Talak Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

يَٓا اَيُّهَا النَّبِيُّ اِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَٓاءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَاَحْصُوا الْعِدَّةَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ رَبَّكُمْۚ لَا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُيُوتِهِنَّ وَلَا يَخْرُجْنَ اِلَّٓا اَنْ يَأْت۪ينَ بِفَاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍۜ وَتِلْكَ حُدُودُ اللّٰهِۜ وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللّٰهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُۜ لَا تَدْر۪ي لَعَلَّ اللّٰهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذٰلِكَ اَمْراً ١

Yâ eyyuhen nebiyyu izâ tallaktumun nisâe fe tallikûhunne li iddetihinne ve ahsûl iddeh(iddete), vettekûllâhe rabbekum, lâ tuhricûhunne min buyûtihinne ve lâ yahrucne illâ en ye’tîne bi fâhişetin mubeyyineh(mubeyyinetin), ve tilke hudûdullâh(hudûdullâhi), ve men yeteadde hudûdallâhi fe kad zaleme nefseh(nefsetu), lâ tedrî leallallâhe yuhdısu ba’de zâlike emrâ(emren).

Yā nebiyye’llāh, ḳaçan ‘avratları boşasañuz, pes boşañuz ‘iddetleri‐ne degin. Daḫı ‘iddeti ṣayuñ. Daḫı ḳorḳuñuz sizi yaradan Tañrıdan. Çıḳar‐mañuz anları evlerinden. Daḫı çıḳmasunlar, illā işlemeyince anlar bir bellüyamanlıḳ. Ol Tañrı Ta‘ālānuñ ḥudūdıdur. Kim ki geçse Tañrı Ta‘ālāḥudūdından, pes nefsine ẓulm ider. Bilmezsin, illā kim Tañrı Ta‘ālā ḥādiẟide andan ṣoñra bir iş.— S. Meal (1534)

65:1

فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ اَوْ فَارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَاَشْهِدُوا ذَوَيْ عَدْلٍ مِنْكُمْ وَاَق۪يمُوا الشَّهَادَةَ لِلّٰهِۜ ذٰلِكُمْ يُوعَظُ بِه۪ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۜ وَمَنْ يَتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاًۙ ٢

Fe izâ belagne ecelehunne fe emsikûhunne bi ma’rûfin evfârikûhunne bi ma’rûfin ve eşhidû zevey adlin minkum ve ekîmûş şehâdete lillâh(lillâhi), zâlikum yûazu bihî men kâne yû’minu billâhi vel yevmil âhir(âhiri), ve men yettekıllâhe yec’al lehu mahrecâ(mahrecen).

Pes ḳaçan ‘iddetleri tamām olsa, anları eylüg‐ile dutuñuz, yā yaḫşılıḳ bileayrılışuñuz. Daḫı ṭanuḳ idüñüz iki yaḫşı kişi sizden. Daḫı durġuruñṭanuḳluġı Allāh içün. Anuñla ögütlenür, kim ki īmān getürse Tañrıya veḳıyāmet günine ve kim ki Tañrıdan ḳorḳsa, aña çıḳaçaḳ yirler ḳılur.— S. Meal (1534)

65:2

وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُۜ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَهُوَ حَسْبُهُۜ اِنَّ اللّٰهَ بَالِغُ اَمْرِه۪ۜ قَدْ جَعَلَ اللّٰهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْراً ٣

Ve yerzukhu min haysu lâ yahtesib(yahtesibu), ve men yetevekkel alâllâhi fe huve hasbuh(hasbuhu), innallâhe bâligu emrih(emrihî), kad cealallâhu li kulli şey’in kadrâ(kadren).

Ve aña rızḳ virür sizmedügi yirlerden ve kim ki Tañrıya ṣıġınsa, olözine kifāyetdür her işlerde. Tañrı Ta‘ālā işine irişicidür. Tañrı Ta‘ālā hernesneye miḳdār eylemişdür.— S. Meal (1534)

65:3

وَالّٰٓئ۪ يَـئِسْنَ مِنَ الْمَح۪يضِ مِنْ نِسَٓائِكُمْ اِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلٰثَةُ اَشْهُرٍۙ وَالّٰٓئ۪ لَمْ يَحِضْنَۜ وَاُو۬لَاتُ الْاَحْمَالِ اَجَلُهُنَّ اَنْ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّۜ وَمَنْ يَتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَهُ مِنْ اَمْرِه۪ يُسْراً ٤

Vellâî yeisne minel mahîdı min nisâikum inirtebtum fe iddetuhunne selâsetu eşhurin vellâî lem yahıdn(yahıdne), ve ulâtul ahmâli eceluhunne en yada’ne hamlehunn(hamlehunne), ve men yettekıllâhe yec’al lehu min emrihî yusrâ(yusren).

Ol ‘avratlar ki ümīẕ kesdiler ḥayżdan, sizüñ ‘avratlaruñuzdan, eger şekeyleseñüz anlaruñ ‘iddeti üç aydur ve ol ‘avratlar ki ḥayż görmezler her‐giz. Yüklü ‘avratlaruñ daḫı ‘iddeti doġurıncadur. Kim ki Tañrıdan ḳorḳsaaña her işini geñez ḳılur.— S. Meal (1534)

65:4

ذٰلِكَ اَمْرُ اللّٰهِ اَنْزَلَهُٓ اِلَيْكُمْۜ وَمَنْ يَتَّقِ اللّٰهَ يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّـَٔاتِه۪ وَيُعْظِمْ لَـهُٓ اَجْراً ٥

Zâlike emrullâhi enzelehû ileykum, ve men yettekıllâhe yukeffir anhu seyyiâtihî ve yu’zım lehû ecrâ(ecren).

Ol Tañrı Ta‘ālā buyruġıdur. İndürdi anı üstüñüze. Kim ki Tañrıdan ṣaḳın‐sa, günāhların baġışlar ve anuñ ecrini ululadur.— S. Meal (1534)

65:5

اَسْكِنُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ مِنْ وُجْدِكُمْ وَلَا تُضَٓارُّوهُنَّ لِتُضَيِّقُوا عَلَيْهِنَّۜ وَاِنْ كُنَّ اُو۬لَاتِ حَمْلٍ فَاَنْفِقُوا عَلَيْهِنَّ حَتّٰى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّۚ فَاِنْ اَرْضَعْنَ لَكُمْ فَاٰتُوهُنَّ اُجُورَهُنَّۚ وَأْتَمِرُوا بَيْنَكُمْ بِمَعْرُوفٍۚ وَاِنْ تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهُٓ اُخْرٰىۜ ٦

Eskinû hunne min haysu sekentum min vucdikum ve lâ tudârrûhunne li tudayyikû aleyhinn(aleyhinne), ve in kunne ulâti hamlin fe enfikû aleyhinne hattâ yeda’ne hamle hunn(hunne), fe in erda’ne lekum fe âtûhunne ucûre hunn(hunne), ve’temirû beynekum bi ma’rûf(ma’rûfin), ve in teâsertum fe se turdıu lehû uhrâ.

Sākin eyledüñüz ‘avratlaruñuzı, siz sākin olġan evlerde gücüñüz yitdügiḳadar ve anlara ziyān degürmeñ ṭarlıḳ eylemeg‐içün anlara ve eger yüklü olsa‐lar, nafaḳa eyleñüz anlara, anlar doġurınca. Pes eger sizüñ oġlanla‐ruñuzı emzürseler, anlara kirilerin virüñüz. Daḫı ortañuzda yaḫşılıġı buyu‐ruñuz ve eger muvāfaḳat olmasa, özge ‘avrat emzürsin.— S. Meal (1534)

65:6

لِيُنْفِقْ ذُوسَعَةٍ مِنْ سَعَتِه۪ۜ وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ فَلْيُنْفِقْ مِمَّٓا اٰتٰيهُ اللّٰهُۜ لَا يُكَلِّفُ اللّٰهُ نَفْساً اِلَّا مَٓا اٰتٰيهَاۜ سَيَجْعَلُ اللّٰهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْراً۟ ٧

Li yunfık zû seatin min seatih(seatihî), ve men kudire aleyhi rızkuhu fel yunfik mimmâ âtâhullâh(âtâhullâhu), lâ yukellifullâhu nefsen illâ mâ âtâhâ, seyec’alullâhu ba’de usrin yusrâ(yusren).

Nafaḳa eylesün māl issi mālından ve kimüñ ki rızḳı ṭar‐ısa nafaḳa eylesün,Allāh özine virdüginden ḳadarınca. Külfet eylemez Allāh her nefse, illāözine virdügince. Tañrı Ta‘ālā ḳılaçaḳdur ṣarplıḳdan ṣoñra geñezlik.— S. Meal (1534)

65:7

وَكَاَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ اَمْرِ رَبِّهَا وَرُسُلِه۪ فَحَاسَبْنَاهَا حِسَاباً شَد۪يداً وَعَذَّبْنَاهَا عَذَاباً نُكْراً ٨

Ve keeyyin min karyetin atet an emri rabbihâ ve rusulihî fe hâsebnâhâ hisâben şedîden ve azzebnâhâ azâben nukrâ(nukren).

İy nice şehr ḳavmi i‘rāż itdi Tañrısı buyruġından ve peyġamberlerinden.Pes anlara ḥisāb itdük ḳatı ḥisāb. Daḫı anlara ‘aẕāb itdük ṣarp yaman ‘aẕāb.— S. Meal (1534)

65:8

فَذَاقَتْ وَبَالَ اَمْرِهَا وَكَانَ عَاقِبَةُ اَمْرِهَا خُسْراً ٩

Fe zâkat ve bâle emrihâ ve kâne âkıbetu emrihâ husrâ(husren).

Pes daddılar işleri vebālini, daḫı ṣoñı işlerinüñ ziyān‐ıdı.— S. Meal (1534)

65:9

اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ عَذَاباً شَد۪يداً فَاتَّقُوا اللّٰهَ يَٓا اُو۬لِي الْاَلْبَابِۚۛ اَلَّذ۪ينَ اٰمَنُواۚۛ قَدْ اَنْزَلَ اللّٰهُ اِلَيْكُمْ ذِكْراًۙ ٠١

E addallâhu lehum azâben şedîden fettekûllâhe yâ ulîl elbâb(elbâbi), ellezîne âmenû, kad enzelallâhu ileykum zikrâ(zikren).

Yaraḳladı Tañrı Ta‘ālā anlara ḳıyāmetde ḳatı ‘aẕāb. Pes Tañrıdanṣaḳınuñ iy ‘aḳlı olan kişiler.— S. Meal (1534)

65:10

رَسُولاً يَتْلُوا عَلَيْكُمْ اٰيَاتِ اللّٰهِ مُبَيِّنَاتٍ لِيُخْرِجَ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنَ الظُّلُمَاتِ اِلَى النُّورِۜ وَمَنْ يُؤْمِنْ بِاللّٰهِ وَيَعْمَلْ صَالِحاً يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْر۪ي مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهَارُ خَالِد۪ينَ ف۪يهَٓا اَبَداًۜ قَدْ اَحْسَنَ اللّٰهُ لَهُ رِزْقاً ١١

Resûlen yetlû aleykum âyâtillâhi mubeyyinâtin li yuhricellezîne âmenû ve amilûs sâlihâti minez zulumâti ilen nûr(nûri), ve men yû'min billâhi ve ya'mel sâlihan yudhilhu cennâtin tecrî min tahtihel enhâru hâlidîne fîhâ ebedâ(ebeden), kad ahsenallâhu lehu rızkâ(rızkan).

Ol kişiler ki īmān getürdiler, indürdi Tañrı Ta‘ālā sizüñ üstüñüze ögüti, birpeyġamber ki oḳur üstüñüze Allāhuñ bellü āyetlerini. Çıḳarmaġ‐ıçunmü’minleri ve ‘amel‐i ṣāliḥ işleyenleri ḳarañuluḳlardan aydınlıġa ve kim kiTañrıya inansa ve ‘amel‐i ṣāliḥ işlese, givürür anı Allāh uçmaḳlara ki aḳar al‐tından ırmaḳlar. Ebedī ḳalurlar anda. Tañrı Ta‘ālā aña yaḫşı rızḳ virdi.— S. Meal (1534)

65:11

اَللّٰهُ الَّذ۪ي خَلَقَ سَبْعَ سَمٰوَاتٍ وَمِنَ الْاَرْضِ مِثْلَهُنَّۜ يَتَنَزَّلُ الْاَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُٓوا اَنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَد۪يرٌۙ وَاَنَّ اللّٰهَ قَدْ اَحَاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْماً ٢١

Allâhullezî halaka seb'a semâvâtin ve minel ardı mislehunn(mislehunne), yetenezzelul emru beynehunne li ta'lemû ennallâhe alâ kulli şey'in kadîrun ve ennallâhe kad ehâta bi kulli şey'in ilmâ(ilmen).

Tañrı Ta‘ālā oldur kim yaratdı yidi ḳat gökleri, yirlerden daḫı anlarçılayın.İner buyruḳ aralarında. Siz bilmeg‐içün ki Tañrı Ta‘ālā her nesneye ḳādir‐dür. Daḫı Tañrı Ta‘ālā ḳaplamışdur her nesneyi ‘ilmi‐y‐ile.— S. Meal (1534)

65:12

Talak

Not Ekle