يَٓا اَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ ف۪ي رَيْبٍ مِنَ الْبَعْثِ فَاِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُضْغَةٍ مُخَلَّقَةٍ وَغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِنُبَيِّنَ لَكُمْۜ وَنُقِرُّ فِي الْاَرْحَامِ مَا نَشَٓاءُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلاً ثُمَّ لِتَبْلُغُٓوا اَشُدَّكُمْۚ وَمِنْكُمْ مَنْ يُتَوَفّٰى وَمِنْكُمْ مَنْ يُرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْـٔاًۜ وَتَرَى الْاَرْضَ هَامِدَةً فَاِذَٓا اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَٓاءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَاَنْبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَه۪يجٍ ٥
Yâ eyyuhen nâsu in kuntum fî raybin minel ba’si fe innâ halaknâkum min turâbin summe min nutfetin summe min alakatin summe min mudgatin muhallekatin ve gayri muhallekatin li nubeyyine lekum, ve nukırru fîl erhâmi mâ neşâu ilâ ecelin musemmen summe nuhricukum tıflen summe li teblugû eşuddekum ve minkum men yuteveffâ ve minkum men yuraddu ilâ erzelil umuri li keylâ ya’leme min ba’di ilmin şey’â(şey’an), ve terel arda hâmideten fe izâ enzelnâ aleyhel mâehtezzet ve rabet ve enbetet min kulli zevcin behîc(behîcin).
İy ādem oġlanları, eger şek içinde olsañuz girü dirilmekden, pes biz siziyaratduḳ ṭopraḳdan, andan ṣoñra menīden, andan ṣoñra uyınmışḳandan, andan bir pāre etden ṣūrete gelmiş yā ṣūrete gelmemiş, ḳudretümüz,ḥikmetümüz bildürmeg‐içün. Daḫı muḳarrer eyler‐biz analar ḳarnında herneyi dilesevüz bilinmiş vaḳta degin. Andan ṣoñra analar ḳarnında çıḳarur‐bizsizi kiçik iken. Andan ṣoñra bāliġ olursız ve niçeñüz bāliġ olmazdan burunölür ve niçeñüz döner dirligüñ ḫorlusına, hīç nesne bilmez ḳalur ‘ilmdenṣoñra, ikinci delīldür ḳıyāmete. Daḫı görürsin yiri ḳuru ve yābis. Ḳaçan üs‐tine ṣu indürsevüz deprenir ve artar. Daḫı bitürür her dürlü yaḫşı yemiş‐lerden.— S. Meal (1534)