Beled Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

لَٓا اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ١

Lâ uksimu bi hâzel beled(beledi).

Bu belde ile yemîn iderim— S.Tevfik (1927)

90:1

وَاَنْتَ حِلٌّ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ٢

Ve ente hıllun bi hâzel beled(beledi).

Sana bu beldede her şey helâl kılınmışdır. (Sâirine harâm olan sana helâl kılındığından istediğini yap)— S.Tevfik (1927)

90:2

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَۙ ٣

Ve vâlidin ve mâ veled(velede).

Baba ve zürriyeti ile kasem iderim ki (Adem ve evlâdları olan bütün insânlar ile yemîn iderim ki)— S.Tevfik (1927)

90:3

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ ف۪ي كَبَدٍۜ ٤

Lekad halaknel insâne fî kebed(kebedin).

Biz insânı şiddet ve meşâkkatde yaratdık.— S.Tevfik (1927)

90:4

اَيَحْسَبُ اَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌۢ ٥

E yahsebu en len yakdira aleyhi ehad(ehadun).

O zan ider mi ki onun üzerine kimse kâdir olamaz [¹]— S.Tevfik (1927)

90:5

يَقُولُ اَهْلَكْتُ مَالاً لُبَداًۜ ٦

Yekûlu ehlektu mâlen lubedâ(lubeden).

"Boş yere çok mal sarf itdim" dir.— S.Tevfik (1927)

90:6

اَيَحْسَبُ اَنْ لَمْ يَرَهُٓ اَحَدٌۜ ٧

E yahsebu en lem yerahû ehad(ehadun).

Onı kimse veyâhud bir olan Allâh görmez mi zan ider?— S.Tevfik (1927)

90:7

اَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِۙ ٨

E lem nec’al lehu ayneyn(ayneyni).

Biz ona iki göz virmedik mi?— S.Tevfik (1927)

90:8

وَلِسَاناً وَشَفَتَيْنِۙ ٩

Ve lisânen ve şefeteyn(şefeteyni).

Dil ve iki dudak yaratmadık mı?— S.Tevfik (1927)

90:9

وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِۚ ٠١

Ve hedeynâhun necdeyn(necdeyni).

Hak ve bâtıl yollarını göstermedik mi?— S.Tevfik (1927)