Tegabun Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

يُسَبِّحُ لِلّٰهِ مَا فِي السَّمٰوَاتِ وَمَا فِي الْاَرْضِۚ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُۘ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَد۪يرٌ ١

Yusebbihu lillâhi mâ fîs semâvâti ve mâ fîl ard(ardı), le hul mulku ve le hul hamdu ve huve alâ kulli şey’in kadîr(kadîrun).

Göklerdeki ve yerdeki her şey Allah’ı tesbih etmektedir. Mülk O’nundur. Hamd O’na mahsustur. O her şeye kâdirdir.— E. Demiryent

64:1

هُوَ الَّذ۪ي خَلَقَكُمْ فَمِنْكُمْ كَافِرٌ وَمِنْكُمْ مُؤْمِنٌۜ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَص۪يرٌ ٢

Huvellezî halakakum fe minkum kâfiru ve minkum mû'min(mû'minun), vallâhu bimâ ta’melûne basîr(basîrun).

(Ey insanlar!) Sizi yaratan O’dur. (Dolayısıyla her birinizin tevhid üzere O’na îmân etmesi farzdır. Ancak) kiminiz (küfrü tercih ettiğiniz için) kâfir, kiminiz (ise tevhid üzere îmân ettiği için) mü’mindir. Allah bütün yaptıklarınızı hakkıyla görendir.— E. Demiryent

64:2

خَلَقَ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّ وَصَوَّرَكُمْ فَاَحْسَنَ صُوَرَكُمْۚ وَاِلَيْهِ الْمَص۪يرُ ٣

Halakas semâvâti vel arda bil hakkı ve savverekum fe ahsene suverekum ve ileyhil masîr(masîru).

(Allah,) gökleri ve yeri hak ile yarattı. Sizi şekillendirdi ve şekillerinizi de güzel yaptı. Dönüş yalnız O’ (nun manevi huzuru) nadır.— E. Demiryent

64:3

يَعْلَمُ مَا فِي السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُسِرُّونَ وَمَا تُعْلِنُونَۜ وَاللّٰهُ عَل۪يمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ٤

Ya’lemu mâ fîs semâvâti vel ardı ve ya’lemu mâ tusirrûne ve mâ tu’linûn(tu’linûne), vallâhu alîmun bi zâtis sudûr(sudûri).

Göklerdeki ve yerdeki her şeyi hakkıyla bilir. Gizlediklerinizi de açığa vurduklarınızı da hakkıyla bilir. Allah, kalplerde olanı da hakkıyla bilendir.— E. Demiryent

64:4

اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا الَّذ۪ينَ كَـفَرُوا مِنْ قَبْلُۘ فَذَاقُوا وَبَالَ اَمْرِهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَل۪يمٌ ٥

E lem ye’tikum nebeûllezîne keferû min kablu fe zâkû ve bâle emrihim ve lehum azâbun elîm(elîmun).

Daha önce inkâr edenlerin (helâk) haberi size gelmedi mi? İşte onlar (dünyada) yaptıklarının cezasını tattılar. Onlar için (âhirette de) elem dolu bir azap vardır.— E. Demiryent

64:5

ذٰلِكَ بِاَنَّهُ كَانَتْ تَأْت۪يهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَقَالُٓوا اَبَشَرٌ يَهْدُونَنَاۘ فَكَفَرُوا وَتَوَلَّوْا وَاسْتَغْنَى اللّٰهُۜ وَاللّٰهُ غَنِيٌّ حَم۪يدٌ ٦

Zâlike bi ennehu kânet te'tîhim rusuluhum bil beyyinâti fe kâlû e beşerun yehdûnenâ fe keferû ve tevellev vestagnâllâh(vestagnâllâhu), vallâhu ganiyyun hamîd(hamîdun).

Bu (azaba uğramalarının sebebi) kendilerine peygamberler, apaçık mu‘cizelerle geldiği hâlde onların, “Bize bir insan mı doğru yolu gösterecek!” demelerinden ve (itaatten) yüz çevirip (hakkı) inkâr etmelerindendir. Allah da (değil onların îmânına, ibadetine,) hiçbir şeye muhtaç olmadığını (onları helâk ederek) gösterdi. Allah hiçbir şeye muhtaç değildir, (O) her türlü övgüye layık olandır.— E. Demiryent

64:6

زَعَمَ الَّذ۪ينَ كَفَرُٓوا اَنْ لَنْ يُبْعَثُواۜ قُلْ بَلٰى وَرَبّ۪ي لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِمَا عَمِلْتُمْۜ وَذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَس۪يرٌ ٧

Zeamellezîne keferû en len yub’asû, kul belâ ve rabbî le tub’asunne summe le tunebbeunne bimâ amiltum, ve zâlike alâllâhi yesîr(yesîrun).

İnkâr edenler, (öldükten sonra) asla diriltilmeyeceklerini zannettiler. De ki: “Hayır! Rabbime yemin olsun ki, mutlaka diriltileceksiniz ve sonra yapmış olduklarınız size haber verilecektir. *Bu (nu yapmak) Allah’a kolaydır.”— E. Demiryent

64:7

فَاٰمِنُوا بِاللّٰهِ وَرَسُولِه۪ وَالنُّورِ الَّـذ۪ٓي اَنْزَلْنَاۜ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَب۪يرٌ ٨

Fe âmınû billâhi ve resûlihî ven nûrillezî enzelnâ, vallâhu bimâ ta’melûne habîr(habîrun).

Artık Allah’a, Resûlü’ne ve gönderdiğimiz nura (Kur’ân’a) îmân edin. Şüphesiz Allah, bütün yaptıklarınızdan hakkıyla haberdardır.— E. Demiryent

64:8

يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذٰلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِۜ وَمَنْ يُؤْمِنْ بِاللّٰهِ وَيَعْمَلْ صَالِحاً يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّـَٔاتِه۪ وَيُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْر۪ي مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهَارُ خَالِد۪ينَ ف۪يهَٓا اَبَداًۜ ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظ۪يمُ ٩

Yevme yecmeukum li yevmil cem’i zâlike yevmut tegâbun(tegâbuni), ve men yû’min billâhi ve ya’mel sâlihan yukeffir anhu seyyiâtihî ve yudhılhu cennâtin tecrî min tahtihel enhâru hâlidîne fîhâ ebedâ(ebeden), zâlikel fevzul azîm(azîmu).

(Allah’ın, âhirette) sizi bir araya getireceği toplanma günü (var ya, işte o gün) kimin aldatıp kimin aldandığının ortaya çıkacağı gündür. Kim Allah’a îmân eder ve sâlih ameller işlerse, Allah onun kötülüklerini örter ve onu, altlarından ırmaklar akan, ebedî olarak kalacağı cennetlere yerleştirir. İşte bu en büyük kurtuluştur.— E. Demiryent

64:9

وَالَّذ۪ينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِاٰيَاتِنَٓا اُو۬لٰٓئِكَ اَصْحَابُ النَّارِ خَالِد۪ينَ ف۪يهَاۜ وَبِئْسَ الْمَص۪يرُ۟ ٠١

Vellezîne keferû ve kezzebû bi âyâtinâ ulâike ashâbun nâri hâlidîne fîhâ ve bi’sel masîr(masîru).

(Hakkı) inkâr eden ve âyetlerimizi yalanlayanlara gelince... Onlar cehennem ehlidirler ve orada ebedî olarak kalacaklardır. Orası gidilecek ne kötü bir yerdir!— E. Demiryent