Hicr Suresi

1

الٓـرٰ۠ تِلْكَ اٰيَاتُ الْكِتَابِ وَقُرْاٰنٍ مُب۪ينٍ ١

Elif lâm râ tilke âyâtul kitâbi ve kur’ânin mubîn(mubînin).

Elif! Lam! Ra! Bunlar her şeyi açıkça yazan kitaptan okunan ayetlerdir.— M. Çoban

15:1

2

رُبَمَا يَوَدُّ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِم۪ينَ ٢

Rubemâ yeveddullezîne keferû lev kânû muslimîn(muslimîne).

İnkâr edenlerin: "Keşke Müslim olsaydık!" diye hayıflanacakları zaman da gelecek!— M. Çoban

15:2

3

ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَيَتَمَتَّعُوا وَيُلْهِهِمُ الْاَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ٣

Zerhum ye’kulû ve yetemetteû ve yulhihimul emelu fe sevfe ya’lemûn(ya’lemûne).

Onları şimdilik bırak! Dünyada yesinler, içsinler, eğlensinler, keyiflerine göre yaşasınlar. Yakında yaşadıkları hayatın nasıl sonuçlandığını görecekler.— M. Çoban

15:3

4

وَمَٓا اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَعْلُومٌ ٤

Ve mâ ehleknâ min karyetin illâ ve lehâ kitâbun ma’lûm(ma’lûmun).

Suçsuz olan hiçbir memleketi yok etmedik! Azap ederek yok ettiğimiz memleketler mutlaka suç işlemiştir.— M. Çoban

15:4

5

مَا تَسْبِقُ مِنْ اُمَّةٍ اَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُونَ ٥

Mâ tesbiku min ummetin ecelehâ ve mâ yeste’hırûn(yeste’hırune).

Her topluma bir süre verdik. Verdiğimiz süreyi kısaltamaz ve uzatamazlar. Süreleri bitince hesapları görülür. Onun için uyarılan ama yolumuza uymayanların yaptıklarına aldırma!— M. Çoban

15:5

6

وَقَالُوا يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ اِنَّكَ لَمَجْنُونٌۜ ٦

Ve kâlû yâ eyyuhellezî nuzzile aleyhiz zikru inneke le mecnûn(mecnûnun).

"Kendisine kitap gönderildiğini söyleyen kişi delidir. İnanmayın ona! Kafasından uyduruyor." deyip,— M. Çoban

15:6

7

لَوْ مَا تَأْت۪ينَا بِالْمَلٰٓئِكَةِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِق۪ينَ ٧

Lev mâ te’tînâ bil melâiketi in kunte minas sâdıkîn(sâdıkîne).

Arkasından boş bir güvenle; "Eğer dediklerin doğruysa, haydi bizi yok edecek azap meleklerini getir." diye devam ederler.Yoksa sen inanmadıkları için onları meleklerle mi tehdit ediyorsun? Yoksa onların güvendikleri başka bir şey mi var?— M. Çoban

15:7

8

مَا نُنَزِّلُ الْمَلٰٓئِكَةَ اِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا كَانُٓوا اِذاً مُنْظَر۪ينَ ٨

Mâ nunezzilul melâikete illâ bil hakkı ve mâ kânû izen munzarîn(munzarîne).

Yok edecek melekleri süreleri dolunca göndeririz. O gün cezalarını hak etmişlerdir. Artık onlara süre verilmez. Çünkü verilen süre bitmiştir. Düşünüp öğüt almaları için yeteri kadar süre vermiştik! Düşünmeleri için verdiğimiz süre bitince niçin şaşırıyorlar? Sanki hiç uyarılmamışlar gibi hareket ediyorlar. Süre bittiğinde onların tekrar süre istemeleri işe yaramaz.— M. Çoban

15:8

9

اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَاِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ ٩

İnnâ nahnu nezzelnez zikre ve innâ lehu le hâfizûn(hâfizûne).

Yoksa Levhi Mahfuz’dan sana gönderilen ayetlerimizin başına yolda bir şey geldiğini mi iddia ediyorlar? Yoksa vahiy getiren elçimize şeytanlar musallat olmuştur mu diyorlar? Yoksa ayetler şeytanlar tarafından değiştirilmiştir mi diyorlar? Unutma ki vahiylerimiz sana ulaşıncaya kadar tarafımızdan koruma altına alınmıştır. Hiçbir güç vahiylerin muhafaza edildiği korunaklı yere, vahyi alıp sana getiren elçimize, sana gönderdiğimiz vahye ulaşamaz, zarar veremez, bir kelimesini dahi değiştiremez. Unutma! Vahyi sana emrimizle biz gönderiyoruz. Bu nedenle vahyimizin sana ulaştırılması bizim korumamız altındadır.— M. Çoban

15:9

10

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ ف۪ي شِيَعِ الْاَوَّل۪ينَ ٠١

Ve le kad erselnâ min kablike fî şiyaıl evvelîn(evvelîne).

Hatırla! Senden önce de başka toplumlara elçiler gönderdik.— M. Çoban