Saf Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

سَبَّحَ لِلّٰهِ مَا فِي السَّمٰوَاتِ وَمَا فِي الْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَز۪يزُ الْحَك۪يمُ ١

Sebbeha lillâhi mâ fîs semâvâti ve mâ fîl ard(ardı), ve huvel âzîzul hakîm(hakîmu).

Göklerde (uzayda) ve yerkürede bulunan her şey (Allah’ın evrende koyduğu yasalara boyun eğerek hâl dili ile) Allah’ı tesbih etmektedir. O, mutlak galiptir, doğru hüküm verendir. *— İ. Aktaş

61:1

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ ٢

Yâ eyyuhâllezîne âmenû lime tekûlûne mâ lâ tef’alûn(tef’alûne).

Ey iman etmiş olanlar! Niçin yapmayacağınız (yerine getirmeyeceğiniz) şeyleri (insanlara) söylüyorsunuz (vaatta bulunuyorsunuz? *— İ. Aktaş

61:2

كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللّٰهِ اَنْ تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ ٣

Kebure makten indallâhi en tekûlû mâ lâ tef’alûn(tef’alûne).

Yapmayacağınız (veya yapamayacağınız) şeyleri söylemeniz (vaatlerde bulunup insanları kandırmanız) Allah katında büyük bir nefretle karşılanır. *— İ. Aktaş

61:3

اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الَّذ۪ينَ يُقَاتِلُونَ ف۪ي سَب۪يلِه۪ صَفاًّ كَاَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ ٤

İnnallâhe yuhıbbullezîne yukâtilûne fî sebîlihî saffen ke ennehum bunyânun mersûs(mersûsun).

Şüphesiz Allah, (kendilerini savunmak amacıyla saldırganlara karşı) kendi yolunda, (sanki) birbirlerine kenetlenmiş bir bina gibi saf bağlayarak çarpışanları sever. *— İ. Aktaş

61:4

وَاِذْ قَالَ مُوسٰى لِقَوْمِه۪ يَا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَن۪ي وَقَدْ تَعْلَمُونَ اَنّ۪ي رَسُولُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْۜ فَلَمَّا زَاغُٓوا اَزَاغَ اللّٰهُ قُلُوبَهُمْۜ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِق۪ينَ ٥

Ve iz kâle mûsâ li kavmihî yâ kavmi lime tû'zûnenî ve kad ta'lemûne ennî resûlullâhi ileykum, fe lemmâ zâgû ezâgallâhu kulûbehum, vallâhu lâ yehdîl kavmel fâsikîn(fâsikîne).

Ve bir zaman Musa halkına; ‘’Ey halkım! Benim, Allah’ın size gönderdiği elçisi olduğunu bildiğiniz hâlde neden (isyankârlık ederek) beni incitiyorsunuz?’’demişti. (Ama) onlar (kendi özgür iradeleriyle doğru yoldan) sapınca, Allah da gönüllerini (akıl, duygu ve düşüncelerini) sapıklıkta bıraktı. Ve Allah fasıklar topluluğunu (doğru yoldan sapmış olanları o hâl üzere devam ettiklerinde) doğru yola iletmez.— İ. Aktaş

61:5

وَاِذْ قَالَ ع۪يسَى ابْنُ مَرْيَمَ يَا بَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَ اِنّ۪ي رَسُولُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ مُصَدِّقاً لِمَا بَـيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰيةِ وَمُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْت۪ي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُٓ اَحْمَدُۜ فَلَمَّا جَٓاءَهُمْ بِالْبَـيِّنَاتِ قَالُوا هٰذَا سِحْرٌ مُب۪ينٌ ٦

Ve iz kâle îsebnu meryeme yâ benî isrâîle innî resûlullâhi ileykum musaddikan li mâ beyne yedeyye minet tevrâti ve mubeşşiren bi resûlin ye’tî min bagdîsmuhû ahmed(ahmedu), fe lemmâ câehum bil beyyinâti kâlû hâzâ sihrun mubîn(mubînun).

Bir zamanlar Meryem oğlu İsa da: "Ey İsrâiloğulları! Doğrusu ben, benden önce gelmiş Tevrat’ı tasdik edip doğrulayan, benden sonra gelecek ve ismi Ahmed (daha çok medh edilen anlamında) olacak bir elçiyi müjdeleyen Allah’ın size gönderilmiş bir elçiyim" demişti. (İşte ne zaman) müjdelenen elçi onlara (insanlara) delillerle (mucizevi bir kitap olan Kur’an ile) gelince "Bu açık bir sihirdir."dediler. *— İ. Aktaş

61:6

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ الْـكَذِبَ وَهُوَ يُدْعٰٓى اِلَى الْاِسْلَامِۜ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِم۪ينَ ٧

Ve men azlemu mimmenifterâ alallâhil kezibe ve huve yud’â ilel islâm, vallâhu lâ yehdîl kavmez zâlimîn(zâlimîne).

Artık (özü Allah’a teslimiyet ve temeli evrensel barış ve adalet olan hak din) İslam’a çağırıldığı hâlde Allah’a karşı yalan uydurandan daha zalim kim olabilir. Ve Allah zalimler topluluğunu (o hâl üzere devam ettiklerinde) doğru yola iletmez.— İ. Aktaş

61:7

يُر۪يدُونَ لِيُطْفِؤُ۫ا نُورَ اللّٰهِ بِاَفْوَاهِهِمْ وَاللّٰهُ مُتِمُّ نُورِه۪ وَلَوْ كَرِهَ الْـكَافِرُونَ ٨

Yurîdûne li yutfiû nûrallâhi bi efvâhihim vallâhu mutimmu nûrihî ve lev kerihel kâfirûn(kâfirûne).

Onlar (inkârcılar) Allah’ın nurunu (özü Allah’a teslimyet ve temeli evrensel barış ve adalet olan ve Kur’an’la bildirilen İslam dinini) ağızları (propagandaları) ile söndürmek isterler. Hâlbuki inkârcılar istemese de Allah, nurunu (İslam dininin bütün hükümlerini vahyettiği Kur’an’la) tamamlayacaktır. *— İ. Aktaş

61:8

هُوَ الَّـذ۪ٓي اَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدٰى وَد۪ينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدّ۪ينِ كُلِّه۪ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ۟ ٩

Huvellezî ersele resûlehu bil hudâ ve dînil hakkı li yuzhirehu aled dîni kullihî ve lev kerihel muşrikû(muşrikûne).

O (Allah) ki kendisine ortak koşanlar hoşlanmasa da (insan hak ve özgürlüklerine çok önem veren evrensel barış) dinini, (insan hak ve özgürlüklerine hiç önem vermeyen, uydurulmuş) dinlere (sistemlere) karşı (delillerle) ortaya çıkarsın diye, elçisini doğru yol ve gerçek din ile göndermiş olandır. *— İ. Aktaş

61:9

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى تِجَارَةٍ تُنْج۪يكُمْ مِنْ عَذَابٍ اَل۪يمٍ ٠١

Yâ eyyuhâllezîne âmenû hel edullukum alâ ticâretin tuncîkum min azâbin elîm(elîmin).

Ey iman etmiş olanlar! Sizi can yakıcı bir azaptan kurtaracak (dünyada zilletten izzete kavuşturacak, ahirette ise cehennemden cennete ulaştıracak manevi) bir ticarete (alışverişe) yönlendireyim mi? *— İ. Aktaş