Zümer Suresi

1

تَنْز۪يلُ الْكِتَابِ مِنَ اللّٰهِ الْعَز۪يزِ الْحَك۪يمِ ١

Tenzîlul kitâbi minallâhil azîzil hakîm(hakîmi).

Kitap Allah tarafından insanlığa gönderilmiştir. Allah mutlak gücün, hikmetin ve hükmün sahibidir. Allah gerçeğe hükmeder. Allah’ın hükmünün önüne geçecek yoktur. Allah’ın hükmüne, Allah’ın yasalarına karşı çıktıklarını zannedenler, hesap günü şiddetli bir şekilde cezalandırılır.— M. Çoban

39:1

2

اِنَّٓا اَنْزَلْـنَٓا اِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصاً لَهُ الدّ۪ينَۜ ٢

İnnâ enzelnâ ileykel kitâbe bil hakkı fa’budillâhe muhlisan lehud dîn(dine).

Rabbiniz Allah bildirmektedir ki; kitap gerçekler üzerine gönderildi. Öyleyse sen de sadece gerçeklerin yoluna gir! Hayatını gerçeklere göre yaşa, sadece Allah’ın yasalarına uy! İnsanların yasalarına uyma!— M. Çoban

39:2

3

اَلَا لِلّٰهِ الدّ۪ينُ الْخَالِصُۜ وَالَّذ۪ينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِه۪ٓ اَوْلِيَٓاءَۢ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُونَٓا اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۜ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ ف۪ي مَا هُمْ ف۪يهِ يَخْتَلِفُونَۜ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْد۪ي مَنْ هُوَ كَاذِبٌ كَفَّارٌ ٣

E lâ lillâhid dînul hâlis(hâlisu), vellezînettehazû min dûnihî evliyâ, mâ na’buduhum illâ li yukarribûnâ ilallâhi zulfâ, innallâhe yahkumu beynehum fî mâ hum fîhi yahtelifûn(yahtelifûne), innallâhe lâ yehdî men huve kâzibun keffâr(keffârun).

İyi bilin ki, Allah’ın insanlara emrettiği yol gerçeklere dayanan tek yoldur. Diğer yollar insanların yanlışlarıyla doludur. Allah’ı bırakıp kendilerine başkalarını dost edinenler: "Allah’tan başka dost edindiklerimiz bizi Allah’a yaklaştırıyor. Onun için onların hükümlerine itaat ediyor, onların yasalarına uyuyoruz." diyorlar. Hayır! Allah hiçbir insana İslam dinine (düzenine) ait hüküm verme hakkı tanımamıştır. Hiçbir bir kimseye insanları Allah’a yaklaştırma görevi vermemiştir. Merak etmesinler! Hesap günü insanların ayrılığa düştükleri konularda hükmü vereceğiz. Bilin ki yalancı ve nankör olanları asla doğru yola iletmeyiz.— M. Çoban

39:3

4

لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَتَّخِذَ وَلَداً لَاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَٓاءُۙ سُبْحَانَهُۜ هُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ ٤

Lev erâdallâhu en yettehıze veleden lastafâ mimmâ yahluku mâ yeşâu subhâneh(subhânehu), huvallâhul vâhıdul kahhâr(kahhâru).

De ki: "Eğer Allah çocuk edinmek isteseydi yarattıklarından dilediğini seçerdi. Allah çocuk edinmekten uzaktır. O yücedir ve birdir. Her şey üzerinde mutlak otorite sahibidir."— M. Çoban

39:4

5

خَلَقَ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۚ يُكَوِّرُ الَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۜ كُلٌّ يَجْر۪ي لِاَجَلٍ مُسَمًّىۜ اَلَا هُوَ الْعَز۪يزُ الْغَفَّارُ ٥

Halakas semâvâti vel arda bil hakk(hakkı), yukevvirul leyle alen nehâri ve yukevvirun nehâre alel leyli ve sehhareş şemse vel kamer(kamere), kullun yecrî li ecelin musemmâ(musemmen), e lâ huvel azîzul gaffâr(gaffâru).

"Gökleri ve yeri gerçeklik üzerine yaratmıştır. Yarattıklarında hiçbir düzensizlik, çelişki, yalan göremezsin! O geceyi gündüzün üzerine örtüyor. Gündüzü de gecenin üzerine örtüyor. Güneşi ayı koyduğu yasalara boyun eğdirmiştir. Bunların her biri belli bir zamana kadar yörüngelerinde seyreder. İyi bilin ki Allah mutlak güç sahibidir. Çok bağışlayandır."— M. Çoban

39:5

6

خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ الْاَنْعَامِ ثَمَانِيَةَ اَزْوَاجٍۜ يَخْلُقُكُمْ ف۪ي بُطُونِ اُمَّهَاتِكُمْ خَلْقاً مِنْ بَعْدِ خَلْقٍ ف۪ي ظُلُمَاتٍ ثَلٰثٍۜ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۜ لَٓا اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُونَ ٦

Halakakum min nefsin vâhıdetin summe ceale minhâ zevcehâ ve enzele lekum minel en’âmi semâniyete ezvâc(ezvâcin), yahlukukum fî butûni ummehâtikum halkan min ba’di halkın fî zulumâtin selâs(selâsin), zâlikumullâhu rabbukum lehul mulk(mulku), lâ ilâhe illâ huve, fe ennâ tusrafûn(tusrafûne).

"O sizi tek bir cinsten insan olarak yarattı. Sonra aynı cinsten eşini yarattı. Sizin için hayvanlardan erkek ve dişi olarak sekiz çift yarattı. Sizi annelerinizin karnındaki üç katmanda büyüttü ve geliştirdi. İşte Rabbiniz Allah budur. Mutlak hâkimiyet, güç, otorite Allah’ındır. Ondan başka hüküm veren, yasa koyan, yarattığı varlıkları yöneten yoktur. Buna rağmen nasıl oluyor da insanlara yasama hakkı vererek onları ilah ediniyorsunuz? Nasıl oluyor da ayetlerdeki gerçekleri inkâr ederek yaratılan varlıkları ilahlaştırıyorsunuz?"— M. Çoban

39:6

7

اِنْ تَكْفُرُوا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ وَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوا يَرْضَهُ۬ لَكُمْۜ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ اُخْرٰىۜ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَۜ اِنَّهُ عَل۪يمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ٧

İn tekfurû fe innallâhe ganiyyun ankum, ve lâ yerdâ li ıbâdihil kufr(kufra), ve in teşkurû yerdahu lekum, ve lâ teziru vâziretun vizra uhrâ, summe ilâ rabbikum merciukum fe yunebbiukum bimâ kuntum ta’melûn(ta’melûne), innehû alîmun bi zâtis sudûr(sudûri).

"Eğer inkâr ederseniz şüphesiz ki; Allah sizin iman etmenize muhtaç değildir. Ancak Rabbiniz kullarının inkâr etmesine razı olmaz. Eğer şükrederseniz sizin için buna razı olur. Hiçbir günahkâr başka bir günahkârın yükünü yüklenemez. Dünya hayatından sonra dönüşünüz ancak Rabbinizedir. Hesap günü yaptıklarınızın haberi verilir. Çünkü o kalplerinizde olanları bilendir."— M. Çoban

39:7

8

وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهُ مُن۪يباً اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهُ نِعْمَةً مِنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُٓوا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَاداً لِيُضِلَّ عَنْ سَب۪يلِه۪ۜ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَل۪يلاًۗ اِنَّكَ مِنْ اَصْحَابِ النَّارِ ٨

Ve izâ messel insâne durrun deâ rabbehu munîben ileyhi summe izâ havvelehu ni’meten minhu nesiye mâ kâne yed’û ileyhi min kablu ve ceale lillâhi endâden li yudılle an sebîlih(sebîlihi), kul temetta’ bi kufrike kalîlen inneke min ashâbin nâr(nâri).

İnsana bir zarar dokunduğu zaman Rabbine yönelerek ona yalvarır. Sonra kendine dokunan zarar ortadan kalkınca Allah’a yalvardığını unutur. Allah’ın yolundan saparak kendisine başka tanrılar edinir. Allah’ın yasalarını terk ederek başkalarının yasalarına uyar. De ki: "Yalan üzerine kurduğunuz düzende az bir süre yaşayın! Şüphesiz cehenneme atılacaksınız!"— M. Çoban

39:8

9

اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَٓاءَ الَّيْلِ سَاجِداً وَقَٓائِماً يَحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّه۪ۜ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذ۪ينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذ۪ينَ لَا يَعْلَمُونَۜ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُو۬لُوا الْاَلْبَابِ۟ ٩

Em men huve kânitun ânâel leyli sâciden ve kâimen yahzerul âhırete ve yercû rahmete rabbih(rabbihî), kul hel yestevîllezîne ya’lemûne vellezîne lâ ya’lemûn(ya’lemûne), innemâ yetezekkeru ulûl elbâb(elbâbi).

Onlara sor bakalım : "Geceleyin secde ederek, kıyamda durarak ibadet eden, ahiret hesabını düşünen, yasalarımıza uyarak yaşayan, Rabbinin rahmetini dileyen kimse inkârcılarla aynı mıdır?" Hayır! Asla hayır! Biz inananlarla inkâr edenleri asla aynı yere koymayız. Onlara de ki: "Gerçekleri bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?" Doğrusu ancak akıl sahipleri bunları hakkıyla düşünür.— M. Çoban

39:9

10

قُلْ يَا عِبَادِ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا اتَّقُوا رَبَّكُمْۜ لِلَّذ۪ينَ اَحْسَنُوا ف۪ي هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌۜ وَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌۜ اِنَّمَا يُوَفَّى الصَّابِرُونَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ ٠١

Kul yâ ıbâdıllezîne âmenûttekû rabbekum, lillezîne ahsenû fî hâzihid dunyâ haseneh(hasenetun), ve ardullâhi vâsiah(vâsiatun) innemâ yuveffas sâbirûne ecrehum bi gayri hisâb(hisâbin).

İnananlara söyle: "Ey iman edenler! Rabbinize karşı gelmekten sakının! Bu dünyada iyilik yapanlara ahiret hayatında iyilik vardır. Allah’ın yeryüzü geniştir. Onun için kendinizi zorlamayın! Nerede isterseniz orada özgürce yaşayın! Yaşadıkları yerlerde inançla, azimle, kararlılıkla hiçbir şeyden korkmadan mücadele edenlere mükâfatları hesapsız olarak verilir."— M. Çoban