— M. Çoban

52:9

10

وَتَس۪يرُ الْجِبَالُ سَيْراًۜ ٠١

Ve tesîrul cibâlu seyrâ(seyren).

Dağlar yürüdükçe yürür.— M. Çoban

52:10

11

فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّب۪ينَۙ ١١

Fe veylun yevme izin lil mukezzibîne.

Vay haline o günü yalanlayanların!— M. Çoban

52:11

12

اَلَّذ۪ينَ هُمْ ف۪ي خَوْضٍ يَلْعَبُونَۢ ٢١

Ellezîne hum fî havdın yel’abûn(yel’abûne).

Ki, onlar daldıkları yalanlar içinde oyalanıp duranlardır.— M. Çoban

52:12

13

يَوْمَ يُدَعُّونَ اِلٰى نَارِ جَهَنَّمَ دَعاًّۜ ٣١

Yevme yude’ûne ilâ nâri cehenneme de’â(de’an).

O gün sürüklenerek cehennem ateşine atılırlar.— M. Çoban

52:13

14

هٰذِهِ النَّارُ الَّت۪ي كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُونَ ٤١

Hâzihin nârulletî kuntum bihâ tukezzibûn(tukezzibûne).

Deriz ki: "İşte budur; yalanlamış olduğunuz ateş!"— M. Çoban

52:14

15

اَفَسِحْرٌ هٰذَٓا اَمْ اَنْتُمْ لَا تُبْصِرُونَ ٥١

E fe sihrun hâzâ em entum lâ tubsirûn(tubsirûne).

"Sihir midir? Yoksa görmüyor musunuz?"— M. Çoban

52:15

16

اِصْلَوْهَا فَاصْبِرُٓوا اَوْ لَا تَصْبِرُواۚ سَوَٓاءٌ عَلَيْكُمْۜ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ٦١

Islevhâ fasbirû ev lâ tasbirû sevâun aleykum, innemâ tuczevne mâ kuntum ta’melûn(ta’melûne).

"Girin oraya! Artık sabretseniz de sabretmeseniz de sizin için birdir. Ancak yaptıklarınızın karşılığıyla cezalandırılacaksınız."— M. Çoban

52:16

17

اِنَّ الْمُتَّق۪ينَ ف۪ي جَنَّاتٍ وَنَع۪يمٍۙ ٧١

İnnel muttekîne fî cennâtin ve naîmin.

Şüphesiz korunanlar cennette nimetler içindedir.— M. Çoban

52:17

18

فَاكِه۪ينَ بِمَٓا اٰتٰيهُمْ رَبُّهُمْۚ وَوَقٰيهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَح۪يمِ ٨١

Fâkihîne bi mâ âtâhum rabbuhum, ve vekâhum rabbuhum azâbel cahîm(cahîmi).

Rabbinin kendilerine verdikleriyle sefa sürerler. Rabbin onları cehennem azabından korumuştur.— M. Çoban

52:18

19

كُلُوا وَاشْرَبُوا هَن۪ٓيـٔاً بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَۙ ٩١

Kulû veşrebû henîen bi mâ kuntum ta’melûne.

İnananlara: "Dünya’da inanarak yaptığınız güzel şeylere karşılık afiyetle yiyin için." denilir.— M. Çoban

52:19

20

مُتَّكِـ۪ٔينَ عَلٰى سُرُرٍ مَصْفُوفَةٍۚ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ ع۪ينٍ ٠٢

Muttekiîne alâ sururin masfûfeh(masfûfetin), ve zevvecnâhum bi hûrin înin.

Sıralar halinde dizilmiş koltuklara yaslanarak otururlar. Onları iri gözlü hurilerle evlendiririz.— M. Çoban

52:20

21

وَالَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِا۪يمَانٍ اَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَٓا اَلَتْنَاهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍۜ كُلُّ امْرِئٍ بِمَا كَسَبَ رَه۪ينٌ ١٢

Vellezîne âmenû vettebeathum zurriyyetuhum bi îmânin elhaknâ bihim zurriyyetehum ve mâ eletnâhum min amelihim min şey’in, kullumriin bi mâ kesebe rehînun.

İman eden ve nesillerinden iman edip kendilerinin yolundan gidenler. İşte biz onların nesillerini kendilerine kattık! Onların yaptıklarından hiçbir şey eksiltmedik! Herkes kazandıklarına karşı bir rehindir!— M. Çoban

52:21

22

وَاَمْدَدْنَاهُمْ بِفَاكِهَةٍ وَلَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ ٢٢

Ve emdednâhum bi fâkihetin ve lahmin mimmâ yeştehûn(yeştehûne).

Onlara canlarının istediği meyvelerden ve etlerden bolca verdik!— M. Çoban

52:22

23

يَتَنَازَعُونَ ف۪يهَا كَأْساً لَا لَغْوٌ ف۪يهَا وَلَا تَأْث۪يمٌ ٣٢

Yetenâzeûne fîhâ ke’sen lâ lagvun fîhâ ve lâ te’sîmun.

Görevliler insanı sarhoş etmeyen, insana gereksiz sözler söyletmeyen, insanları günaha sevk etmeyen içecekleri kadehlerle dolaştırırlar.— M. Çoban

52:23

24

وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَهُمْ كَاَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ۬ مَكْنُونٌ ٤٢

Ve yetûfu aleyhim gılmânun lehum ke ennehum lû’luun meknûnun.

Onlara hizmet eden görevliler kabuğunda saklı inci taneleri gibi ışıl ışıldır. Cenneti hak edenlerin etrafında hizmet için pervane olurlar.— M. Çoban

52:24

25

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَتَسَٓاءَلُونَ ٥٢

Ve akbele ba’duhum alâ ba’dın yetesâelûn(yetesâelûne).

Onlar birbirlerine: "Dünyada hangi iyilikleri yaptınız da böyle güzel bir cennetle mükâfatlandırıldınız?" diye sorarlar.— M. Çoban

52:25

26

قَالُٓوا اِنَّا كُنَّا قَبْلُ ف۪ٓي اَهْلِنَا مُشْفِق۪ينَ ٦٢

Kâlû innâ kunnâ kablu fî ehlinâ muşfikîn(muşfikîne).

Derler ki: "Şüphesiz daha önce biz, ailemiz içinde yaşarken Allah’a karşı gelmekten korkardık! Onun için elimizden geldiğince Allah’ın yasalarına uyarak yaşardık!"— M. Çoban

52:26

27

فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا وَوَقٰينَا عَذَابَ السَّمُومِ ٧٢

Fe mennallâhu aleynâ ve vekânâ azâbes semûm(semûmi).

"Allah da bize lütfetti! Bizi iliklerimize kadar işleyecek olan cehennem azabından korudu!"— M. Çoban

52:27

28

اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُۜ اِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّح۪يمُ۟ ٨٢

İnnâ kunnâ min kablu ned’ûh(ned’ûhu), innehu huvel berrur rahîm(rahîmu).

"Biz dünya hayatını yaşarken Rabbimize yalvarıyor, sadece ona güveniyor, onun yolundan ayrılmıyorduk! Şüphesiz o iyilik edendir, çok merhametlidir. Bilerek bilmeyerek yaptığımız hatalardan tövbe ederek bir daha geri dönmedik! İnşallah Rabbimiz bizi af eder!"— M. Çoban

52:28

29

فَذَكِّرْ فَمَٓا اَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَلَا مَجْنُونٍۜ ٩٢

Fe zekkir fe mâ ente bi ni’meti rabbike bi kâhinin ve lâ mecnûn(mecnûnin).

İnanarak yasalarımıza uyanlarla, inkâr ederek yasalarımıza karşı çıkanların ahiret hayatında başlarına geleceklerden örnekler veriyoruz. Dediklerimizin hepsi gerçekleşecektir. Bu konuda hiç şüphen olmasın! Onun için sen mümkün olduğu kadar insanlara öğüt ver! Bil ki Rabbinin nimeti sayesinde, sen ne bir kâhinsin ne de bir deli!— M. Çoban

52:29

30

اَمْ يَقُولُونَ شَاعِرٌ نَتَرَبَّصُ بِه۪ رَيْبَ الْمَنُونِ ٠٣

Em yekûlûne şâirun neterabbesu bihî reybel menûni.

Yoksa onlar: "O bir şairdir. Onun başına gelecek bir felaketi bekliyoruz." mu diyorlar? Yoksa: "Başına bir felaket gelse de ondan tamamen kurtulsak!" mı diyorlar?— M. Çoban

52:30

Tur

Not Ekle