Maide Suresi

1

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُٓوا اَوْفُوا بِالْعُقُودِۜ اُحِلَّتْ لَكُمْ بَه۪يمَةُ الْاَنْعَامِ اِلَّا مَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ غَيْرَ مُحِلِّي الصَّيْدِ وَاَنْتُمْ حُرُمٌۜ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ مَا يُر۪يدُ ١

Yâ eyyuhâllezîne âmenû evfû bil ukûd(ukûdi) uhıllet lekum behîmetul en’âmi illâ mâ yutlâ aleykum gayre muhillîs saydi ve entum hurum(hurumun) innallâhe yahkumu mâ yurîd(yurîdu).

Ey Mü'minler! 'Akidlere ('ahid ve mîsâk, 'akidler, mukâvelât, ta'ahhüdât gibi) vefâ idiniz (ri'âyet idüb yerine getiriniz) Kitâbda okunanlardan mâ'adâ ve ihrâmda ve yâhud haremde bulundığınız haldeki avdan başka en'âm size helâl kılındı. [*] [³]— S.Tevfik (1927)

5:1

2

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا لَا تُحِلُّوا شَعَٓائِرَ اللّٰهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلَا الْهَدْيَ وَلَا الْقَلَٓائِدَ وَلَٓا آٰمّ۪ينَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنْ رَبِّهِمْ وَرِضْوَاناًۜ وَاِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُواۜ وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ اَنْ صَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اَنْ تَعْتَدُواۢ وَتَعَاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۖ وَلَا تَعَاوَنُوا عَلَى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَۜ اِنَّ اللّٰهَ شَد۪يدُ الْعِقَابِ ٢

Yâ eyyuhâllezîne âmenû lâ tuhıllû şe’âirallâhi veleş şehral harâme ve lâl hedye ve lâl kalâide ve lâ ammînel beytel harâme yebtegûne fadlan min rabbihim ve rıdvânâ(rıdvânen) ve izâ haleltum fastâdû ve lâ yecrimennekum şeneânu kavmin en saddûkum anil mescidil harâmi en ta’tedû, ve teâvenû alel birri vet takva ve lâ teâvenû alel ismi vel udvâni vettekullâh(vettekullâhe) innallâhe şedîdul ıkâb(ıkâbi).

Ey Mü'minler! Allâh'ın şe'âirini (menâsik-i haccı yâhud ahkâm-ı dîni icrâ itmemek veyâ bozmak ile), şehr-i harâmı (onda kıtâl ve muhârebe ile), hedyi (Ka'be'ye ihdâ olunan kurbânı), kalâidi (hac kurbânı oldığı bilinmek içün boynuna tasma takılan hayvânları ahz ve gasb ve yâhud mahalline vusülden men' ile) helâl saymayınız. Rablerinin lütuf ve ihsânını ve rızâsını isteyerek Beytü'l Harâm'a gelüb emn ve emâna girenlerin (ziyâret veyâ ticâret maksadıyla Mekke'ye gelen müşriklerin ve kâfirlerin) katlini helâl 'add itmeyiniz. İhrâmdan veyâ Harem'den çıkdığınızda sayd idiniz. Mescid-i Harâm'dan sizi men' iden kavme olan şiddet-i buğzunuz onlara tecâvüz ve te'addî ile sizi vebâle sokmasun. Hayır ve hasenât ve takvâ üzerine birbirinize mu'âvenet idiniz. Zulüm ve günâh üzerine birbirinize mu'în olmayınız ve Allâh'dan ittikâ idiniz. Allâh'ın 'azâbı şiddetlidir.— S.Tevfik (1927)

5:2

3

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْز۪يرِ وَمَٓا اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِه۪ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّط۪يحَةُ وَمَٓا اَكَلَ السَّبُعُ اِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَاَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالْاَزْلَامِۜ ذٰلِكُمْ فِسْقٌۜ اَلْيَوْمَ يَـئِسَ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا مِنْ د۪ينِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِۜ اَلْيَوْمَ اَكْمَلْتُ لَكُمْ د۪ينَكُمْ وَاَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَت۪ي وَرَض۪يتُ لَكُمُ الْاِسْلَامَ د۪يناًۜ فَمَنِ اضْطُرَّ ف۪ي مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِاِثْمٍۙ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُورٌ رَح۪يمٌ ٣

Hurrimet aleykumul meytetu veddemu ve lahmul hınzîri ve mâ uhılle li gayrillâhi bihî vel munhanikatu vel mevkûzetu vel mutereddiyetu ven natîhatu ve mâ ekeles sebuu illâ mâ zekkeytum ve mâ zubiha alen nusubi ve en testaksimû bil ezlâm(ezlâmi), zâlikum fisk(fiskun), elyevme yeisellezîne keferû min dînikum fe lâ tahşevhum vahşevn(vahşevni) el yevme ekmeltu lekum dînekum ve etmemtu aleykum ni’metî ve radîtu lekumul islâme dînâ(dînen) fe menidturra fî mahmasatin gayra mutecânifin li ismin fe innallâhe gafûrun rahîm(rahîmun).

Size ölmüş hayvân, akmış kan, domuz eti, Allâh'dan gayrı içün zebh olunan (putlara idilen kurbân), boğazı sıkılub boğulmuş, başına veyâ bir tarafına urılarak öldürülmüş, yüksekden düşerek ölmüş, bir hayvânın boynuzıyla urılarak telef idilmiş ve canavar tarafından kısmen yenilerek itlâf olunmuş hayvânların yenilmesi harâm kılındı. Ancak bunlardan, daha ölmeden yetişilerek kesilen harâm değildir. Nasb (câhiliyetde üzerlerinde kurbân kesmek içün Ka'be'nin etrâfına rekz idilmiş üçyüz taş) üstünde zebh olunan ve ezlâm (câhiliyetde fal içün kullanılan oklar) ile fal açmak harâm olundı. Bunlar fıskdır. Bugün, kâfirler sizin dîninizden ye'se düşdiler (dîn-i İslâmın intişârı onları me'yûs itdi). Kâfirlerden korkmayub benden korkınız. Bugün sizin içün dîninizi ikmâl itdim ve üzerinize ni'metimi itmâm iyledim ve size dîn olarak İslâm'la razı oldum (İslâm'ı size dîn olarak ihtiyâr iyledim) [¹] Günâha meyl kasdı olmayarak bunlardan (harâm olan şeylerden) yimeğe muztar olan kimseye günâh yokdur. Allâh gafûr ve rahîmdir.— S.Tevfik (1927)

5:3

4

يَسْـَٔلُونَكَ مَاذَٓا اُحِلَّ لَهُمْۜ قُلْ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُۙ وَمَا عَلَّمْتُمْ مِنَ الْجَوَارِحِ مُكَلِّب۪ينَ تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللّٰهُۘ فَكُلُوا مِمَّٓا اَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهِۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَۜ اِنَّ اللّٰهَ سَر۪يعُ الْحِسَابِ ٤

Yes’elûneke mâ zâ uhılle lehum kul uhılle lekumut tayyibâtu ve mâ allemtum minel cevârihi mukellibîne tuallimûnehunne mimmâ allemekumullâhu fe kulû mimmâ emsekne aleykum vezkurûsmellâhi aleyhi vettekûllâh(vettekûllâhe) innallâhe serîul hısâb(hısâbi).

Kendilerine ne gibi şeylerin helâl oldığını senden sorarlar. Di ki: Bütün eyi şeyler ve Allâh'ın size öğretdiği vecihle ta'lîm itdiğiniz yırtıcı hayvânların (tazı, ev köpeği, şâhin gibi) saydı helâl kılındı. O öğredilmiş hayvânların sizin içün tutdukları şeylerden ekl idiniz. Üzerlerine Allâh'ın ismini zikr iyleyiniz. (Muharremâtdan) Allâh'a ittikâ idiniz. Allâh Te'âlâ serî'ul hisâbdır. (Kullarının hesâbını pek çabuk görir ve kat'iyyen yanılmaz).— S.Tevfik (1927)

5:4

5

اَلْيَوْمَ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُۜ وَطَعَامُ الَّذ۪ينَ اُو۫تُوا الْكِتَابَ حِلٌّ لَكُمْۖ وَطَعَامُكُمْ حِلٌّ لَهُمْۘ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الْمُؤْمِنَاتِ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الَّذ۪ينَ اُو۫تُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ اِذَٓا اٰتَيْتُمُوهُنَّ اُجُورَهُنَّ مُحْصِن۪ينَ غَيْرَ مُسَافِح۪ينَ وَلَا مُتَّخِذ۪ٓي اَخْدَانٍۜ وَمَنْ يَكْفُرْ بِالْا۪يمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُۘ وَهُوَ فِي الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخَاسِر۪ينَ۟ ٥

El yevme uhılle lekumut tayyibât(tayyibâtu) ve taâmullezîne ûtûl kitâbe hıllun lekum ve taâmukum hıllun lehum vel muhsanâtu minel mu’minâti vel muhsanâtu min ellezîne utûl kitâbe min kablikum izâ âteytumûhunne ucûrehunne muhsınîne gayra musâfihîne ve lâ muttehızî ehdân(ehdânin) ve men yekfur bil îmâni fe kad habita ameluhu ve huve fîl âhıreti minel hâsirîn(hâsirîne).

Bugün (şimdi) nefret ve istikrâh olunmayan şeyler size helâl kılındı. Ehl-i Kitâb'ın yemekleri size ve sizin yemekleriniz Ehl-i Kitâb'a helâldir. Müslümân kadınlardan 'iffet sâhibi olanlarla Ehl-i Kitâb'ın sâhibe-i 'iffet kadınları, nikâhlarını virdiğiniz, bununla 'iffet ve salâhı isteyüb zinâ ve fuhuşdan ictinâb kasdında bulundığınız takdîrde size helâldir. Îmândan sonra küfür idenlerin hayırlı 'amelleri hükümden sakıt ve habt oldı. Onlar âhiretde ziyân idicilerdendir.— S.Tevfik (1927)

5:5

6

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُٓوا اِذَا قُمْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَاَيْدِيَكُمْ اِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوا بِرُؤُ۫سِكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ اِلَى الْكَعْبَيْنِۜ وَاِنْ كُنْتُمْ جُنُباً فَاطَّهَّرُواۜ وَاِنْ كُنْتُمْ مَرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَٓاءَ اَحَدٌ مِنْكُمْ مِنَ الْغَٓائِطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَٓاءَ فَلَمْ تَجِدُوا مَٓاءً فَتَيَمَّمُوا صَع۪يداً طَيِّباً فَامْسَحُوا بِوُجُوهِكُمْ وَاَيْد۪يكُمْ مِنْهُۜ مَا يُر۪يدُ اللّٰهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ حَرَجٍ وَلٰكِنْ يُر۪يدُ لِيُطَهِّرَكُمْ وَلِيُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ٦

Yâ eyyuhâllezîne âmenû izâ kumtum iles salâti fagsilû vucûhekum ve eydiyekum ilel merâfikı vemsehû bi ruusikum ve erculekum ilâl ka’beyn(ka’beyni) ve in kuntum cunuben fattahherû ve in kuntum mardâ ev alâ seferin ev câe ehadun minkum minel gâitı ev lâmestumun nisâe fe lem tecidû mâen fe teyemmemû saîden tayyiben femsehû bi vucûhikum ve eydîkum minh(minhu) mâ yurîdullâhu li yec’ale aleykum min haracin ve lâkin yurîdu li yutahhirekum ve li yutimme ni’metehu aleykum leallekum teşkurûn(teşkurûne).

Ey Mü'minler' Namâza kalkdığınız vakit yüzünizi ve dirseklere kadar (dirsekler dâhildir) ellerinizi yıkayınız ve başınızı mesh idiniz ve ayaklarınızı topuklara kadar (topuklar dâhildir) yuyınız. Eğer hasta veyâ seferde iseniz yâhud abdest bozmuş veyâ kadınlara temâs itmiş olub da (gusül ve abdest içün) su bulmasanız temiz toprakla teyemmüm idiniz ve onunla yüzinizi ve ellerinizi mesh iyleyiniz. Cenâb-ı Hak size güçlük istemez, belki sizi temizlemek ve size ni'metini itmâm itmek ister. Ona şükür idiniz.[¹]— S.Tevfik (1927)

5:6

7

وَاذْكُرُوا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَم۪يثَاقَهُ الَّذ۪ي وَاثَقَكُمْ بِه۪ٓۙ اِذْ قُلْتُمْ سَمِعْنَا وَاَطَعْنَاۘ وَاتَّقُوا اللّٰهَۜ اِنَّ اللّٰهَ عَل۪يمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ٧

Vezkurû ni’metellâhi aleykum ve mîsâkahullezî vâsekakum bihî iz kultum semi’nâ ve ata’nâ vettekûllâh(vettekûllâhe) innallâhe alîmun bizâtis sudûr(sudûri).

Allâh Te'âlâ'nın size olan ni'metini ve "İşitdik, itâ'at iyledik" didiğiniz zamân sizinle 'akd iylediği mîsâkı [²] yâd idiniz ve Allâh'dan ittikâ idüb sakınınız. Cenâb-ı Hak kalblerde olan düşünceleri ve niyetleri bilir.— S.Tevfik (1927)

5:7

8

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا كُونُوا قَوَّام۪ينَ لِلّٰهِ شُهَدَٓاءَ بِالْقِسْطِۘ وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ عَلٰٓى اَلَّا تَعْدِلُواۜ اِعْدِلُوا۠ هُوَ اَقْرَبُ لِلتَّقْوٰىۘ وَاتَّقُوا اللّٰهَۜ اِنَّ اللّٰهَ خَب۪يرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ٨

Yâ eyyuhâllezîne âmenû kûnû kavvâmîne lillâhi şuhedâe bil kıstı ve lâ yecrimennekum şeneânu kavmin alâ ellâ ta’dilû. I’dilû, huve akrabu lit takva vettekûllâh(vettekûllâhe) innallâhe habîrun bimâ ta’melûn(ta’melûne).

Ey Mü'minler! İşlerinizde Allâh içün kâim ve mutî' ve akvâlinizde 'adlle şâhid ve kâil olunuz. Bir kavme şiddetli buğzunuz sizi 'adâletsizliğe sevk ile günâhkâr itmesün. 'Adâlet idiniz ki bu, takvâya daha yakındır. Allâh'dan ittikâ iyleyin. Allâh işlediğiniz şeylerden haberdârdır.— S.Tevfik (1927)

5:8

9

وَعَدَ اللّٰهُ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِۙ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَاَجْرٌ عَظ۪يمٌ ٩

Veadellâhullezîne âmenû ve amilûs sâlihâti lehum magfiretun ve ecrun azîm(azîmun).

Allâh Te'âlâ îmân iden ve eyi işler işleyen kimselere mağfiret ve büyük ecir ve mükâfât va'd buyurdı.— S.Tevfik (1927)

5:9

10

وَالَّذ۪ينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِاٰيَاتِنَٓا اُو۬لٰٓئِكَ اَصْحَابُ الْجَح۪يمِ ٠١

Vellezîne keferû ve kezzebû bi âyâtinâ ulâike ashâbul cehîm(cehîmî).

Ve küfr idüb âyetlerimizi tekzîb idenler cehennemliklerdir.— S.Tevfik (1927)