Leyl Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰىۙ ١

Vel leyli izâ yagşâ.

'Âlemi karanlığı örten gice— S.Tevfik (1927)

92:1

وَالنَّهَارِ اِذَا تَجَلّٰىۙ ٢

Ven nehâri izâ tecellâ.

Dünyâyı aydınlık iden gündüz— S.Tevfik (1927)

92:2

وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۙ ٣

Ve mâ halâkaz zekera vel unsâ.

Erkeği ve dişiyi yaradan Allâh ile kasem iderim— S.Tevfik (1927)

92:3

اِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتّٰىۜ ٤

İnne sa’yekum le şettâ.

Sa'yiniz muhtelifdir. (Kiminiz hayra ve kiminiz şerre sa'y idersiniz)— S.Tevfik (1927)

92:4

فَاَمَّا مَنْ اَعْطٰى وَاتَّقٰىۙ ٥

Fe emmâ men a’tâ vettekâ.

Zekât ve sadaka viren ve Allâh'dan ittikâ iden kimse ki— S.Tevfik (1927)

92:5

وَصَدَّقَ بِالْحُسْنٰىۙ ٦

Ve saddeka bil husnâ.

Sevâb ve mükâfâta îmân ile tasdîk ide.— S.Tevfik (1927)

92:6

فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرٰىۜ ٧

Fe senuyessiruhu lil yusrâ.

Biz ona kolaylık ve rahat yollarını kolay ideriz.— S.Tevfik (1927)

92:7

وَاَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰىۙ ٨

Ve emmâ men bahıle vestagnâ.

Şu kimse ki infâkdan cimrilik idüb Allâh'dan istağnî göstere— S.Tevfik (1927)

92:8

وَكَذَّبَ بِالْحُسْنٰىۙ ٩

Ve kezzebe bil husnâ.

Sevâb ve mükâfâtı tekzîb iyleye— S.Tevfik (1927)

92:9

فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرٰىۜ ٠١

Fe senuyessiruhu lil usrâ.

Ona da güçlük ve su'ûbet yollarını kolaylaşdırırız.— S.Tevfik (1927)

92:10

وَمَا يُغْن۪ي عَنْهُ مَالُـهُٓ اِذَا تَرَدّٰىۜ ١١

Ve mâ yugnî anhu mâluhû izâ tereddâ.

Cehenneme ve 'azâba girdiği zamân ona malı fâide virmez.— S.Tevfik (1927)

92:11

اِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدٰىۘ ٢١

İnne aleynâ lel hudâ.

Yol göstermek (hidâyet ve dalâleti irâe itmek) bizim üzerimizedir.— S.Tevfik (1927)

92:12

وَاِنَّ لَنَا لَلْاٰخِرَةَ وَالْاُو۫لٰى ٣١

Ve inne lenâ lel âhırete vel ûlâ.

Âhiret ve dünyâ bizimdir. (yed-i kudretimizdedir.)— S.Tevfik (1927)

92:13

فَاَنْذَرْتُكُمْ نَاراً تَلَظّٰىۚ ٤١

Fe enzertukum nâren telezzâ.

Ey müşrikler! Sizi alevli ateşle korkudırım.— S.Tevfik (1927)

92:14

لَا يَصْلٰيهَٓا اِلَّا الْاَشْقٰىۙ ٥١

Lâ yaslâhâ illel eşkâ.

Ona ancak en şakî olan girer ki— S.Tevfik (1927)

92:15

اَلَّذ۪ي كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۜ ٦١

Ellezî kezzebe ve tevellâ.

Tekzîb idüb îmândan ve dînden i'raz ider, yüz çevirir.— S.Tevfik (1927)

92:16

وَسَيُجَنَّبُهَا الْاَتْقٰىۙ ٧١

Ve seyucennebuhel etkâ.

Muttakî olan ondan ictinâb ider. [¹]— S.Tevfik (1927)

92:17

اَلَّذ۪ي يُؤْت۪ي مَالَهُ يَتَزَكّٰىۚ ٨١

Ellezî yu’tî mâ lehu yetezekkâ.

Allâh yolunda malını virir ve kendini temizler.— S.Tevfik (1927)

92:18

وَمَا لِاَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزٰىۙ ٩١

Ve mâ li ehadin indehu min ni'metin tuczâ.

Onun virdiği malda kimseye minneti, mükâfât maksadı yokdur.— S.Tevfik (1927)

92:19

اِلَّا ابْتِغَٓاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْاَعْلٰىۚ ٠٢

İllebtigâe vechi rabbihil a’lâ.

Ancak yüksek ve 'âlî olan rabbinin rızâsını kasd ider ve onun içün virir.— S.Tevfik (1927)

92:20

وَلَسَوْفَ يَرْضٰى ١٢

Ve le sevfe yerdâ.

O karîben maksadının husûliyle râzı ve mesrûr olacakdır.— S.Tevfik (1927)

92:21

Leyl

Not Ekle