Fatır Suresi

1

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ فَاطِرِ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ جَاعِلِ الْمَلٰٓئِكَةِ رُسُلاً اُو۬ل۪ٓي اَجْنِحَةٍ مَثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبَاعَۜ يَز۪يدُ فِي الْخَلْقِ مَا يَشَٓاءُۜ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَد۪يرٌ ١

Elhamdu lillâhi fâtırıs semâvâti vel ardı câilil melâiketi rusulen ulî ecnihatin mesnâ ve sulâse ve rubâa, yezîdu fîl halkı mâ yeşâu, innallâhe alâ kulli şey’in kadîr(kadîrun).

Şükr ol Tañrıya ki gökleri yaratdı, yirleri yaratdı, melā’ikeleri vāsıṭa ḳıldıözi‐y‐le nebīler ortasında. Anları ḳanatlu yaratdı, iki iki, üç üç, dört dört.Arturur yaratmaḳda her ne dilese. Tañrı Ta‘ālā her nesneye ḳādir‐dür.— S. Meal (1534)

35:1

2

مَا يَفْتَحِ اللّٰهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَحْمَةٍ فَلَا مُمْسِكَ لَهَاۚ وَمَا يُمْسِكْۙ فَلَا مُرْسِلَ لَهُ مِنْ بَعْدِه۪ۜ وَهُوَ الْعَز۪يزُ الْحَك۪يمُ ٢

Mâ yeftehillâhu lin nâsi min rahmetin fe lâ mumsike lehâ, ve mâ yumsik fe lâ mursile lehu min ba’dih(ba’dihî), ve huvel azîzul hakîm(hakîmu).

Her ne virse Tañrı Ta‘ālā raḥmetden ḫalḳa aña dutıcı yoḳdur ve her ne kimdutsa aña gönderici yoḳdur andan ṣoñra. Daḫı ol ‘azīzdür, ḥikmetler issi‐dür.— S. Meal (1534)

35:2

3

يَٓا اَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْۜ هَلْ مِنْ خَالِقٍ غَيْرُ اللّٰهِ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّمَٓاءِ وَالْاَرْضِۜ لَٓا اِلٰهَ اِلَّا هُوَۘ فَاَنّٰى تُؤْفَكُونَ ٣

Yâ eyyuhen nâsuzkurû ni’metallâhi aleykum, hel min hâlikın gayrullâhi yerzukukum mines semâi vel ard(ardı), lâ ilâhe illâ huve fe ennâ tû’fekûn(tû’fekûne).

İy ādemīler, ẕikr eyleñüz Tañrı ni‘metlerini üstüñüze. Yaradıcı var mıdurTañrıdan özge ki rızḳ virici gökden ve yirden? Andan özge tañrı yoḳdur.Pes niçün īmāndan ṣarf olursız?— S. Meal (1534)

35:3

4

وَاِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَۜ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُورُ ٤

Ve in yukezzibûke fe kad kuzzibet rusulun min kablik(kablike), ve ilâllâhi turceul umûr(umûru).

Eger seni yalanlasalar yā Muḥammed, pes yalanlandı niçe peyġambersenden burun, daḫı Tañrı Ta‘ālāya rücū‘ eyler barça nesneler.— S. Meal (1534)

35:4

5

يَٓا اَيُّهَا النَّاسُ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا۠ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُورُ ٥

Yâ eyyuhen nâsu inne va’dallâhi hakkun fe lâ tegurrennekumul hayâtud dunyâ, ve lâ yegurrennekum billâhil garûr(garûru).

İy ādemīler, Tañrı Ta‘ālā va‘desi girçekdür. Pes sizi aldamasun dünyādirligi. Daḫı sizi azdurmasun Allāh yolından şeyṭān.— S. Meal (1534)

35:5

6

اِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُواًّۜ اِنَّمَا يَدْعُوا حِزْبَهُ لِيَكُونُوا مِنْ اَصْحَابِ السَّع۪يرِۜ ٦

İnneş şeytâne lekum aduvvun fettehızûhu aduvvâ(aduvven), innemâ yed’û hızbehu li yekûnû min ashâbis seîr(seîri).

Şeyṭān size düşmandur. Pes siz daḫı anı düşman idinüñüz. Ol istemezözine uyanları, illā cehennem ehlinden olalar.— S. Meal (1534)

35:6

7

اَلَّذ۪ينَ كَفَرُوا لَهُمْ عَذَابٌ شَد۪يدٌۜ وَالَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَاَجْرٌ كَب۪يرٌ۟ ٧

Ellezîne keferû lehum azâbun şedîd(şedîdun), vellezîne âmenû ve amilûs sâlihâti lehum magfiretun ve ecrun kebîr(kebîrun).

Anlar ki kāfir oldılar, vardur anlara ḳatı ṣarp ‘aẕāb. Ol kişiler kiīmān getürdiler ve ‘amel‐i ṣāliḥ işlediler, anlara yarlıġamaḳ vardur, daḫıulu müzd vardur.— S. Meal (1534)

35:7

8

اَفَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُٓوءُ عَمَلِه۪ فَرَاٰهُ حَسَناًۜ فَاِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَشَٓاءُ وَيَهْد۪ي مَنْ يَشَٓاءُۘ فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرَاتٍۜ اِنَّ اللّٰهَ عَل۪يمٌ بِمَا يَصْنَعُونَ ٨

E fe men zuyyine lehu sûu amelihî fe reâhu hasenâ(hasenen), fe innallâhe yudıllu men yeşâu ve yehdî men yeşâu, fe lâ tezheb nefsuke aleyhim haserât(haserâtin), innallâhe alîmun bimâ yesneûn(yesneûne).

Ol kimse ki bezendi özine yaman ‘amel, anı yaḫşı gördi. Tañrı Ta‘ālā azdu‐rur kimi dilese ve hidāyet virür kime dilese. Pes nefsüñi helāk eyleme an‐lar‐ıçun ḥasret‐ile. Tañrı Ta‘ālā bilicidür anlar işlegeni.— S. Meal (1534)

35:8

9

وَاللّٰهُ الَّـذ۪ٓي اَرْسَلَ الرِّيَاحَ فَتُث۪يرُ سَحَاباً فَسُقْنَاهُ اِلٰى بَلَدٍ مَيِّتٍ فَاَحْيَيْنَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۜ كَذٰلِكَ النُّشُورُ ٩

Vallâhullezî, erseler rîyâha fe tusîru sehâben fe suknâhu ilâ beledin meyyitin fe ahyeynâ bihil arda ba’de mevtihâ, kezâliken nuşûr(nuşûru).

Tañrı Ta‘ālādur gönderen yilleri. Pes bulıtları depredür. Anı sürerüz ölmiş,ḳuru yirlerde. Pes dirildürüz anuñla yirleri ḳuruduḳdan ṣoñra. Sizüñ ikincidirilmegüñüz daḫı anuñ gibidür.— S. Meal (1534)

35:9

10

مَنْ كَانَ يُر۪يدُ الْعِزَّةَ فَلِلّٰهِ الْعِزَّةُ جَم۪يعاًۜ اِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِـحُ يَرْفَعُهُۜ وَالَّذ۪ينَ يَمْكُرُونَ السَّيِّـَٔاتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَد۪يدٌۜ وَمَكْرُ اُو۬لٰٓئِكَ هُوَ يَبُورُ ٠١

Men kâne yurîdul izzete fe lillâhil izzetu cemîâ(cemîan), ileyhi yes’adul kelimut tayyibu vel amelus sâlihu yerfeuh(yerfeuhu), vellezîne yemkurûnes seyyiâti lehum azâbun şedîd(şedîdun), ve mekru ulâike huve yebûr(yebûru).

Kim ki ‘azīz olmaḳ dilese, pes Tañrı Ta‘ālānuñdur ‘izzet barçası. Anuñḥażretine aġar aru sözler ki tevḥīd kelimesidür. Eyü ‘amel daḫı yüceldür. Ol kişiler ki yaman mekr iderler, anlara vardur ḳatı ‘aẕāb. Daḫı anlaruñ mekri fāsid olur.— S. Meal (1534)