Şems Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالشَّمْسِ وَضُحٰيهَاۙۖ ١

Veş şemsi ve duhâhâ.

Güneşe ve (kuşluk vaktindeki) aydınlığına,— E. Demiryent

91:1

وَالْقَمَرِ اِذَا تَلٰيهَاۙۖ ٢

Vel kameri izâ telâhâ.

(Güneşin batışından sonra ortaya çıkarak) onu izlediği vakit aya,— E. Demiryent

91:2

وَالنَّهَارِ اِذَا جَلّٰيهَاۙۖ ٣

Ven nehâri izâ cellâhâ.

Onu (güneşi) ortaya çıkardığı vakit gündüze,— E. Demiryent

91:3

وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰيهَاۙۖ ٤

Vel leyli izâ yagşâhâ.

Ve onu (güneşin aydınlığını) örtüp (karanlığı ile) bürüdüğü vakit geceye,— E. Demiryent

91:4

وَالسَّمَٓاءِ وَمَا بَنٰيهَاۙۖ ٥

Ves semâi ve mâ benâhâ.

Göğe ve onu yaratana,— E. Demiryent

91:5

وَالْاَرْضِ وَمَا طَحٰيهَاۙۖ ٦

Vel ardı ve mâ tahâhâ.

Yere ve onu yayıp döşeyene,— E. Demiryent

91:6

وَنَفْسٍ وَمَا سَوّٰيهَاۙۖ ٧

Ve nefsin ve mâ sevvâhâ.

7-8. Ve insana, (yaratılış maksadına uygun akıl ve idrak melekesi vererek) onu düzenleyene ve kendisi için neyin kötü, neyin iyi olduğunu öğret (ip ikisinden birini tercih etme kabiliyeti ver) ene kasem olsun ki,— E. Demiryent

91:7

فَاَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوٰيهَاۙۖ ٨

Fe elhemehâ fucûrehâ ve takvâhâ.

91:8

قَدْ اَفْلَحَ مَنْ زَكّٰيهَاۙۖ ٩

Kad efleha men zekkâhâ.

9-10. (Hakka itaat ederek) nefsini (günah kirlerinden) arındıran kurtuluşa ermiş, (hakka karşı gelerek) onu kötülüklere gömen ise ziyan etmiştir.— E. Demiryent

91:9

وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسّٰيهَاۜ ٠١

Ve kad hâbe men dessâhâ.

9-10. (Hakka itaat ederek) nefsini (günah kirlerinden) arındıran kurtuluşa ermiş, (hakka karşı gelerek) onu kötülüklere gömen ise ziyan etmiştir.— E. Demiryent