Lokman Suresi

1

الٓمٓ۠ ١

Elif lâm mîm.

Elif! Lam! Mim! "Ey kendi hallerinde olan, işlerine dalan, birbirleriyle konuşanlar! Dikkat edin! Bütün dikkatinizi buraya verin!"— M. Çoban

31:1

2

تِلْكَ اٰيَاتُ الْكِتَابِ الْحَك۪يمِۙ ٢

Tilke âyâtul kitâbil hakîm(hakîmi).

"Şu anda okunan ayetler, size her şeyin aslını esasını anlatan Kitabın ayetleridir!"— M. Çoban

31:2

3

هُدًى وَرَحْمَةً لِلْمُحْسِن۪ينَۙ ٣

Huden ve rahmeten lil muhsinîn(muhsinîne).

"Ve size okunan ayetler, güzel davrananlara yol gösterici ve katımızdan size bir iyilik olarak gönderilmiştir!"— M. Çoban

31:3

4

اَلَّذ۪ينَ يُق۪يمُونَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَۜ ٤

Ellezîne yukîmûnes salâte ve yu’tûnez zekâte ve hum bil âhıreti hum yûkinûn(yûkinûne).

"O kimseler bilgilerini, bilinçlerini ayetlerimle güçlendirir, sürekli kendileriyle yüzleşir, hatalarından bir daha yapmamak üzere ders çıkarırlar. Her türlü dünyevi düşüncelerden, dünyevi varlıklardan kendilerini arındırarak özgürleşirler. Yasalarımıza uyarak kendilerini temizlerler. Haramlardan uzak dururlar. Sevgiyi, saygıyı, paylaşımı insanlar arasında gerçekleştirirler. Onların Salât-ı İkame etmeleri gerçekler üzerine bilgilenmek, bilinçlenmek, gerçekleriyle yüzleşip Allah’tan af dilemektir. Zekât-ı yerine getirmeleri her türlü kötülükten ve dünyeviliklerden Allah’ın yasaları doğrultusunda arınmaktır. Çünkü onlar kesin bir şekilde ahirete iman etmişler, Allah’ın hesabına hazırlanmaktadırlar."— M. Çoban

31:4

5

اُو۬لٰٓئِكَ عَلٰى هُدًى مِنْ رَبِّهِمْ وَاُو۬لٰٓئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ٥

Ulâike alâ huden min rabbihim ve ulâike humul muflihûn(muflihûne).

"İşte onlar, Rabbiniz tarafından gösterilmiş doğru yol üzerinedirler. Kurtuluşa ulaşacaklar da onlardır!"— M. Çoban

31:5

6

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَر۪ي لَهْوَ الْحَد۪يثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَب۪يلِ اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍۙ وَيَتَّخِذَهَا هُزُواًۜ اُو۬لٰٓئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُه۪ينٌ ٦

Ve minen nâsi men yeşterî lehvel hadîsi li yudılle an sebîlillâhi bi gayri ilmin ve yettehızehâ huzuvâ(huzuven), ulâike lehum azâbun muhîn(muhînun).

İnsanlardan öylesi var ki, herhangi bir delile dayanmadan Allah’ın yolundan saptırmak ve sonra saptırdıklarıyla alay etmek için boş lafı satın alır. İşte onlara insanı küçük düşüren bir azap vardır.— M. Çoban

31:6

7

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيَاتُنَا وَلّٰى مُسْتَكْبِراً كَاَنْ لَمْ يَسْمَعْهَا كَاَنَّ ف۪ٓي اُذُنَيْهِ وَقْراًۚ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ اَل۪يمٍ ٧

Ve izâ tutlâ aleyhi âyâtunâ vellâ mustekbiren ke en lem yesma’hâ ke enne fî uzuneyhi vakrâ(vakran), fe beşşirhu bi azâbin elîm(elîmin).

Böylelerine ayetlerimiz okunduğu zaman sanki daha önce hiç işitmemiş, sanki kulaklarında ağırlık varmış gibi büyüklük taslayarak yüz çevirirler. Sen böylelerine acıklı bir azabın müjdesini ver!— M. Çoban

31:7

8

اِنَّ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ جَنَّاتُ النَّع۪يمِۙ ٨

İnnellezîne âmenû ve amilûs sâlihâti lehum cennâtun na’îm(na’îmi).

Ayetlerimize inanıp yasalarımıza uygun yaşayanları nimeti bol cennetlerle müjdele!— M. Çoban

31:8

9

خَالِد۪ينَ ف۪يهَاۜ وَعْدَ اللّٰهِ حَقاًّۜ وَهُوَ الْعَز۪يزُ الْحَك۪يمُ ٩

Hâlidîne fîhâ, va’dallâhi hakkâ(hakkan), ve huvel azîzul hakîm(hakîmu).

Orada sürekli kalacaklardır. Bu Allah’ın vadettiği gerçek sözdür. O, aziz ve hakîmdir.— M. Çoban

31:9

10

خَلَقَ السَّمٰوَاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا وَاَلْقٰى فِي الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَم۪يدَ بِكُمْ وَبَثَّ ف۪يهَا مِنْ كُلِّ دَٓابَّةٍۜ وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَٓاءِ مَٓاءً فَاَنْبَتْنَا ف۪يهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَر۪يمٍ ٠١

Halakas semâvâti bi gayri amedin terevnehâ ve elkâ fîl ardı revâsiye en temîde bikum ve besse fîhâ min kulli dâbbeh(dâbbetin), ve enzelnâ mines semâi mâen fe enbetnâ fîhâ min kulli zevcin kerîm(kerîmin).

O, gökleri görebildiğiniz bir direk olmaksızın yarattı. Sizi sarsmasın diye yeryüzüne ulu dağlar koydu. Orada her çeşit canlıyı yaydı. Gökyüzünden su indirip, orada çiftler halinde güzel bitkiler bitirdi.— M. Çoban