Rum Suresi

1

الٓمٓ۠ ١

Elif lâm mîm.

Elif! Lâm! Mîm!— M. Çoban

30:1

2

غُلِبَتِ الرُّومُۙ ٢

Gulibetir rûm(rûmu).

Rumlar yenildi.— M. Çoban

30:2

3

ف۪ٓي اَدْنَى الْاَرْضِ وَهُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَۙ ٣

Fî ednel ardı ve hum min ba’di galebihim se yaglibûn(yaglibûne).

Putperestler boşuna sevinmesin! Onlar; Ehli Kitap Hristiyan Rumlar, Zerdüşt İran’a yenildi diye seviniyorlar. Müminleri tehdit ediyorlar. Biz de size galip geleceğiz diyorlar. Boşuna sevinmesinler. Yakın zamanda Rumlar galip gelerek Zerdüşt İranlılara dersini verecek!— M. Çoban

30:3

4

ف۪ي بِضْعِ سِن۪ينَۜ لِلّٰهِ الْاَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَمِنْ بَعْدُۜ وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَۙ ٤

Fî bıd’ı sinîn(sinîne), lillâhil emru min kablu ve min ba’d(ba’du), ve yevme izin yefrahul mu’minûn(mu’minûne).

Öyle uzakta değil. Çok yakında! Birkaç yıl içinde Rumlar İranlılara galip gelecek! O zaman da Müminler sevinecekler. Allah’ın emri her zaman galip gelir.— M. Çoban

30:4

5

بِنَصْرِ اللّٰهِۜ يَنْصُرُ مَنْ يَشَٓاءُۜ وَهُوَ الْعَز۪يزُ الرَّح۪يمُ ٥

Bi nasrillâh(nasrillâhi), yansuru men yeşâ’(yeşâu), ve huvel azîzur rahîm(rahîmu).

Allah dilediğine yardım eder. O, mutlak güç sahibidir. Çok merhametlidir.— M. Çoban

30:5

6

وَعْدَ اللّٰهِۜ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ وَعْدَهُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ٦

Va’dallâh(va’dallâhi), lâ yuhlifullâhu va’dehu ve lâkinne ekseren nâsi lâ ya’lemûn(ya’lemûne).

Allah onlara bir vaatte bulunmuştur. Allah vaadinden dönmez. Fakat insanların çoğu bilmez.— M. Çoban

30:6

7

يَعْلَمُونَ ظَاهِراً مِنَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَهُمْ عَنِ الْاٰخِرَةِ هُمْ غَافِلُونَ ٧

Ya’lemûne zâhiren minel hayâtid dunyâ, ve hum anil âhıreti hum gâfilûn(gâfilûne).

Onlar dünya hayatının ancak dış görünüşü olan maddi yanını bilirler. Ahiret konusundan tamamen habersizdirler.— M. Çoban

30:7

8

اَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوا ف۪ٓي اَنْفُسِهِمْ۠ مَا خَلَقَ اللّٰهُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَٓا اِلَّا بِالْحَقِّ وَاَجَلٍ مُسَمًّىۜ وَاِنَّ كَث۪يراً مِنَ النَّاسِ بِلِقَٓائِ۬ رَبِّهِمْ لَكَافِرُونَ ٨

E ve lem yetefekkerû fî enfusihim, mâ halakallâhus semâvâti vel arda ve mâ beynehumâ illâ bil hakkı ve ecelin musemmâ(musemmen) ve inne kesîran minen nâsi bi likâi rabbihim le kâfirûn(kâfirûne).

Kendi içlerinde hiç düşünmediler mi? Allah göklerde ve yerde, bunların ikisi arasında hakkın dışında hiçbir şey yaratmamıştır. Şüphesiz belirlenmiş bir süre belirtilmiştir. İnsanlardan çoğu Rabbine kavuşmayı inkâr etmektedirler.— M. Çoban

30:8

9

اَوَلَمْ يَس۪يرُوا فِي الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذ۪ينَ مِنْ قَبْلِهِمْۜ كَانُٓوا اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَاَثَارُوا الْاَرْضَ وَعَمَرُوهَٓا اَكْثَرَ مِمَّا عَمَرُوهَا وَجَٓاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِۜ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُٓوا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَۜ ٩

E ve lem yesîrû fîl ardı fe yenzurû keyfe kâne âkıbetullezîne min kablihim, kânû eşedde minhum kuvveten, ve esârûl arda ve amerûhâ eksera mimmâ amerûhâ ve câethum rusuluhum bil beyyinât(beyyinâti), fe mâ kânallâhu li yazlimehum ve lâkin kânû enfusehum yazlimûn(yazlimûne).

Yeryüzünde gezmediler mi? Baksınlar! Kendilerinden önceki kimselerin akıbetlerinin nasıl olduğuna! Kuvvet bakımından kendilerinden daha güçlü idiler. Toprağı alt üst etmişler, yeryüzünü bunların imar ettiklerinden daha çok imar etmişlerdi. Onlara elçileri delilleriyle birlikte gelmişti. Allah zulmedecek değildi. Fakat onlar kendi kendilerine zulmediyorlardı.— M. Çoban

30:9

10

ثُمَّ كَانَ عَاقِبَةَ الَّذ۪ينَ اَسَٓاؤُا السُّٓوآٰى اَنْ كَذَّبُوا بِاٰيَاتِ اللّٰهِ وَكَانُوا بِهَا يَسْتَهْزِؤُ۫نَ۟ ٠١

Summe kâne âkıbetellezîne esâus sûâ en kezzebû bi âyâtillâhi ve kânû bihâ yestehziûn(yestehziûne).

Sonra kötülük edenlerin sonu çok kötü oldu. Çünkü Allah’ın ayetleriyle alay ediyor ve yalanlıyorlardı.— M. Çoban