Müminun Suresi

1

قَدْ اَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَۙ ١

Kad eflehal mu’minun(mu’minune).

Taḥḳīḳ dünyā ve āḫiret ḫayrına yitişdi mü’minler.— S. Meal (1534)

23:1

2

اَلَّذ۪ينَ هُمْ ف۪ي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَۙ ٢

Ellezîne hum fî salâtihim hâşiûn(hâşiûne).

Anlar ki namāzlarında Tañrıdan ḳorḳup miskinlik iderler.— S. Meal (1534)

23:2

3

وَالَّذ۪ينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَۙ ٣

Vellezîne hum anil lagvi mu’ridûn(mu’ridûne).

Daḫı anlar ki herze sözlerden yüz ḳaytarurlar.— S. Meal (1534)

23:3

4

وَالَّذ۪ينَ هُمْ لِلزَّكٰوةِ فَاعِلُونَۙ ٤

Vellezîne hum liz zekâti fâilûn(fâilûne).

Daḫı anlar kim zekātı virür, ḫayr işlerler.— S. Meal (1534)

23:4

5

وَالَّذ۪ينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَۙ ٥

Vellezîne hum li furûcihim hâfizûn(hâfizûne).

Daḫı anlar kim ferclerini ṣaḳlarlar,— S. Meal (1534)

23:5

6

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوم۪ينَۚ ٦

İllâ alâ ezvâcihim ev mâ meleket eymânuhum fe innehum gayru melûmîn(melûmîne).

illā ‘avratlarından yā özlerinüñ ḳırnaḳlarından. Pes anlar andamelāmet olmaz.— S. Meal (1534)

23:6

7

فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَٓاءَ ذٰلِكَ فَاُو۬لٰٓئِكَ هُمُ الْعَادُونَۚ ٧

Fe menibtegâ verâe zâlike fe ulâike humul âdûn(âdûne).

Pes kim ki anlardan özge isterse, anlardur ḥadda’llāhı geçiciler.— S. Meal (1534)

23:7

8

وَالَّذ۪ينَ هُمْ لِاَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَۙ ٨

Vellezîne hum li emânâtihim ve ahdihim râûn(râûne).

Daḫı anlar kim emānetlerini ve ‘ahdlerini ri‘āyet iderler.— S. Meal (1534)

23:8

9

وَالَّذ۪ينَ هُمْ عَلٰى صَلَوَاتِهِمْ يُحَافِظُونَۢ ٩

Vellezîne hum alâ salavâtihim yuhâfızûn(yuhâfızûne).

Daḫı anlar ki namāzlarına mülāzımlardur.— S. Meal (1534)

23:9

10

اُو۬لٰٓئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَۙ ٠١

Ulâike humul vârisûn(vârisûne).

Anlar ol kimselerdür ki vāriẟlerdür.— S. Meal (1534)

23:10

11

اَلَّذ۪ينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَۜ هُمْ ف۪يهَا خَالِدُونَ ١١

Ellezîne yerisûnel firdevs(firdevse), hum fîhâ hâlidûn(hâlidûne).

Firdevsi mīrāẟ aldılar. Anlar anda ebedī ḳalurlar.— S. Meal (1534)

23:11

12

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ سُلَالَةٍ مِنْ ط۪ينٍۚ ٢١

Ve lekad halaknal insâne min sulâletin min tîn(tînin).

Taḥḳīḳ biz yaratduḳ ādem oġlını balçıḳuñ laṭīfinden.— S. Meal (1534)

23:12

13

ثُمَّ جَعَلْنَاهُ نُطْفَةً ف۪ي قَرَارٍ مَك۪ينٍۖ ٣١

Summe cealnâhu nutfeten fî karârin mekîn(mekînin).

Andan ṣoñra anı nuṭfe eyledük, duracaḳ berk yirde.— S. Meal (1534)

23:13

14

ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَاماً فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْماًۗ ثُمَّ اَنْشَأْنَاهُ خَلْقاً اٰخَرَۜ فَتَبَارَكَ اللّٰهُ اَحْسَنُ الْخَالِق۪ينَۜ ٤١

Summe halaknen nutfete alakaten fe halaknel alakate mudgaten fe halaknel mudgate ızâmen fe kesevnel izâme lahmen summe enşe'nâhu halkan âhar(âhara), fe tebârekallâhu ahsenul hâlikîn(hâlikîne).

Andan ṣoñra nuṭfeyi uyumış ḳan eyledük. Andan ṣoñra ḳanı bir pāre et eyle‐dük. Andan eti süñükler eyledük. Andan ṣoñra süñükler üstine et gey‐dürdük. Andan ṣoñra eti özge ḫalḳ eyledük. Pes yüceldi Tañrı Ta‘ālā, ya‐radıcılaruñ yaḫşıraġıdur.— S. Meal (1534)

23:14

15

ثُمَّ اِنَّكُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ لَمَيِّتُونَۜ ٥١

Summe innekum ba'de zâlike le meyyitûn(meyyitûne).

Andan ṣoñra ölürsiz.— S. Meal (1534)

23:15

16

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ تُبْعَثُونَ ٦١

Summe innekum yevmel kıyâmeti tub’asûn(tub’asûne).

Andan ṣoñra siz ḳıyāmet güninde girü dirilürsiz.— S. Meal (1534)

23:16

17

وَلَقَدْ خَلَقْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرَٓائِقَۗ وَمَا كُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غَافِل۪ينَ ٧١

Ve lekad halaknâ fevkakum seb'a tarâika ve mâ kunnâ anil halkı gâfilîn(gâfilîne).

Taḥḳīḳ biz yaratduḳ sizüñ üstüñüze yidi ḳat gök. Daḫı biz yaratmaḳdanġāfil degül‐idük.— S. Meal (1534)

23:17

18

وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَٓاءِ مَٓاءً بِقَدَرٍ فَاَسْكَنَّاهُ فِي الْاَرْضِۗ وَاِنَّا عَلٰى ذَهَابٍ بِه۪ لَقَادِرُونَۚ ٨١

Ve enzelnâ mines semâi mâen bi kaderin fe eskennâhu fîl ardı ve innâ alâ zehâbin bihî le kâdirûn(kâdirûne).

Daḫı biz indürdük gökden ṣuları endāz‐ıla. Pes yirlendürdük anı yirlerdemenfa‘at‐ıçun. Daḫı biz anı gidermege ḳādir‐biz.— S. Meal (1534)

23:18

19

فَاَنْشَأْنَا لَكُمْ بِه۪ جَنَّاتٍ مِنْ نَخ۪يلٍ وَاَعْنَابٍۢ لَكُمْ ف۪يهَا فَوَاكِهُ۬ كَث۪يرَةٌ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَۙ ٩١

Fe enşe’nâ lekum bihî cennâtin min nahîlin ve a’nâb(a’nâbin), lekum fîhâ fevâkihu kesîretun ve minhâ te’kulûn(te’kulûne).

Pes ol ṣu‐y‐ıla size bostānlar yaratduḳ ḫurmā ve üzüm aġaçlarından. Sizeanlar içinde çoḳ yemişler vardur, andan yirsiz.— S. Meal (1534)

23:19

20

وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْنَٓاءَ تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِلْاٰكِل۪ينَ ٠٢

Ve şecereten tahrucu min tûri seynâe tenbutu bid duhni ve sıbgın lil âkilîn(âkilîne).

Daḫı bir aġaç ki çıḳar Ṭūr‐ı Sīnādan, biter anda yaġ ki zeyt yaġı‐dı veṭoḳluḳdur yiyicilere.— S. Meal (1534)

23:20

21

وَاِنَّ لَكُمْ فِي الْاَنْعَامِ لَعِبْرَةًۜ نُسْق۪يكُمْ مِمَّا ف۪ي بُطُونِهَا وَلَكُمْ ف۪يهَا مَنَافِعُ كَث۪يرَةٌ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَۙ ١٢

Ve inne lekum fil en’âmi le ibreh(ibreten), nuskîkum mimmâ fî butûnihâ ve lekum fîhâ menâfiu kesîretun ve minhâ te’kulûn(te’kulûne).

Taḥḳīḳ size davarlarda i‘tibār vardur. İçürür‐biz size anlaruñ ḳarnındanolan südden. Daḫı size ol davarlarda çoḳ aṣṣılar vardur, daḫı anlardan yirsiz.— S. Meal (1534)

23:21

22

وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُونَ۟ ٢٢

Ve aleyhâ ve alel fulki tuhmelûn(tuhmelûne).

Ḥayvānlar üstine ve gemiler üstine götürdiler sizi.— S. Meal (1534)

23:22

23

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوحاً اِلٰى قَوْمِه۪ فَقَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِنْ اِلٰهٍ غَيْرُهُۜ اَفَلَا تَتَّقُونَ ٣٢

Ve lekad erselnâ nûhan ilâ kavmihî fe kâle yâ kavmi’ budullâhe mâ lekum min ilâhin gayruh(gayruhu), e fe lâ tettekûn(tettekûne).

Taḥḳīḳ biz viribidük Nūḥı ḳavmine. Pes ḳavmine eyitdi: İy ḳavmüm,‘ibādet eyleñüz Tañrıya. Size andan özge tañrı yoḳdur. Pes niçün Tañrıdanḳorḳmazsız?— S. Meal (1534)

23:23

24

فَقَالَ الْمَلَؤُا الَّذ۪ينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِه۪ مَا هٰذَٓا اِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْۙ يُر۪يدُ اَنْ يَتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْۜ وَلَوْ شَٓاءَ اللّٰهُ لَاَنْزَلَ مَلٰٓئِكَةًۚ مَا سَمِعْنَا بِهٰذَا ف۪ٓي اٰبَٓائِنَا الْاَوَّل۪ينَۚ ٤٢

Fe kâlel meleullezîne keferû min kavmihî mâ hâzâ illâ beşerun mıslukum yurîdu en yetefaddale aleykum, ve lev şâallâhu le enzele melâikeh(melâiketen), mâ semi’nâ bi hâzâ fî âbâinel evvelîn(evvelîne).

Pes eyitdi uluları kāfirlerüñ Mūsā ḳavminden: Bu degüldür illā sizüñ gibiādem oġlı, diler ki sizüñ üstüñüze efḍal ola. Eger Tañrı Ta‘ālā dilese‐y‐diferiştehler indürürdi. Biz bunı işitmedük ilerüki atalarumuzdan.— S. Meal (1534)

23:24

25

اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلٌ بِه۪ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوا بِه۪ حَتّٰى ح۪ينٍ ٥٢

İn huve illâ raculun bihî cinnetun fe terabbasû bihî hattâ hîn(hînin).

Bu degüldür, illā bir kişi ki anuñ delülügi vardur. Pes gözedüñüz anı birzamāna degin.— S. Meal (1534)

23:25

26

قَالَ رَبِّ انْصُرْن۪ي بِمَا كَذَّبُونِ ٦٢

Kâle rabbinsurnî bimâ kezzebûn(kezzebûni).

Nūḥ eyitdi: Yā Rabb baña nuṣret vir, beni yalanladıḳları‐çun.— S. Meal (1534)

23:26

27

فَاَوْحَيْنَٓا اِلَيْهِ اَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَاِذَا جَٓاءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُۙ فَاسْلُكْ ف۪يهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْۚ وَلَا تُخَاطِبْن۪ي فِي الَّذ۪ينَ ظَلَمُواۚ اِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ ٧٢

Fe evhaynâ ileyhi enısnaıl fulke bi a’yuninâ ve vahyinâ fe izâ câe emrunâ ve fâret tennûru fesluk fîhâ min kullin zevceynisneyni ve ehleke illâ men sebeka aleyhil kavlu minhum, ve lâ tuhâtıbnî fîllezîne zalemû, innehum mugrakûn(mugrakûne).

Pes vaḥy eyledük aña ki: Gemi düzet bizüm ḥıfẓumuz bile, daḫı vaḥyümüzbile. Pes ḳaçan bizüm emrümüz gelse, tenevvürden ṣu çıḳsa, pes givüranuñ içine her cins ḥayvānlardan iki çift, ehlüñi daḫı givür, illā ol kāfirlerki söz ötdi anlar üstine helāk olmaġa. Daḫı benümle söyleşme ẓālimlerḥaḳḳında, taḥḳīḳ anlar ġarḳ olurlar.— S. Meal (1534)

23:27

28

فَاِذَا اسْتَوَيْتَ اَنْتَ وَمَنْ مَعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذ۪ي نَجّٰينَا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِم۪ينَ ٨٢

Fe izesteveyte ente ve men meake alel fulki fe kulil hamdu lillâhillezî neccânâ minel kavmiz zâlimîn(zâlimîne).

Pes ḳaçan sen binseñ, senüñ‐ile olanlar daḫı gemi üstine. Şükru’llāh di ki bizi ḳurtardı ẓālim ḳavmlerden.— S. Meal (1534)

23:28

29

وَقُلْ رَبِّ اَنْزِلْن۪ي مُنْزَلاً مُبَارَكاً وَاَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِل۪ينَ ٩٢

Ve kul rabbi enzilnî munzelen mubâreken ve ente hayrul munzilîn(munzilîne).

Daḫı eyit: Yā Rabb, indür beni ḳutlu menzile. Sen menzile yitişdürenlerüñḫayrlusısın.— S. Meal (1534)

23:29

30

اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَاٰيَاتٍ وَاِنْ كُنَّا لَمُبْتَل۪ينَ ٠٣

İnne fî zâlike le âyâtin ve in kunnâ le mubtelîn(mubtelîne).

Taḥḳīḳ Nūḥa necāt virüp ḳavmini helāk eylemekde āyetler vardur, eger bizṣınaduġ‐ısa.— S. Meal (1534)

23:30

Müminun

Not Ekle