Sad Suresi

1

صٓ وَالْقُرْاٰنِ ذِي الذِّكْرِۜ ١

Sâd, vel kur’âni zîz zikr(zikri).

1, 2. Sad! Zikir (öğüt, uyarı ve doğru bilgiler) içeren Kur’an’a kasem ederim ki, inkâr etmiş olanlar, (iddia ettiklerinin) aksine bir gurur ve tefrika içindedirler. *— İ. Aktaş

38:1

2

بَلِ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا ف۪ي عِزَّةٍ وَشِقَاقٍ ٢

Belillezîne keferû fî ızzetin ve şikâk(şikâkın).

1, 2. Sad! Zikir (öğüt, uyarı ve doğru bilgiler) içeren Kur’an’a kasem ederim ki, inkâr etmiş olanlar, (iddia ettiklerinin) aksine bir gurur ve tefrika içindedirler. *— İ. Aktaş

38:2

3

كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ فَنَادَوْا وَلَاتَ ح۪ينَ مَنَاصٍ ٣

Kem ehleknâ min kablihim min karnin fe nâdev ve lâte hîne menâs(menâsin).

Onlardan önce (inkâr, zulüm ve azgınlıkları sebebiyle) nice nesilleri yıkıma uğrattık da feryat etmişlerdi; ama kurtuluş zamanı değildi (iş işten geçmişti).— İ. Aktaş

38:3

4

وَعَجِبُٓوا اَنْ جَٓاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْۘ وَقَالَ الْكَافِرُونَ هٰذَا سَاحِرٌ كَذَّابٌۚ ٤

Ve acibû en câehum munzirun minhum ve kâlel kâfirûne hâzâ sâhırun kezzâb(kezzâbun).

4 , 5. Ve onlara, (o müşriklere) kendilerinden bir uyarıcının (mesajlarımızı tebliğ eden bir elçinin) gelmesini yadırgadılar. (Çünkü onlara göre şayet bir uyarıcı gelecekse bir beşer değil, melek olmalıdır.) Ve o inkârcılar dediler ki: “Bu yalancı bir sihirbazdır. O, bütün ilahları (reddedip) bir tek ilah olduğunu mu iddia ediyor? Doğrusu, bu tuhaf bir şeydir!”*— İ. Aktaş

38:4

5

اَجَعَلَ الْاٰلِهَةَ اِلٰهاً وَاحِداًۚ اِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ عُجَابٌ ٥

E cealel âlihete ilâhen vâhıdâ(vâhıden), inne hâzâ le şey’un ucâb(ucâbun).

4 , 5. Ve onlara, (o müşriklere) kendilerinden bir uyarıcının (mesajlarımızı tebliğ eden bir elçinin) gelmesini yadırgadılar. (Çünkü onlara göre şayet bir uyarıcı gelecekse bir beşer değil, melek olmalıdır.) Ve o inkârcılar dediler ki: “Bu yalancı bir sihirbazdır. O, bütün ilahları (reddedip) bir tek ilah olduğunu mu iddia ediyor? Doğrusu, bu tuhaf bir şeydir!”*— İ. Aktaş

38:5

6

وَانْطَلَقَ الْمَلَأُ مِنْهُمْ اَنِ امْشُوا وَاصْبِرُوا عَلٰٓى اٰلِهَتِكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ يُرَادُۚ ٦

Ventalekal meleu minhum enimşû vasbirû alâ âlihetikum inne hâzâ le şey’un yurâd(yurâdu).

Ve onlardan ileri gelen grup ortaya atılıp (dediler ki): ’Yürüyün ve ilâhlarınız üzerinde kararlılık gösterin. Şüphesiz (sizden) istenen budur.“ *— İ. Aktaş

38:6

7

مَا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِي الْمِلَّةِ الْاٰخِرَةِۚ اِنْ هٰذَٓا اِلَّا اخْتِلَاقٌۚ ٧

Mâ semi’nâ bi hâzâ fîl milletil âhıreh(âhıreti), in hâzâ illâhtilâk(illâhtilâkun).

Biz, bu (tek ilâh iddiasını) son inanç sistemlerinin hiçbirinde duymadık. Bu, ancak bir uydurma! *— İ. Aktaş

38:7

8

ءَاُنْزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِنْ بَيْنِنَاۜ بَلْ هُمْ ف۪ي شَكٍّ مِنْ ذِكْر۪يۚ بَلْ لَمَّا يَذُوقُوا عَذَابِۜ ٨

E unzile aleyhiz zikru min beyninâ, bel hum fî şekkin min zikrî, bel lemmâ yezûkû azâb(azâbi).

"O Zikir (uyarı, ilahi mesaj ve doğru bilgi başka kimse kalmadı da) aramızdan ona mı (Muhammed’e mi) indirildi?" (Resulüm!) Doğrusu, onlar benim Zikrimden (Kur’an’dan) yana şüphe içindedirler. Doğrusu, onlar henüz (Kur’an’da vaad edilen) azabımı tadmış değillerdir!— İ. Aktaş

38:8

9

اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَٓائِنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ الْعَز۪يزِ الْوَهَّابِۚ ٩

Em indehum hazâinu rahmeti rabbikel azîzil vehhâb(vehhâbi).

Yoksa Aziz (kudreti daima üstün gelen, mutlak güç sahibi olan) Vehhab (çok ihsan edici ve bağışlayıcı) olan Rabbinin rahmet hazineleri onların yanında mıdır?— İ. Aktaş

38:9

10

اَمْ لَهُمْ مُلْكُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا۠ فَلْيَرْتَقُوا فِي الْاَسْبَابِ ٠١

Em lehum mulkus semâvâti vel ardı ve mâ beynehumâ, felyertekû fîl esbâb(esbâbi).

Yahut göklerin, yerin ve bu ikisi arasında bulunanların (bütün evrenin) mutlak mülkiyet ve hâkimiyeti onlara mı ait? Öyleyse sebeplere yapışıp (göklere) yükselsinler (uzaya çıkma yollarını arasınlar da, uzayın hâkimiyetini ellerine geçirip dilediklerini yapsınlar bakalım)!*— İ. Aktaş