Alak Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

اِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذ۪ي خَلَقَۚ ١

Ikra’bismi rabbikellezî halak(halaka).

Yaradan rabbinin ismiyle oku.— S.Tevfik (1927)

96:1

خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍۚ ٢

Halakal insâne min alak(alakın).

İnsânı bir pıhtı kandan yaratdı.— S.Tevfik (1927)

96:2

اِقْرَأْ وَرَبُّكَ الْاَكْرَمُۙ ٣

Ikra’ ve rabbukel ekrem(ekremu).

Oku, rabbin kerîmlerin kerîmidir.— S.Tevfik (1927)

96:3

اَلَّذ۪ي عَلَّمَ بِالْقَلَمِۙ ٤

Ellezî alleme bil kalem(kalemi).

Kalemle yazmağı öğretdi.— S.Tevfik (1927)

96:4

عَلَّمَ الْاِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْۜ ٥

Allemel insâne mâ lem ya’lem.

İnsâna bilmediğini ta'lîm itdi [¹]— S.Tevfik (1927)

96:5

كَلَّٓا اِنَّ الْاِنْسَانَ لَيَطْغٰىۙ ٦

Kellâ innel insâne le yatgâ.

Muhakkakdır ki insân tuğyân ider.— S.Tevfik (1927)

96:6

اَنْ رَاٰهُ اسْتَغْنٰىۜ ٧

En reâhustagnâ.

Kendini ganî gördükde— S.Tevfik (1927)

96:7

اِنَّ اِلٰى رَبِّكَ الرُّجْعٰىۜ ٨

İnne ilâ rabbiker ruc’â.

Ey insân 'âkıbet rücû'un rabbinedir.— S.Tevfik (1927)

96:8

اَرَاَيْتَ الَّذ۪ي يَنْهٰىۙ ٩

E reeytellezî yenhâ.

9,10. Allâh'ın kulunı namâz kılarken görüb bundan nehy ideni gördün mi? [²]— S.Tevfik (1927)

96:9

عَبْداً اِذَا صَلّٰىۜ ٠١

Abden izâ sallâ.

9,10. Allâh'ın kulunı namâz kılarken görüb bundan nehy ideni gördün mi? [²]— S.Tevfik (1927)

96:10

اَرَاَيْتَ اِنْ كَانَ عَلَى الْهُدٰىۙ ١١

E reeyte in kâne alel hudâ.

Gördün mi şunu ki hidâyet üzerinde olanı— S.Tevfik (1927)

96:11

اَوْ اَمَرَ بِالتَّقْوٰىۜ ٢١

Ev emera bit takvâ.

Veyâhud takvâ ile emir ideni— S.Tevfik (1927)

96:12

اَرَاَيْتَ اِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۜ ٣١

E reeyte in kezzebe ve tevellâ.

Gördün mi ki tekzîb itdi ve yüz çevirdi.— S.Tevfik (1927)

96:13

اَلَمْ يَعْلَمْ بِاَنَّ اللّٰهَ يَرٰىۜ ٤١

E lem ya’lem bi ennellâhe yerâ.

O kimse Allâh'ın kendini gördiğini bilmez mi?— S.Tevfik (1927)

96:14

كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ۬ لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِيَةِۙ ٥١

Kellâ le in lem yentehi le nesfean bin nâsıyeh(nâsıyeti).

Muhakkakdır ki eğer bu hâline nihâyet virmez ise nâsiyesinden tutub çekdiririz.— S.Tevfik (1927)

96:15

نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍۚ ٦١

Nâsiyetin kâzibetin hâtıeh(hâtıetin).

Kizb ve hatâ ile muttasıf alnından tutarak.— S.Tevfik (1927)

96:16

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۙ ٧١

Felyed’u nâdiyeh(nâdiyehu).

O, kavim ve 'aşîretini da'vet itsün— S.Tevfik (1927)

96:17

سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَۙ ٨١

Sened’uz zebâniyeh(zebâniyete).

Biz de yakında onun üzerine cehennem zebânîlerini çağırırız.— S.Tevfik (1927)

96:18

Secde

كَلَّاۜ لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ۩ ٩١

Kellâ, lâ tutı’hu vescud vakterib. (SECDE ÂYETİ)

Onun söylediği gibi değildir. Onun nehiy ve men'ine itâ'at itme ve Allâh'a secde idüb tekarrüb iyle.— S.Tevfik (1927)

96:19

Alak

Not Ekle