Gaşiye Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

هَلْ اَتٰيكَ حَد۪يثُ الْغَاشِيَةِۜ ١

Hel etâke hadîsul gâşiyeh(gâşiyeti).

Yâ Muhammed! Muhakkak sana her şeyi örten kıyâmetin haberi geldi.— S.Tevfik (1927)

88:1

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌۙ ٢

Vucûhun yevmeizin hâşiah(hâşiatun).

O günde bir takım yüzler vardır ki korkularından zelîldirler.— S.Tevfik (1927)

88:2

عَامِلَةٌ نَاصِبَةٌۙ ٣

Âmiletun nâsıbeh(nâsıbetun).

Çalışurlar ve zahmet çekerler.— S.Tevfik (1927)

88:3

تَصْلٰى نَاراً حَامِيَةًۙ ٤

Teslâ nâren hâmiyeh(hâmiyeten).

Onlar şiddetli ateşi olan cehenneme götürülürler.— S.Tevfik (1927)

88:4

تُسْقٰى مِنْ عَيْنٍ اٰنِيَةٍۜ ٥

Tuskâ min aynin âniyeh(âniyetin).

Kaynar sulı punardan içirilürler.— S.Tevfik (1927)

88:5

لَيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ اِلَّا مِنْ ضَر۪يعٍۙ ٦

Leyse lehum taâmun illâ min darî’(darîın).

Onlara dikenli, fenâ kokulu, gâyet acı otdan başka yemek yokdur.— S.Tevfik (1927)

88:6

لَا يُسْمِنُ وَلَا يُغْن۪ي مِنْ جُوعٍۜ ٧

Lâ yusminu ve lâ yugnî min cû’(cûın).

O yemek ne semirdir ve ne de doyurur.— S.Tevfik (1927)

88:7

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاعِمَةٌۙ ٨

Vucûhun yevmeizin nâımeh(nâımetun).

O günde bir takım yüzler vardır ki ni'metle mesrûr— S.Tevfik (1927)

88:8

لِسَعْيِهَا رَاضِيَةٌۙ ٩

Li sa’yihâ râdiyeh(râdiyetun).

Sa'yinden râzı— S.Tevfik (1927)

88:9

ف۪ي جَنَّةٍ عَالِيَةٍۙ ٠١

Fî cennetin âliyeh(âliyetun).

'Âlî cennetdedirler.— S.Tevfik (1927)

88:10

لَا تَسْمَعُ ف۪يهَا لَاغِيَةًۜ ١١

Lâ tesmeu fîhâ lâgıyeh(lâgıyeten).

Orada beyhûde kelâm işitmezler.— S.Tevfik (1927)

88:11

ف۪يهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌۢ ٢١

Fîhâ aynun câriyeh(câriyetun).

Orada akar punarlar vardır.— S.Tevfik (1927)

88:12

ف۪يهَا سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌۙ ٣١

Fîhâ sururun merfûah(merfûatun).

Orada yüksek tahtlar— S.Tevfik (1927)

88:13

وَاَكْوَابٌ مَوْضُوعَةٌۙ ٤١

Ve ekvabun mevdûah(mevdûatun).

Önlerine konulmuş sürâhiler— S.Tevfik (1927)

88:14

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌۙ ٥١

Ve nemârıku masfûfeh(masfûfetun).

Dizilmiş yasdıklar— S.Tevfik (1927)

88:15

وَزَرَابِيُّ مَبْثُوثَةٌۜ ٦١

Ve zerâbiyyu mebsûseh(mebsûsetun).

Ağır ve kıymetli döşemeler vardır.— S.Tevfik (1927)

88:16

اَفَلَا يَنْظُرُونَ اِلَى الْاِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ۠ ٧١

E fe lâ yanzurûne ilel ibili keyfe hulikat.

'Acabâ, onlar deveye bakmazlar mı ki nasıl yaradılmışdır?— S.Tevfik (1927)

88:17

وَاِلَى السَّمَٓاءِ كَيْفَ رُفِعَتْ۠ ٨١

Ve iles semâi keyfe rufiat.

Ve semâya bakmazlar mı ki nasıl yükseltilmişdir?— S.Tevfik (1927)

88:18

وَاِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ۠ ٩١

Ve ilel cibâli keyfe nusıbet.

Dağlara bakmazlar mı ki nasıl kurulmuşdur?— S.Tevfik (1927)

88:19

وَاِلَى الْاَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ۠ ٠٢

Ve ilel ardı keyfe sutıhat.

Arza bakmazlar mı ki nasıl döşenmişdir?— S.Tevfik (1927)

88:20

فَذَكِّرْ اِنَّـمَٓا اَنْتَ مُذَكِّرٌۜ ١٢

Fezekkir innemâ ente muzekkir(muzekkirun).

(Yâ Muhammed) Kavmine va'az it ve Allâh'ın 'azâbını hâtırlat. Muhakkak sen va'az ve ihtâr idicisin.— S.Tevfik (1927)

88:21

لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍۙ ٢٢

Leste aleyhim bi musaytır(musaytırın).

Onlar üzerine cebr idici değilsin.— S.Tevfik (1927)

88:22

اِلَّا مَنْ تَوَلّٰى وَكَفَرَۙ ٣٢

İllâ men tevellâ ve kefer(kefere).

Senin vaz' u nasîhatinden yüz çevirüb Allâh'a küfür ideni— S.Tevfik (1927)

88:23

فَيُعَذِّبُهُ اللّٰهُ الْعَذَابَ الْاَكْبَرَۜ ٤٢

Fe yuazzibuhullâhul azâbel ekber(ekbere).

Allâh en büyük 'azâb ile ta'zîb ider.— S.Tevfik (1927)

88:24

اِنَّ اِلَيْنَٓا اِيَابَهُمْۙ ٥٢

İnne ileynâ iyâbehum.

Onların nihâyet gelecekleri yer 'indimizdir.— S.Tevfik (1927)

88:25

ثُمَّ اِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُمْ ٦٢

Summe inne aleynâ hisâbehum.

Sonra onların hesâblarını görmek ve cezâlarını ta'yîn bize 'âiddir.— S.Tevfik (1927)

88:26

Gaşiye

Not Ekle