Zuhruf Suresi

1

حٰمٓۜ ١

Hâ mim.

حٰ (Hâ) مٓ (Mîm).— E. Demiryent

43:1

2

وَالْكِتَابِ الْمُب۪ينِۙ ٢

Vel kitâbil mubîni.

Apaçık Kitâb’a, (Kur’ân’a) kasem olsun ki,— E. Demiryent

43:2

3

اِنَّا جَعَلْنَاهُ قُرْءٰناً عَرَبِياًّ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَۚ ٣

İnnâ cealnâhu kur’ânen arabiyyen leallekum ta’kılûn(ta’kılûne).

Şüphesiz biz onu, (içindeki öğüt ve uyarıları) düşünüp anlayasınız, diye Arapça bir Kur’ân yaptık.— E. Demiryent

43:3

4

وَاِنَّهُ ف۪ٓي اُمِّ الْكِتَابِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَك۪يمٌۜ ٤

Ve innehu fî ummil kitâbi ledeynâ le alîyyun hakîm(hakîmun).

Şüphesiz o (Kur’ân), nezdimizdeki ana kitapta (levh-i mahfûzda) mevcut olan, çok yüce, hüküm ve hikmet dolu bir Kitap’tır.— E. Demiryent

43:4

5

اَفَنَضْرِبُ عَنْكُمُ الذِّكْرَ صَفْحاً اَنْ كُنْتُمْ قَوْماً مُسْرِف۪ينَ ٥

E fe nadribu ankumuz zikre safhan en kuntum kavmen musrifîn(musrifîne).

(Ey Mekke halkının inkârcıları!) Siz (ler, Resulümüz Muhammed’le alay edip Kur’ân’ı inkâr etmekle ve putları Allah’a ortak koşmakla) haddi aşan bir toplum oldunuz diye, (Resulümüz Muhammed’e Kur’ân’ı vahyetmekten ve) sizi zikir (Kur’ân) ile uyarmaktan (size hakkı bildirmekten) vaz mı geçelim?— E. Demiryent

43:5

6

وَكَمْ اَرْسَلْنَا مِنْ نَبِيٍّ فِي الْاَوَّل۪ينَ ٦

Ve kem erselna min nebîyin fîl evvelîn(evvelîne).

(Hâlbuki) biz daha önceki (ümmet) lere de kendi içlerinden nice peygamberler göndermiştik.— E. Demiryent

43:6

7

وَمَا يَأْت۪يهِمْ مِنْ نَبِيٍّ اِلَّا كَانُوا بِه۪ يَسْتَهْزِؤُ۫نَ ٧

Ve mâ yetîhim min nebîyin illâ kânû bihî yestehziûn(yestehziûne).

Onlar (da) kendilerine gelen her peygamberle mutlaka alay ediyorlardı.— E. Demiryent

43:7

8

فَاَهْلَكْـنَٓا اَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشاً وَمَضٰى مَثَلُ الْاَوَّل۪ينَ ٨

Fe ehleknâ eşedde minhum batşen ve medâ meselul evvelîn(evvelîne).

Biz de kuvvet bakımından, onlardan (Mekkeli müşriklerden) daha üstün olan önceki (ümmet) leri (yaptıkları inkâr ve isyan yüzünden) misalleri (diğer âyetlerde) geçtiği gibi, helâk ettik.— E. Demiryent

43:8

9

وَلَئِنْ سَاَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَز۪يزُ الْعَل۪يمُۙ ٩

Ve le in seeltehum men halakas semâvâti vel arda le yekûlunne halakahunnel azîzul alîm(alîmu).

(Resûlüm!) Kasem olsun ki, onlara (müşriklere), “Gökleri ve yeri kim yarattı?” diye sorsan, “Elbette, onları her işinde mutlak galip olan, her şeyi hakkıyla bilen (Allah) yarattı” derler.— E. Demiryent

43:9

10

اَلَّذ۪ي جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْداً وَجَعَلَ لَكُمْ ف۪يهَا سُبُلاً لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَۚ ٠١

Ellezî cealekumul arda mehden ve cealelekum fîhâ subulen leallekum tehtedûn(tehtedûne).

O (Allah) ki, (istifadenize sunulan nimetler hususunda, tefekkür ederek düşünesiniz ve böylelikle) hidâyet yolunu bulasınız diye yeryüzünü sizin için bir döşek (yaşanabilir bir yer) kılan ve (istediğiniz yere) gidebilmeniz için orada size (birtakım) yollar var edendir.— E. Demiryent