İsra Suresi

1

سُبْحَانَ الَّـذ۪ٓي اَسْرٰى بِعَبْدِه۪ لَيْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اِلَى الْمَسْجِدِ الْاَقْصَا الَّذ۪ي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ اٰيَاتِنَاۜ اِنَّهُ هُوَ السَّم۪يعُ الْبَص۪يرُ ١

Subhânellezî esrâ bi abdihî leylen minel mescidil harâmi ilel mescidil aksallezî bâreknâ havlehu li nuriyehu min âyâtinâ, innehu huves semîul basîr(basîru).

Bir gece kendisine ayetlerimizden bir kısmını gösterelim diye kulunu Mescid-i Harâm’dan, çevresini mübarek kıldığımız uzaktaki mescide (Mescid-i Aksa’ya) götüren Allah noksan sıfatlardan münezzehtir. Allah işitendir, görendir.— M. Çoban

17:1

2

وَاٰتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِبَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَ اَلَّا تَتَّخِذُوا مِنْ دُون۪ي وَك۪يلاًۜ ٢

Ve âteynâ mûsel kitâbe ve cealnâhu huden li benî isrâîle ellâ tettehızû min dûnî vekîlâ(vekîlen).

Biz Musa’ya Kitabı verdik! İsrailoğullarına: "Kitapta Allah’tan başkasının yasalarına uyarak onları ilah edinmeyin!" demiştik. Kitabımız onlara bütün gerçekleri anlatıyor, onlara doğru yolu gösteriyordu.— M. Çoban

17:2

3

ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍۜ اِنَّهُ كَانَ عَبْداً شَكُوراً ٣

Zurriyyete men hamelnâ mea nûh(nûhin), innehu kâne abden şekûrâ(şekûren).

Nuh ile birlikte kurtardığımız kimselere: "Şunu bilin ki, Nuh çok şükreden, yasalarımızın dışına çıkmayan, iyi bir kuldu." dedik.— M. Çoban

17:3

4

وَقَضَيْنَٓا اِلٰى بَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَ فِي الْكِتَابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الْاَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْـلُنَّ عُـلُواًّ كَب۪يراً ٤

Ve kadaynâ ilâ benî isrâîle fîl kitâbi le tufsidunne fîl ardı merreteyni ve le ta’lunne uluvven kebîrâ(kebîren).

Kitabımızda İsrailoğullarına şu hükmü verdik: "Siz yaşadığınız ülkede iki defa fesat çıkaracaksınız. Büyük bir yükselişle yükseleceksiniz. Fesadınızla insanlar üzerine egemenlik kuracaksınız. Egemenlik kurduklarınıza haksızlık yaparak zulüm edeceksiniz. Zulmettiğiniz insanların mallarına, canlarına, ırzlarına el koyarak, dünyevi zenginliklerle hayatınızı süsleyeceksiniz. Böylece şımararak azacaksınız."— M. Çoban

17:4

5

فَاِذَا جَٓاءَ وَعْدُ اُو۫لٰيهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَاداً لَنَٓا اُو۬ل۪ي بَأْسٍ شَد۪يدٍ فَجَاسُوا خِلَالَ الدِّيَارِۜ وَكَانَ وَعْداً مَفْعُولاً ٥

Fe izâ câe va’du ûlâhumâ beasnâ aleykum ibâden lenâ ulîbe’sin şedîdin fe câsû hılâled diyâr(diyâri), ve kâne va’den mef’ûlâ(mef’ûlen).

Bunlardan ilkinin zamanı gelince üzerinize güçlü kuvvetli kullarımızı gönderdik. Yok etmek için evlerinizin arasında dolaşarak sizi aradılar. Bu ceza yaptıklarınız yüzünden verilmiş bir sözdü. Elbette biz zalim toplulukları onlardan daha zalimleriyle yok ederiz.— M. Çoban

17:5

6

ثُمَّ رَدَدْنَا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَاَمْدَدْنَاكُمْ بِاَمْوَالٍ وَبَن۪ينَ وَجَعَلْنَاكُمْ اَكْثَرَ نَف۪يراً ٦

Summe redednâ lekumul kerrete aleyhim ve emdednâkum bi emvâlin ve benîne ve cealnâkum eksere nefîrâ(nefîren).

Sonra size onlara tekrar galip gelme imkânı verdik. Sizi mallarla, oğullarla destekledik. Verdiğimiz mallarla zenginliğiniz arttı. Sizi savaşçı nesillerle destekledik.— M. Çoban

17:6

7

اِنْ اَحْسَنْتُمْ اَحْسَنْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ وَاِنْ اَسَأْتُمْ فَلَهَاۜ فَاِذَا جَٓاءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ لِيَسُٓؤُ۫ا وُجُوهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَلِيُتَبِّرُوا مَا عَلَوْا تَتْب۪يراً ٧

İn ahsentum ahsentum li enfusikum ve in ese’tum fe lehâ, fe izâ câe va’dul âhıreti li yesûu vucûhekum ve li yedhulûl mescide kemâ dehalûhu evvele merretin ve li yutebbirû mâ alev tetbîrâ(tetbîren).

Eğer iyilik ederseniz kendinize iyilik etmiş olursunuz. Kötülük ederseniz kendinize kötülük etmiş olursunuz. Sizi zalimlerden kurtardıktan sonra tekrar Rabbinize başkaldırırsanız, üzerinize daha da güçlü zalimler musallat olur. Onlar sizleri perişan eder. İnsanlar önünde rezil rüsva olursunuz. Kimsenin yüzüne bakacak haliniz kalmaz. Zalimlerin maskarası olursunuz. Onlar sizi maymunlara çevirir. Aklınıza kalbinize hayatınıza taktıkları tasmalarla sizi istedikleri gibi oynatırlar. Sizi kendilerine köle yaparlar. Mallarınız, çocuklarınız, evleriniz elinizden gider. Yeryüzünde yerleşecek yer bulamazsınız. Hatırlayın! Geçmişte sizden kuvvetli olanlar dünyayı başınıza dar etmişti. Size acımış, zalimlerin elinden kurtarmış, sizi özgürlüğe kavuşturmuştuk.— M. Çoban

17:7

8

عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يَرْحَمَكُمْۚ وَاِنْ عُدْتُمْ عُدْنَاۢ وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَافِر۪ينَ حَص۪يراً ٨

Asâ rabbukum en yerhamekum, ve in udtum udnâ, ve cealnâ cehenneme lil kâfirîne hasîrâ(hasîren).

Rabbinizin size verdiği nimetleri inkâr ederek yeryüzünde bozgunculuk yapmaya devam ederseniz. Sizi düşmanlarınızla baş başa bırakırız. Size bir daha yardım etmeyiz. Belki bundan sonra aklınız başınıza gelir. Rabbinize yönelir tövbe edersiniz. Rabbiniz size tekrar acır. Şunu bilin ki, Rabbiniz zalimlerin elinden kurtardıktan sonra tekrar bozgunculuğa dönerseniz, Rabbiniz kesin olarak cezalandırır. Cehennem sözlerinde durmayanlar için son duraktır.— M. Çoban

17:8

9

اِنَّ هٰذَا الْقُرْاٰنَ يَهْد۪ي لِلَّت۪ي هِيَ اَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِن۪ينَ الَّذ۪ينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْراً كَب۪يراًۙ ٩

İnne hâzel kur’âne yehdî lilletî hiye akvemu ve yubeşşirul mu’minînellezîne ya’melûnes sâlihâti enne lehum ecren kebîrâ(kebîren).

Size okunan Kur’an en güzel yola iletir. Elbette okunanları dinlemeniz, içtenlikle anlamanız gerekir. Kur’an’a inanır, yasalarımıza uyarak yaşarsanız mükâfatla müjdelenirsiniz.— M. Çoban

17:9

10

وَاَنَّ الَّذ۪ينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْاٰخِرَةِ اَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَاباً اَل۪يماً۟ ٠١

Ve ennellezîne lâ yu’minûne bil âhıreti a’tednâ lehum azâben elîmâ(elîmen).

Ahirete inanmayanlara acı bir azabı hazırladığımızı müjdeleriz.— M. Çoban