Hicr Suresi

1

الٓـرٰ۠ تِلْكَ اٰيَاتُ الْكِتَابِ وَقُرْاٰنٍ مُب۪ينٍ ١

Elif lâm râ tilke âyâtul kitâbi ve kur’ânin mubîn(mubînin).

Ben o Allâh'ım ki her şeyi göririm. Bunlar, kitâb ve Kur'ân-ı mübînin âyetleridir.— S.Tevfik (1927)

15:1

2

رُبَمَا يَوَدُّ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِم۪ينَ ٢

Rubemâ yeveddullezîne keferû lev kânû muslimîn(muslimîne).

Küfür idenlerden çoğı kâşki müslümân olaydık diye tehassür ideceklerdir.— S.Tevfik (1927)

15:2

3

ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَيَتَمَتَّعُوا وَيُلْهِهِمُ الْاَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ٣

Zerhum ye’kulû ve yetemetteû ve yulhihimul emelu fe sevfe ya’lemûn(ya’lemûne).

(Yâ Muhammed) Onları bırak yisünler, hayâtdan istifâde itsünler, emelleriyle ve hülyâlarıyla meşgûl olsunlar. Yakında hakîkati görecek ve bileceklerdir.— S.Tevfik (1927)

15:3

4

وَمَٓا اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَعْلُومٌ ٤

Ve mâ ehleknâ min karyetin illâ ve lehâ kitâbun ma’lûm(ma’lûmun).

Helâk iylediğimiz akvâmın Levh-i Mahfûz'da yazılı bir vakt-i merhûnı vardır.— S.Tevfik (1927)

15:4

5

مَا تَسْبِقُ مِنْ اُمَّةٍ اَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُونَ ٥

Mâ tesbiku min ummetin ecelehâ ve mâ yeste’hırûn(yeste’hırune).

Bir ümmetin eceli ne takdîm ne te'hîr olunur.— S.Tevfik (1927)

15:5

6

وَقَالُوا يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ اِنَّكَ لَمَجْنُونٌۜ ٦

Ve kâlû yâ eyyuhellezî nuzzile aleyhiz zikru inneke le mecnûn(mecnûnun).

6,7- Onlar: "Ey kendine Kur'ân nâzil olan Muhammed! Tahkîk sen dîvânesin, eğer sözinde (rasûl oldığında) sâdık isen ne içün berâber bir melek getirmedin" dirler.— S.Tevfik (1927)

15:6

7

لَوْ مَا تَأْت۪ينَا بِالْمَلٰٓئِكَةِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِق۪ينَ ٧

Lev mâ te’tînâ bil melâiketi in kunte minas sâdıkîn(sâdıkîne).

6,7- Onlar: "Ey kendine Kur'ân nâzil olan Muhammed! Tahkîk sen dîvânesin, eğer sözinde (rasûl oldığında) sâdık isen ne içün berâber bir melek getirmedin" dirler.— S.Tevfik (1927)

15:7

8

مَا نُنَزِّلُ الْمَلٰٓئِكَةَ اِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا كَانُٓوا اِذاً مُنْظَر۪ينَ ٨

Mâ nunezzilul melâikete illâ bil hakkı ve mâ kânû izen munzarîn(munzarîne).

Biz melâikeyi ancak hak ile ('azâbın mukarrer olan vaktinde) ve onların ona hiç muntazır olmadıkları sırada indiririz.— S.Tevfik (1927)

15:8

9

اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَاِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ ٩

İnnâ nahnu nezzelnez zikre ve innâ lehu le hâfizûn(hâfizûne).

Biz Kur'ân'ı indirdik ve onı hıfz idiciyiz.— S.Tevfik (1927)

15:9

10

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ ف۪ي شِيَعِ الْاَوَّل۪ينَ ٠١

Ve le kad erselnâ min kablike fî şiyaıl evvelîn(evvelîne).

Senden evvelki akvâma ve tâifelere de rasûller gönderdik.— S.Tevfik (1927)