Şuara Suresi

1

طٰسٓمٓۜ ١

Tâ, sin, mim.

Ta! Sin! Mim!— M. Çoban

26:1

2

تِلْكَ اٰيَاتُ الْكِتَابِ الْمُب۪ينِ ٢

Tilke âyâtul kitâbil mubîn(mubîni).

Ey dünya işlerine dalmış insanlar! Dikkat edin! Size okunan ayetler her şeyi gerçeğiyle açıklayan kitabın ayetleridir.— M. Çoban

26:2

3

لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ اَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِن۪ينَ ٣

Lealleke bâhıun nefseke ellâ yekûnû mu’minîn(mu’minîne).

Onlar iman etmiyorlar diye neredeyse kendini paralayacaksın! Bu kadar niçin üzülüyorsun? Herkese yeteri kadar akıl, muhakeme, irade verdik! Üstelik insanlara yol gösterdik! Ayetlerimizle bütün gerçekleri açıkladık! Yine de inkâr mı ediyorlar? Onların inkârlarından sana ne? Onların bileceği iş! Nasılsa günü gelince inkârlarının hesabını verecekler!— M. Çoban

26:3

4

اِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَٓاءِ اٰيَةً فَظَلَّتْ اَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِع۪ينَ ٤

İn neşe’ nunezzil aleyhim mines semâi âyeten fe zallet a’nâkuhum lehâ hâdıîn(hâdıîne).

Biz dilersek onların üzerine bir ayet göndeririz. Hiçbir şey yapamazlar. Etraflarındaki ayetleri görmüyorlar mı? Bilseler; gökyüzündeki ay, güneş, yıldızlar ayetlerimizdir. Fırtına, şimşek, yıldırım, sel, deprem, yanardağ patlamaları, kıtlıklar, yokluklar, bolluklar ayetlerimizdir. Göktaşlarını görmüyorlar mı? Onlardan birini üstlerine düşürmüş olsaydık ne yapabilirlerdi? Veya ayı, güneşi dünyaya yakınlaştırsaydık, engellemeye güçleri yeter miydi? Hesaplayabilirler mi? Güneş onlara birazcık yaklaştırılsa veya birazcık uzaklaştırılsa halleri nice olur?— M. Çoban

26:4

5

وَمَا يَأْت۪يهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنَ الرَّحْمٰنِ مُحْدَثٍ اِلَّا كَانُوا عَنْهُ مُعْرِض۪ينَ ٥

Ve mâ ye’tîhim min zikrin miner rahmâni muhdesin illâ kânû anhu mu’ridîn(mu’ridîne).

Rabbin onlara ayetleriyle yeni bir öğüt verse hemen yüz çevirirler. Hâlbuki Rabbin onları korumak, onları bağışlamak için öğüt veriyor. Belki düşünüp yanlışlarından vazgeçerler.— M. Çoban

26:5

6

فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْت۪يهِمْ اَنْبٰٓؤُ۬ا مَا كَانُوا بِه۪ يَسْتَهْزِؤُ۫نَ ٦

Fe kad kezzebû fe seye’tîhim enbâu mâ kânû bihî yestehziûn(yestehziûne).

Şüphesiz yalanladılar. Ancak, alay edip durdukları şeyin haberi yakında onlara gelecektir.— M. Çoban

26:6

7

اَوَلَمْ يَرَوْا اِلَى الْاَرْضِ كَمْ اَنْبَتْنَا ف۪يهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَر۪يمٍ ٧

E ve lem yerev ilel ardı kem enbetnâ fîhâ min kulli zevcin kerîm(kerîmin).

Yeryüzüne hiç bakmıyorlar mı? Nice güzel çiftler yarattık. Yaratırken koyduğumuz yasayla üremeleri devam ediyor. Yarattıklarımızla insanları sürekli destekliyoruz. Hiç düşünmüyorlar mı? Dünyadaki üretimi durdurmuş olsaydık ne yaparlardı?— M. Çoban

26:7

8

اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَاٰيَةًۜ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُؤْمِن۪ينَ ٨

İnne fî zâlike le âyeh(âyeten), ve mâ kâne ekseruhum mu’minîn(mu’minîne).

Dünyadaki olayları izleseler, yarattığımız her şeyde alınacak dersler olduğunu görecekler. Hiç düşünmüyorlar mı? Gördükleri her şey gücümüzü yansıtmaktadır. Onlar yine de inkârı seçiyorlar.— M. Çoban

26:8

9

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَز۪يزُ الرَّح۪يمُ۟ ٩

Ve inne rabbeke le huvel azîzur rahîm(rahîme).

Şüphe yok ki, Rabbin mutlak galiptir. Her şeye adaletle hüküm verecek merhamet sahibidir.— M. Çoban

26:9

10

وَاِذْ نَادٰى رَبُّكَ مُوسٰٓى اَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِم۪ينَۙ ٠١

Ve iz nâdâ rabbuke mûsâ eni’til kavmez zâlimîn(zâlimîne).

Hani yeryüzünde bir Firavun vardı. Şımararak azmıştı. İnsanlara zulmediyor, haklarına saldırıyor, onları kendi hizmetinde kullanmak için köleleştiriyordu. O nedenle Musa’ya seslendik: "O zalimler topluluğuna git!"— M. Çoban