Araf Suresi

1

الٓمٓصٓۜ ١

Elif, lâm, mim, sâd

Elif! Lâm! Mim! Sâd!— M. Çoban

7:1

2

كِتَابٌ اُنْزِلَ اِلَيْكَ فَلَا يَكُنْ ف۪ي صَدْرِكَ حَرَجٌ مِنْهُ لِتُنْذِرَ بِه۪ وَذِكْرٰى لِلْمُؤْمِن۪ينَ ٢

Kitâbun unzile ileyke fe lâ yekun fî sadrike haracun minhu litunzire bihî ve zikrâ lil mu’minîn(mu’minîne).

Kitabımız senin kalbinde bir sıkıntı yaratmasın! Kitabı senin hayatını zora sokmak için göndermedik! İnsanların başlarına bir kötülük gelmeden önce onları kitabımızla uyarıp öğüt ver!— M. Çoban

7:2

3

اِتَّبِعُوا مَٓا اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ وَلَا تَتَّبِعُوا مِنْ دُونِه۪ٓ اَوْلِيَٓاءَۜ قَل۪يلاً مَا تَذَكَّرُونَ ٣

Ittebiû mâ unzile ileykum min rabbikum ve lâ tettebiû min dûnihî evliyâ(evliyâe), kalîlen mâ tezekkerûn(tezekkerûne).

İnsanlara de ki: "Rabbinizden size gönderilen kitaba uyun! Allah’ı bırakıp başka dostlar edinmeyin! Onların peşinden gitmeyin! İnkâr edenler Allah’tan başka dostlar edinirler. Edindikleri dostlar kendileri gibidir. Dostlukları üzerinden çıkar sağlamayı düşünürler. Rabbiniz dost olarak sizden herhangi bir çıkar beklemez. Tam tersine size katından sayısız nimetler verir. Size verdiği nimetler karşılıksızdır. Yeter ki azgınlık yaparak yeryüzünde zulüm yapmayın!"— M. Çoban

7:3

4

وَكَمْ مِنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنَاهَا فَجَٓاءَهَا بَأْسُنَا بَيَاتاً اَوْ هُمْ قَٓائِلُونَ ٤

Ve kem min karyetin ehleknâhâ fe câehâ be’sunâ beyâten ev hum kâilûn(kâilûne).

Uyarılarımıza aykırı davrandılar. Bunun üzerine onların üstüne gece gündüz fark etmeden felaketler gönderdik.— M. Çoban

7:4

5

فَمَا كَانَ دَعْوٰيهُمْ اِذْ جَٓاءَهُمْ بَأْسُنَٓا اِلَّٓا اَنْ قَالُٓوا اِنَّا كُنَّا ظَالِم۪ينَ ٥

Fe mâ kâne da’vâhum iz câehum be’sunâ illâ en kâlû innâ kunnâ zâlimîn(zâlimîne).

Azabımız onlara gelince: "Biz gerçekten zalimlermişiz." dediler.— M. Çoban

7:5

6

فَلَنَسْـَٔلَنَّ الَّذ۪ينَ اُرْسِلَ اِلَيْهِمْ وَلَنَسْـَٔلَنَّ الْمُرْسَل۪ينَۙ ٦

Fe le nes’elennellezîne ursile ileyhim ve le nes’elennel murselîn(murselîne).

Elbette kendilerine Resul gönderilenlerle beraber Resulleri sorguya çekeceğiz! Sanmayın ki, Resuller dokunulmazdır! Sanmayın ki, Resuller hesaba çekilmez! Onların görevi Müslim olmak, yasalarımıza uymak, ayetlerimizi insanlara tebliğ etmektir! Onların İslam adına hüküm koyma hakkı yoktur!— M. Çoban

7:6

7

فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِمْ بِعِلْمٍ وَمَا كُنَّا غَٓائِب۪ينَ ٧

Fe le nekussanne aleyhim bi ilmin ve mâ kunnâ gâibîn(gâibîne).

Hesap günü olup biteni bütün gerçekleriyle açıklayacağız!— M. Çoban

7:7

8

وَالْوَزْنُ يَوْمَئِذٍۨ الْحَقُّۚ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَاز۪ينُهُ فَاُو۬لٰٓئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ٨

Vel veznu yevme izinil hakk(hakku), fe men sekulet mevâzînuhu fe ulâike humul muflihûn(muflihûne).

Hesap günü yapılacak mahkeme adalet üzerinedir. O gün verilen karar kesindir. Herkes kendi yaptıklarına kendisi şahitlik edecektir. Bu konuda hiçbir şüpheye mahal yoktur. Mahkemede verilen karara itiraz edilmez. Tamamıyla gerçeklere göre hüküm verilir. O gün kimin yaptığı iyilikler ağır gelirse onlar kurtuluşa erenlerdir.— M. Çoban

7:8

9

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَاز۪ينُهُ فَاُو۬لٰٓئِكَ الَّذ۪ينَ خَسِرُٓوا اَنْفُسَهُمْ بِمَا كَانُوا بِاٰيَاتِنَا يَظْلِمُونَ ٩

Ve men haffet mevâzînuhu fe ulâikellezîne hasirû enfusehum bimâ kânû biâyâtinâ yazlimûn(yazlimûne).

Kimin tartıları hafif gelirse işte onlar ayetlerimize uymadıkları için ziyana uğrayanlardır.— M. Çoban

7:9

10

وَلَقَدْ مَكَّنَّاكُمْ فِي الْاَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ ف۪يهَا مَعَايِشَۜ قَل۪يلاً مَا تَشْكُرُونَ۟ ٠١

Ve lekad mekkennâkum fîl ardı ve cealnâ lekum fîhâ maâyiş’(maâyişe), kalîlen mâ teşkurûn(teşkurûne).

Doğrusu insanları belirli bir zaman için yeryüzüne yerleştirdik. Orada geçiminiz için gerekli şeyler verdik. Ne kadar az şükrediyorsunuz.— M. Çoban