Maide Suresi

1

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُٓوا اَوْفُوا بِالْعُقُودِۜ اُحِلَّتْ لَكُمْ بَه۪يمَةُ الْاَنْعَامِ اِلَّا مَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ غَيْرَ مُحِلِّي الصَّيْدِ وَاَنْتُمْ حُرُمٌۜ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ مَا يُر۪يدُ ١

Yâ eyyuhâllezîne âmenû evfû bil ukûd(ukûdi) uhıllet lekum behîmetul en’âmi illâ mâ yutlâ aleykum gayre muhillîs saydi ve entum hurum(hurumun) innallâhe yahkumu mâ yurîd(yurîdu).

İy īmān getüren kişiler, tamām eyleñüz ‘aḳdleri. Ḥalāl oldı size barça ḥayvānlar, līkin ol oḳunur üstüñüze ḥalāl olmaz size av avlamaḳ siziḥrām geygen[de]. Taḥḳīḳ Tañrı Ta‘ālā ḥükm eyler ne ki dilese.— S. Meal (1534)

5:1

2

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا لَا تُحِلُّوا شَعَٓائِرَ اللّٰهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلَا الْهَدْيَ وَلَا الْقَلَٓائِدَ وَلَٓا آٰمّ۪ينَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنْ رَبِّهِمْ وَرِضْوَاناًۜ وَاِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُواۜ وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ اَنْ صَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اَنْ تَعْتَدُواۢ وَتَعَاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۖ وَلَا تَعَاوَنُوا عَلَى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَۜ اِنَّ اللّٰهَ شَد۪يدُ الْعِقَابِ ٢

Yâ eyyuhâllezîne âmenû lâ tuhıllû şe’âirallâhi veleş şehral harâme ve lâl hedye ve lâl kalâide ve lâ ammînel beytel harâme yebtegûne fadlan min rabbihim ve rıdvânâ(rıdvânen) ve izâ haleltum fastâdû ve lâ yecrimennekum şeneânu kavmin en saddûkum anil mescidil harâmi en ta’tedû, ve teâvenû alel birri vet takva ve lâ teâvenû alel ismi vel udvâni vettekullâh(vettekullâhe) innallâhe şedîdul ıkâb(ıkâbi).

İy īmān getüren kişiler, ḥalāl görmeñüz Tañrı Ta‘ālā ḥarām eyledügi nesne‐leri, ḳurbānları daḫı ḥalāl görmeñüz, Mekketu’llāha ḳaṣd eyleyenleri öl‐dürmegi daḫı ḥalāl görmeñüz, isterler ki Tañrı Ta‘ālānuñ keremi[n], rāżılıġındaḫı isterler. Ḳaçan iḥrāmdan çıḳsañuz av avlañuz, daḫı sizi yamanlıġa bı‐raḳmasun bir ḳavm yamanlıḳ eylemegi ki men‘ eylediler sizi Mekke‐tu’llāhdan, ta‘addī eylemeñüz biri birüñüze, yardım idüñüz yaḫşılıḳ üstine,taḳvā üstine, daḫı biri birüñüze yardım eylemeñüz yamanlıḳ üstine, düş‐manlıḳ üstine daḫı, daḫı Tañrıdan ḳorḳuñuz. Taḥḳīḳ Tañrı Ta‘ālānuñ ‘aẕābıḳatıdur.— S. Meal (1534)

5:2

3

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْز۪يرِ وَمَٓا اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِه۪ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّط۪يحَةُ وَمَٓا اَكَلَ السَّبُعُ اِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَاَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالْاَزْلَامِۜ ذٰلِكُمْ فِسْقٌۜ اَلْيَوْمَ يَـئِسَ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا مِنْ د۪ينِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِۜ اَلْيَوْمَ اَكْمَلْتُ لَكُمْ د۪ينَكُمْ وَاَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَت۪ي وَرَض۪يتُ لَكُمُ الْاِسْلَامَ د۪يناًۜ فَمَنِ اضْطُرَّ ف۪ي مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِاِثْمٍۙ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُورٌ رَح۪يمٌ ٣

Hurrimet aleykumul meytetu veddemu ve lahmul hınzîri ve mâ uhılle li gayrillâhi bihî vel munhanikatu vel mevkûzetu vel mutereddiyetu ven natîhatu ve mâ ekeles sebuu illâ mâ zekkeytum ve mâ zubiha alen nusubi ve en testaksimû bil ezlâm(ezlâmi), zâlikum fisk(fiskun), elyevme yeisellezîne keferû min dînikum fe lâ tahşevhum vahşevn(vahşevni) el yevme ekmeltu lekum dînekum ve etmemtu aleykum ni’metî ve radîtu lekumul islâme dînâ(dînen) fe menidturra fî mahmasatin gayra mutecânifin li ismin fe innallâhe gafûrun rahîm(rahîmun).

Ḥarām oldı üstüñüze murdār olmışlar, ḳanlar daḫı, ṭoñuz eti daḫı, daḫı ol kim boġazlandı Tañrı adınsuz, boġulmış ḥayvānlar daḫı, yinmişlerdaḫı, ṭaġdan düşenler daḫı, ḳoçlar biri birin öldürse daḫı, aṣlan yidügi daḫıḥarāmdur. Līkin boġazlasañuz ḥalāl olur. Ṣanemlere daḫı boġazlanan ḥarām‐dur, ezlām bile üleşilen daḫı ḥarāmdur. Ol Tañrıya ‘āṣī olmaḳdur. Bu günümīd kesdi kāfirler sizüñ dīnüñüzden, pes anlardan ḳorḳmañuz, bendenḳorḳuñuz. Bu gün tamām eyledüm size dīnüñüzi daḫı tamām itdüm üs‐tüñüze ni‘metlerümi, daḫı ben rāżī oldum size ki İslām dīni üstine ẟābitolasız, pes kim żarūrete düşse açlıḳdan, ḳaṣd eylemese yamanlıġı, Tañrı Ta‘ālāyazuḳlar baġışlayıcıdur, raḥmet idicidür.— S. Meal (1534)

5:3

4

يَسْـَٔلُونَكَ مَاذَٓا اُحِلَّ لَهُمْۜ قُلْ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُۙ وَمَا عَلَّمْتُمْ مِنَ الْجَوَارِحِ مُكَلِّب۪ينَ تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللّٰهُۘ فَكُلُوا مِمَّٓا اَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهِۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَۜ اِنَّ اللّٰهَ سَر۪يعُ الْحِسَابِ ٤

Yes’elûneke mâ zâ uhılle lehum kul uhılle lekumut tayyibâtu ve mâ allemtum minel cevârihi mukellibîne tuallimûnehunne mimmâ allemekumullâhu fe kulû mimmâ emsekne aleykum vezkurûsmellâhi aleyhi vettekûllâh(vettekûllâhe) innallâhe serîul hısâb(hısâbi).

Yā Muḥammed ṣorarlar senden ki ne nesne ḥalāl oldı özlerine. Eyit: Ḥalāl oldısize yaḫşı ni‘metler, daḫı ne ki ögretseñüz ḳuşlardan, itlerden ögredürsizanlara siz ögretdüginden, ḳorḳuñuz Tañrı Ta‘ālādan, pes yiñüz anlardutduġı avlardan sizüñ‐çün, daḫı ẕikr eyleñüz Tañrı adını anuñ üstine,ḳorḳuñuz Tañrı Ta‘ālādan, taḥḳīḳ Tañrı Ta‘ālā tiz ḥisāb eyleyicidür.— S. Meal (1534)

5:4

5

اَلْيَوْمَ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُۜ وَطَعَامُ الَّذ۪ينَ اُو۫تُوا الْكِتَابَ حِلٌّ لَكُمْۖ وَطَعَامُكُمْ حِلٌّ لَهُمْۘ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الْمُؤْمِنَاتِ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الَّذ۪ينَ اُو۫تُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ اِذَٓا اٰتَيْتُمُوهُنَّ اُجُورَهُنَّ مُحْصِن۪ينَ غَيْرَ مُسَافِح۪ينَ وَلَا مُتَّخِذ۪ٓي اَخْدَانٍۜ وَمَنْ يَكْفُرْ بِالْا۪يمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُۘ وَهُوَ فِي الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخَاسِر۪ينَ۟ ٥

El yevme uhılle lekumut tayyibât(tayyibâtu) ve taâmullezîne ûtûl kitâbe hıllun lekum ve taâmukum hıllun lehum vel muhsanâtu minel mu’minâti vel muhsanâtu min ellezîne utûl kitâbe min kablikum izâ âteytumûhunne ucûrehunne muhsınîne gayra musâfihîne ve lâ muttehızî ehdân(ehdânin) ve men yekfur bil îmâni fe kad habita ameluhu ve huve fîl âhıreti minel hâsirîn(hâsirîne).

Bu gün ḥalāl oldı size yaḫşı ni‘metler, daḫı yimegi Yehūdilerüñ ve Naṣrāni‐lerüñ ḥalāldur size ve sizüñ yimegüñüz ḥalāldur anlara. Daḫı yaḫşı ‘avratlar mü’minlerden ve yaḫşı ‘avratlar ḥalāldur size kitāb ehli ḳızlarından ki siz‐den burun anlara kitāb geldi. Ḳaçan virseñüz anlara mehrlerini evlenmekbile zinā‐y‐ıla degül, ‘avratları dost idinmek bile daḫı degül daḫı kim kāfirolsa īmāna, taḥḳīḳ ‘ameli bāṭıl olur, daḫı ol āḫiretde ziyānlulardandur.— S. Meal (1534)

5:5

6

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُٓوا اِذَا قُمْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَاَيْدِيَكُمْ اِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوا بِرُؤُ۫سِكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ اِلَى الْكَعْبَيْنِۜ وَاِنْ كُنْتُمْ جُنُباً فَاطَّهَّرُواۜ وَاِنْ كُنْتُمْ مَرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَٓاءَ اَحَدٌ مِنْكُمْ مِنَ الْغَٓائِطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَٓاءَ فَلَمْ تَجِدُوا مَٓاءً فَتَيَمَّمُوا صَع۪يداً طَيِّباً فَامْسَحُوا بِوُجُوهِكُمْ وَاَيْد۪يكُمْ مِنْهُۜ مَا يُر۪يدُ اللّٰهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ حَرَجٍ وَلٰكِنْ يُر۪يدُ لِيُطَهِّرَكُمْ وَلِيُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ٦

Yâ eyyuhâllezîne âmenû izâ kumtum iles salâti fagsilû vucûhekum ve eydiyekum ilel merâfikı vemsehû bi ruusikum ve erculekum ilâl ka’beyn(ka’beyni) ve in kuntum cunuben fattahherû ve in kuntum mardâ ev alâ seferin ev câe ehadun minkum minel gâitı ev lâmestumun nisâe fe lem tecidû mâen fe teyemmemû saîden tayyiben femsehû bi vucûhikum ve eydîkum minh(minhu) mâ yurîdullâhu li yec’ale aleykum min haracin ve lâkin yurîdu li yutahhirekum ve li yutimme ni’metehu aleykum leallekum teşkurûn(teşkurûne).

İy īmān getürenler, ḳaçan namāza dursañuz pes yuñuz yüzlerüñüzi veellerüñüzi dirseklere dek, daḫı silüñüz başlaruñuzı, ayaḳlaruñuzıdaḫı ökçelere dek. Eger cünüb olsañuz arınuñuz ve eger ḫasta olsañuz yāseferde olsañuz, yā sizüñ birüñüz ṣu dökmekden gelse, yā ‘avratlara yitiş‐señüz ṣu ṭapmasañuz teyemmüm eyleñüz, aru ṭopraḳ bile silüñüz yüzle‐rüñüzi, ellerüñüzi daḫı ol ṭopraḳdan. Tañrı Ta‘ālā dilemez dīnde size zaḥmet eylemege, līkin diler sizi arıda, daḫı tamām ide ni‘meti üstüñüze, olakim şükr eyleyesiz.— S. Meal (1534)

5:6

7

وَاذْكُرُوا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَم۪يثَاقَهُ الَّذ۪ي وَاثَقَكُمْ بِه۪ٓۙ اِذْ قُلْتُمْ سَمِعْنَا وَاَطَعْنَاۘ وَاتَّقُوا اللّٰهَۜ اِنَّ اللّٰهَ عَل۪يمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ٧

Vezkurû ni’metellâhi aleykum ve mîsâkahullezî vâsekakum bihî iz kultum semi’nâ ve ata’nâ vettekûllâh(vettekûllâhe) innallâhe alîmun bizâtis sudûr(sudûri).

Daḫı añuñuz Tañrı ni‘metlerini üstüñüze daḫı ol ‘ahd ki sizüñle muḥkemeyledi anı, ol vaḳt ki eyitdüñüz işitdük, muṭī‘ olduḳ. Tañrıdan ṣaḳınuñuz,taḥḳīḳ Tañrı Ta‘ālā bilicidür yürekden geçen fikrleri.— S. Meal (1534)

5:7

8

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا كُونُوا قَوَّام۪ينَ لِلّٰهِ شُهَدَٓاءَ بِالْقِسْطِۘ وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ عَلٰٓى اَلَّا تَعْدِلُواۜ اِعْدِلُوا۠ هُوَ اَقْرَبُ لِلتَّقْوٰىۘ وَاتَّقُوا اللّٰهَۜ اِنَّ اللّٰهَ خَب۪يرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ٨

Yâ eyyuhâllezîne âmenû kûnû kavvâmîne lillâhi şuhedâe bil kıstı ve lâ yecrimennekum şeneânu kavmin alâ ellâ ta’dilû. I’dilû, huve akrabu lit takva vettekûllâh(vettekûllâhe) innallâhe habîrun bimâ ta’melûn(ta’melûne).

İy īmān getüren kişiler, oluñuz ḥaḳ üstine durıcılar, Allāh içün ṭanuḳlar ‘adl bile. Daḫı sizi yamanlıġa düşürmesin bir ḳavm yamanlıġı ki ‘adleylemeyesiz. ‘Adl eyleñüz, ol ‘adl eylemek yaḳınraḳdur taḳvāya. Allāhdanḳorḳuñuz, taḥḳīḳ Tañrı Ta‘ālā bilür sizüñ işledügüñüzi.— S. Meal (1534)

5:8

9

وَعَدَ اللّٰهُ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِۙ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَاَجْرٌ عَظ۪يمٌ ٩

Veadellâhullezîne âmenû ve amilûs sâlihâti lehum magfiretun ve ecrun azîm(azîmun).

Tañrı Ta‘ālā va‘de eyledi īmān getürenlere, ‘amel‐i ṣāliḥ işleyenleregünāhların baġışlamaḳ daḫı ulu müzd.— S. Meal (1534)

5:9

10

وَالَّذ۪ينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِاٰيَاتِنَٓا اُو۬لٰٓئِكَ اَصْحَابُ الْجَح۪يمِ ٠١

Vellezîne keferû ve kezzebû bi âyâtinâ ulâike ashâbul cehîm(cehîmî).

Daḫı ol kişiler ki kāfir oldılar ve yalanladılar āyetlerümüzi, anlar cehennemehlidür.— S. Meal (1534)