Adiyat Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالْعَـادِيَاتِ ضَبْـحاًۙ ١

Vel âdiyâti dabhâ(dabhan).

Kasem ederim (iman, bilgi ve salih amellerle kuşanıp, insanlara hak ve hakikati anlatmak ve bu uğurda sabır ve metaneti tavsiye etmek amacıyla) nefes nefese koşanlara, *— İ. Aktaş

100:1

فَالْمُـورِيَاتِ قَـدْحاًۙ ٢

Fel mûriyâti kadhâ(kadhan).

Böylece (iman, tevhid, ilim, hak ve hakikatleri anlatarak manen) çakıp kıvılcım (nûr) saçanlara, *— İ. Aktaş

100:2

فَالْمُغ۪يرَاتِ صُبْحاًۙ ٣

Fel mugîrâti subhâ(subhan).

Ve şafak vaktinde (erkenden bu) işe (bu hak uğrundaki mücadeleye) girişenlere, *— İ. Aktaş

100:3

فَاَثَرْنَ بِه۪ نَقْعاًۙ ٤

Fe eserne bihî nak’â(nak’en).

Ardında da (insanlar arasında huzur, güven ve) istikrar bırakanlara, *— İ. Aktaş

100:4

فَوَسَطْنَ بِه۪ جَمْعاًۙ ٥

Fe vesatne bihî cem’â(cem’an).

Ve o maksatla topluluğa dalanlara (kasem ederim ki),— İ. Aktaş

100:5

اِنَّ الْاِنْسَانَ لِرَبِّه۪ لَكَنُودٌۚ ٦

İnnel insâne li rabbihî le kenûd(kenûdun).

Şüphesiz insan, (tab’an) Rabbine karşı pek nankördür,— İ. Aktaş

100:6

وَاِنَّهُ عَلٰى ذٰلِكَ لَشَه۪يدٌۚ ٧

Ve innehu alâ zâlike le şehîd(şehîdun).

Ve hiç şüphesiz (lisani hâl ile) buna kendisi de tanıktır.— İ. Aktaş

100:7

وَاِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَد۪يدٌۜ ٨

Ve innehu li hubbil hayri le şedîd(şedîdun).

Ve şüphesiz o, mal sevgisine de aşırı derecede düşkündür.— İ. Aktaş

100:8

اَفَلَا يَعْلَمُ اِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِۙ ٩

E fe lâ ya’lemu izâ bu’siramâ fîl kubûr(kubûri).

O bilmez mi ki kabirlerde (gömülü) olanlar (ölüler yeniden diriltilip) çıkarıldığı zaman.— İ. Aktaş

100:9

وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِۙ ٠١

Ve hussıle mâ fîs sudûr(sudûri).

Ve gönüllerde gizli bulunan şeyler (gizli niyet ve düşünceler) açığa çıkarıldığı zaman.*— İ. Aktaş

100:10

اِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَب۪يرٌ ١١

İnne rabbehum bihim yevme izin le habîr(habîrun).

(İşte) şüphesiz Rableri o gün onlardan (gizli ve açık bütün yaptıklarından) gerçekten haberdardır. *— İ. Aktaş

100:11

Adiyat

Not Ekle