Enam Suresi

1

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذ۪ي خَلَقَ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ وَجَعَلَ الظُّلُمَاتِ وَالنُّورَۜ ثُمَّ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ ١

Elhamdu lillâhillezî halakas semâvâti vel arda ve cealez zulumâti ven nûr(nûra), summellezîne keferû bi rabbihim ya’dilûn(ya’dilûne).

Şükr ol Tañrıya ki yaratdı gökleri ve yirleri daḫı, daḫı yaratdı ḳarañuluḳları aydınlıġı daḫı, andan ṣoñra kāfir olanlar Tañrılarına şirk getürürler.— S. Meal (1534)

6:1

2

هُوَ الَّذ۪ي خَلَقَكُمْ مِنْ ط۪ينٍ ثُمَّ قَضٰٓى اَجَلاًۜ وَاَجَلٌ مُسَمًّى عِنْدَهُ ثُمَّ اَنْتُمْ تَمْتَرُونَ ٢

Huvellezî halakakum min tînin summe kadâ ecelâ(ecelen), ve ecelun musemmen ındehu summe entum temterûn(temterûne).

Ol Tañrı Ta‘ālā sizi yaratdı balçıḳdan, andan ṣoñra ḥükm eyledi, ‘ömrmüddeti ta‘yin eyledi öz ḳatında. Andan ṣoñra siz şek eylersiz.— S. Meal (1534)

6:2

3

وَهُوَ اللّٰهُ فِي السَّمٰوَاتِ وَفِي الْاَرْضِۜ يَعْلَمُ سِرَّكُمْ وَجَهْرَكُمْ وَيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُونَ ٣

Ve huvellâhu fîs semâvâti ve fîl ard(ardı), ya’lemu sirrakum ve cehrekum ve ya’lemu mâ teksibûn(teksibûne).

Daḫı ol Allāh birdür. Göklerde ve yirlerde daḫı bilür gizlü işlerüñüzi veāşikāre işlerüñüzi daḫı. Daḫı bilür her ne kim ḳazansañuz ḫayrdan ve şerden.— S. Meal (1534)

6:3

4

وَمَا تَأْت۪يهِمْ مِنْ اٰيَةٍ مِنْ اٰيَاتِ رَبِّهِمْ اِلَّا كَانُوا عَنْهَا مُعْرِض۪ينَ ٤

Ve mâ te’tîhim min âyetin min âyâti rabbihim illâ kânû anhâ mu’rıdîn(mu’rıdîne).

Daḫı bir āyet gelse anlara Tañrı Ta‘ālānuñ āyetlerinden ol āyetlerden yüzḳaytarurlardı.— S. Meal (1534)

6:4

5

فَقَدْ كَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جَٓاءَهُمْۜ فَسَوْفَ يَأْت۪يهِمْ اَنْبٰٓـؤُ۬ا مَا كَانُوا بِه۪ يَسْتَهْزِؤُ۫نَ ٥

Fe kad kezzebû bil hakkı lemmâ câehum, fe sevfe ye’tîhim enbâû mâ kânûbihî yestehziûn(yestehziûne).

Taḥḳīḳ yalanladılar ḥaḳḳı özlerine gelicek. Pes gelse gerek anlaraḫaberi ol nesnenüñ ki masḫaralıġa alurlardı.— S. Meal (1534)

6:5

6

اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْاَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّنْ لَكُمْ وَاَرْسَلْنَا السَّمَٓاءَ عَلَيْهِمْ مِدْرَاراًۖ وَجَعَلْنَا الْاَنْهَارَ تَجْر۪ي مِنْ تَحْتِهِمْ فَاَهْلَكْنَاهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَاَنْشَأْنَا مِنْ بَعْدِهِمْ قَرْناً اٰخَر۪ينَ ٦

E lem yerev kem ehleknâ min kablihim min karnin mekkennâhum fîl ardı mâ lem numekkin lekum ve erselnes semâe aleyhim midrâren ve cealnâl enhâre tecrî min tahtihim fe ehleknâhum bi zunûbihim ve enşe’nâ min ba’dihim karnen âharîn(âharîne).

Görmediler mi ki nice ḳavmi helāk eyledük özlerinden burun geçmişzamānlarda? Virdük anlara yir yüzinde size virmedügümüz nesneleri, daḫıgönderdük anlara göklerden yaġmurları ni‘metler bitürdük, daḫı ḳılduḳırmaḳları anlar altından aḳar. Pes helāk eyledük anları günāhları‐y‐la, daḫıyaratduḳ anlardan ṣoñra özge ümmetler.— S. Meal (1534)

6:6

7

وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتَاباً ف۪ي قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوهُ بِاَيْد۪يهِمْ لَقَالَ الَّذ۪ينَ كَفَرُٓوا اِنْ هٰذَٓا اِلَّا سِحْرٌ مُب۪ينٌ ٧

Ve lev nezzelnâ aleyke kitâben fî kırtâsin fe le mesûhu bi eydîhim le kâlelezîne keferû in hâzâ illâ sihrun mubîn(mubînun).

Daḫı eger indürse‐y‐dük senüñ üstüñe kitāb kāġıdda yazılmış, pes dutsa‐lardı anı elleri bile, eyide‐y‐idi kāfir olanlar: Bu degüldür illā ulu siḥr āşikāre.— S. Meal (1534)

6:7

8

وَقَالُوا لَوْلَٓا اُنْزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌۜ وَلَوْ اَنْزَلْنَا مَلَكاً لَقُضِيَ الْاَمْرُ ثُمَّ لَا يُنْظَرُونَ ٨

Ve kâlû lev lâ unzile aleyhi melek(melekun), ve lev enzelnâ meleken, le kudıyel emru summe lâ yunzarûn(yunzarûne).

Daḫı eyitdiler: Niçün özine ferişteh inmedi? Daḫı eger indürse‐y‐dük ferişteh‐leri tamām olurdı iş. Daḫı hīç mühlet virilmezlerdi.— S. Meal (1534)

6:8

9

وَلَوْ جَعَلْنَاهُ مَلَكاً لَجَعَلْنَاهُ رَجُلاً وَلَلَبَسْنَا عَلَيْهِمْ مَا يَلْبِسُونَ ٩

Ve lev cealnâhu meleken le cealnâhu raculen ve le lebesnâ aleyhim mâ yelbisûn(yelbisûne).

Daḫı eger peyġamberi ferişteh eylese‐y‐dük, anı ḳılurduḳ ādem ṣūre‐tinde bir kişi. Daḫı geydürürdük anlara anlar geydüginden.— S. Meal (1534)

6:9

10

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذ۪ينَ سَخِرُوا مِنْهُمْ مَا كَانُوا بِه۪ يَسْتَهْزِؤُ۫نَ۟ ٠١

Ve lekadistuhzie bi rusulin min kablike fe hâka billezîne sehırû minhum mâ kânû bihî yestehziûn(yestehziûne).

Taḥḳīḳ masḫaralıġa alındı nice peyġamberler senden öñdin. Pes helāk ey‐ledi anları, masḫaralıġa alan kişileri, masḫaralıġa alduḳları sebebi bile.— S. Meal (1534)