Duha Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالضُّحٰىۙ ١

Ved duhâ.

1,2, 3. Duhaya (gün boyu yayılan güneş ışığına) ve (yerkürenin kendi ekseni etrafındaki dönüşü ve güneş etrafındaki yörüngesindeki hareketi esnasında bir yarısının üzerinde) karanlığı çöküp sakinleştiği zaman geceye kasem ederim ki, (Resulüm!) Rabbin seni ne terk etmiş (vahyi kesmiş) ne de ilişiğini kesmiştir. *— İ. Aktaş

93:1

وَالَّيْلِ اِذَا سَجٰىۙ ٢

Vel leyli izâ secâ.

93:2

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلٰىۜ ٣

Mâ veddeake rabbuke ve mâ kalâ.

93:3

وَلَلْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْاُو۫لٰىۜ ٤

Ve lel âhıretu hayrun leke minel ûlâ.

Ve muhakkak ki senin için bir sonraki an, bir önceki andan daha hayırlıdır. *— İ. Aktaş

93:4

وَلَسَوْفَ يُعْط۪يكَ رَبُّكَ فَتَـرْضٰىۜ ٥

Ve le sevfe yu’tîke rabbuke fe terdâ.

Ve Rabbin sana mutlaka ileride (dünyada da ahirette de) lutuflarda bulunacak, sen de hoşnut olacaksın.— İ. Aktaş

93:5

اَلَمْ يَجِدْكَ يَت۪ـيـماً فَاٰوٰىۖ ٦

E lem yecidke yetîmen fe âvâ.

Seni yetim bulmadı mı? Sonra (seni himaye edecek bir kimsenin yanında) barındırmadı mı?— İ. Aktaş

93:6

وَوَجَدَكَ ضَٓالاًّ فَهَدٰىۖ ٧

Ve vecedeke dâllen fe hedâ.

Ve (sağlam bir imana sahip olmana rağmen insanları cahiliye karanlığından kurtarmak için doğru yola yönlendirme konusunda) seni şaşkın bir vaziyette bulup (vahiyle) yol göstermedi mi? *— İ. Aktaş

93:7

وَوَجَدَكَ عَٓائِلاً فَاَغْنٰىۜ ٨

Ve vecedeke âilen fe agnâ.

Ve seni (bilgi, hikmet ve delillerden) yoksun bulup (vahiyle) zengin (bilgi sahibi) yapmadı mı? (Donanımsız bulup bilgi ile yeterli hâle getirmedi mi?) *— İ. Aktaş

93:8

فَاَمَّا الْيَت۪يمَ فَلَا تَقْهَرْۜ ٩

Fe emmel yetîme fe lâ takher.

O hâlde yetime (kimsesize) gelince, sakın (onu) ezip kahretme (onu himaye edip koru ve bütün maddi ve manevi ihtiyaçlarını karşıla!)— İ. Aktaş

93:9

وَاَمَّا السَّٓائِلَ فَلَا تَنْهَرْۜ ٠١

Ve emmes sâile fe lâ tenher.

Ve (kim olursa olsun, dini ve inancı ne olursa olsun yardım) isteyeni de asla geri çevirme, *— İ. Aktaş

93:10

وَاَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ١١

Ve emmâ bi ni’meti rabbike fe haddis.

Ve (her zaman) Rabbinin nimetini minnet ve şükranla an. *— İ. Aktaş

93:11

Duha

Not Ekle