Tevbe Suresi

1

بَرَٓاءَةٌ مِنَ اللّٰهِ وَرَسُولِه۪ٓ اِلَى الَّذ۪ينَ عَاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِك۪ينَۜ ١

Berâetun minallâhi ve resûlihî ilâllezîne âhedtum minel muşrikîn (muşrikîne).

Kendileriyle mu'âhedeniz olan müşriklere karşı Allâh ve Rasûl'ünden berâetdir. (Müşriklerle olan 'ahdinize vefâdan Allâh ve Rasûli sizi tebriye idiyor) [²]— S.Tevfik (1927)

9:1

2

فَس۪يحُوا فِي الْاَرْضِ اَرْبَعَةَ اَشْهُرٍ وَاعْلَمُٓوا اَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللّٰهِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ مُخْزِي الْكَافِر۪ينَ ٢

Fesîhû fil ardı erbeate eşhurin va'lemû ennekum gayru mu'cizîllâhi ve ennallâhe muhzîl kâfirîn(kâfirîne).

Onlara di ki: Yeryüzünde dört ay seyr u seyahat idiniz. (Dört ay size ta'arruz idilmeyecekdir.) Ve biliniz ki siz Allâh Te'âlâ'yı sizi mücâzât itmekden 'âciz kılar değilsiniz. (Dört ay mühlet virilmesi Allâh'ın size karşı 'aczinden değildir.) Cenâb-ı Hak kâfirleri zelîl idicidir. [³]— S.Tevfik (1927)

9:2

3

وَاَذَانٌ مِنَ اللّٰهِ وَرَسُولِه۪ٓ اِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْاَكْبَرِ اَنَّ اللّٰهَ بَر۪ٓيءٌ مِنَ الْمُشْرِك۪ينَۙ وَرَسُولُهُۜ فَاِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْۚ وَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُٓوا اَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللّٰهِۜ وَبَشِّرِ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا بِعَذَابٍ اَل۪يمٍۙ ٣

Ve ezanun minallâhi ve resûlihî ilân nâsi yevmel haccıl ekberi ennallâhe berîun minel muşrikîne ve resûluhu, fe in tubtum fe huve hayrun lekum, ve in tevelleytum fa'lemû ennekum gayru mu'cizîllâh (mu'cizîllâhi), ve beşşirillezîne keferû bi azâbin elîm(elîmin).

Allâh ve Rasûli tarafından hacc-ı ekber güni bütün insânlara i'lân ve beyândır ki: Allâh ve Rasûli müşriklerden berîdir. (Ey Müşrikler) Eğer tevbe iderseniz sizin içün hayırlıdır. Eğer tevbeden i'râz iderseniz (zararı sizedir) biliniz ki Allâh Te'âlâ'yı 'âciz kılar değilsiniz. (Yâ Muhammed) Kâfirleri elemli 'azâb ile tebşîr it.— S.Tevfik (1927)

9:3

4

اِلَّا الَّذ۪ينَ عَاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِك۪ينَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوكُمْ شَيْـٔاً وَلَمْ يُظَاهِرُوا عَلَيْكُمْ اَحَداً فَاَتِمُّٓوا اِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ اِلٰى مُدَّتِهِمْۜ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّق۪ينَ ٤

İllâllezîne âhedtum minel muşrikîne summe lem yankusûkum şey'en ve lem yuzâhirû aleykum ehaden fe etimmû ileyhim ahdehum ilâ muddetihim, innallâhe yuhıbbul muttekîn (muttekîne).

Ancak müşriklerden aranızda 'ahid olub ondan bir şey noksan itmeyin ve sizin 'aleyhinize olarak düşmanlarınızdan bir kimseye müzâheret iylemeyenlerle olan 'ahdinizi müddetinin hitâmına kadar itmâm idiniz. Allâh Te'âlâ nakz-ı 'ahidden ittikâ idenleri sever.— S.Tevfik (1927)

9:4

5

فَاِذَا انْسَلَخَ الْاَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِك۪ينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍۚ فَاِنْ تَابُوا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَخَلُّوا سَب۪يلَهُمْۜ اِنَّ اللّٰهَ غَفُورٌ رَح۪يمٌ ٥

Fe izânselehal eşhurul hurumu faktulûl muşrikîne haysu vecedtumûhum ve huzûhum vahsurûhum vak'udû lehum kulle marsad (marsadin), fe in tâbû ve ekâmûs salâte ve âtûz zekâte fe hallû sebîlehum, innallâhe gafûrun rahîm(rahîmun).

Eşhur-u hurum (harâm aylar) hitâm buldukda onları (müşrikleri) nerede bulur iseniz (Harem'in dâhil ve hâricinde) katl, esîr ve habis idiniz ve yollarını bekleyiniz. Eğer tevbe idüb namâzlarını kılar ve zekâtı virirler ise yollarını açub salıviriniz. Allâh tevbe idenleri mağfiret ider rahîmdir. [¹]— S.Tevfik (1927)

9:5

6

وَاِنْ اَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِك۪ينَ اسْتَجَارَكَ فَاَجِرْهُ حَتّٰى يَسْمَعَ كَلَامَ اللّٰهِ ثُمَّ اَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُۜ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْلَمُونَ۟ ٦

Ve in ehadun minel muşrikînestecâreke fe ecirhu hattâ yesmea kelâmallâhi summe eblighu me'menehu, zâlike bi ennehum kavmun lâ ya'lemûn(ya'lemûne).

Eğer onlardan ('ahidlerini bozdığınız müşriklerden) biri gelüb senden emân diler ve himâyeni isterse ona emânını vir hattâ (yanınızda bulundığı sırada) Allâh'ın kelâmını işide. Sonra onı (isterse) kendi mahalline gönder. Çünki onlar bilmeyen bir kavimdir.— S.Tevfik (1927)

9:6

7

كَيْفَ يَكُونُ لِلْمُشْرِك۪ينَ عَهْدٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ رَسُولِه۪ٓ اِلَّا الَّذ۪ينَ عَاهَدْتُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِۚ فَمَا اسْتَقَامُوا لَكُمْ فَاسْتَق۪يمُوا لَهُمْۜ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّق۪ينَ ٧

Keyfe yekûnu lil muşrikîne ahdun indallâhi ve inde resûlihî illâllezîne âhedtum indel mescidil harâm(harâmi), fe mâstekâmû lekum festekîmû lehum, innallâhe yuhıbbul muttekîn(muttekîne).

Allâh ve Rasûli 'indinde müşrikler içün nasıl 'ahid olur? (Olmaz) Ancak kendileriyle Mescid-i Harâm'da mu'âhede iyledikleriniz 'ahidlerinde kâim oldukca onlara karşı 'ahdinizde kâim olunuz. Allâh nakz-i 'ahidden sakınanları sever.— S.Tevfik (1927)

9:7

8

كَيْفَ وَاِنْ يَظْهَرُوا عَلَيْكُمْ لَا يَرْقُبُوا ف۪يكُمْ اِلاًّ وَلَا ذِمَّةًۜ يُرْضُونَكُمْ بِاَفْوَاهِهِمْ وَتَأْبٰى قُلُوبُهُمْۚ وَاَكْثَرُهُمْ فَاسِقُونَۚ ٨

Keyfe ve in yazherû aleykum lâ yerkubû fîkum illen ve lâ zimmet (zimmeten), yurdûnekum bi efvâhihim ve te'bâ kulûbuhum, ve ekseruhum fâsikûn(fâsikûne).

Müşriklerle nasıl 'ahid olur ki onlar sizin üzerinize zafer bulsalar ne hakk-ı karâbete ve ne de 'ahde mürâ'ât iderler. Sizi dilleriyle hoşnûd iyledikleri halde kalbleri bundan imtinâ' ider. (Yüzünüze karşı güzel ve hoşunuza giden şeyler söylerler fakat kalben başka dürlü düşünürler). Onların ekserîsi fâsıklardır.— S.Tevfik (1927)

9:8

9

اِشْتَرَوْا بِاٰيَاتِ اللّٰهِ ثَمَناً قَل۪يلاً فَصَدُّوا عَنْ سَب۪يلِه۪ۜ اِنَّهُمْ سَٓاءَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ٩

İşterev bi âyâtillâhi semenen kalîlen fe saddû an sebîlihî, innehum sâe mâ kânû ya'melûn(ya'melûne).

Onlar Allâh'ın âyetlerini kıymeti az olan şeye (metâ-'ı dünyâya) fedâ ider ve nâsı Allâh'ın yolundan çevirirler. Ne fenâ iş yaparlar.— S.Tevfik (1927)

9:9

10

لَا يَرْقُبُونَ ف۪ي مُؤْمِنٍ اِلاًّ وَلَا ذِمَّةًۜ وَاُو۬لٰٓئِكَ هُمُ الْمُعْتَدُونَ ٠١

Lâ yerkubûne fî mu'minin illen ve lâ zimmeh(zimmeten), ve ulâike humul mu'tedûn(mu'tedûne).

Onlar bir mü'mine karşı ne 'ahde ve ne de karâbete ri'âyet iderler. Onlar hadlerini tecâvüz iden şerîrlerdir.— S.Tevfik (1927)