Kasas Suresi

1

طٰسٓمٓۜ ١

Tâ sîn mîm.

‐‐‐— S. Meal (1534)

28:1

2

تِلْكَ اٰيَاتُ الْكِتَابِ الْمُب۪ينِ ٢

Tilke âyâtul kitâbil mubîn(mubîni).

Ol ḥurūf āyetlerindendür Ḳur’ānuñ.— S. Meal (1534)

28:2

3

نَتْلُوا عَلَيْكَ مِنْ نَبَأِ مُوسٰى وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ٣

Netlû aleyke min nebei mûsâ ve fir’avne bil hakkı li kavmin yu’minûn(yu’minûne).

Oḳur‐biz senüñ üstüñe ḫaberlerinden Mūsā‐y‐ıla Fir‘avnuñ. Ḥaḳḳ‐ıla birḳavme ki mü’minlerdür.— S. Meal (1534)

28:3

4

اِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِي الْاَرْضِ وَجَعَلَ اَهْلَهَا شِيَعاً يَسْتَضْعِفُ طَٓائِفَةً مِنْهُمْ يُذَبِّـحُ اَبْنَٓاءَهُمْ وَيَسْتَحْـي۪ نِسَٓاءَهُمْۜ اِنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُفْسِد۪ينَ ٤

İnne fir’avne alâ fîl ardı ve ceale ehlehâ şiyean yestad’ıfu tâifeten minhum yuzebbihu ebnâehum ve yestahyî nisâehum, innehu kâne minel mufsidîn(mufsidîne).

Taḥḳīḳ Fir‘avn yüceldi yir yüzinde. Daḫı yir ehlini bölük bölük eyle‐di. Ża‘īf gördi bir ṭāyife[yi] anlardan. Boġazlardı oġlanlarını, diri ḳoyardı‘avratlarını. Taḥḳīḳ ol müfsidlerden idi.— S. Meal (1534)

28:4

5

وَنُر۪يدُ اَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذ۪ينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْاَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ اَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِث۪ينَۙ ٥

Ve nurîdu en nemunne alellezînestud’ıfû fîl ardı ve nec’alehum eimmeten ve nec’alehumul vârisîn(vârisîne).

Daḫı dilerüz ki minnet idevüz ol kişiler üstine ki ża‘īf oldılar yir yüzinde.Daḫı anları imāmlar ḳıluruz, daḫı anları mīrāẟ idici ḳıluruz. |— S. Meal (1534)

28:5

6

وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِي الْاَرْضِ وَنُرِيَ فِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَجُنُودَهُمَا مِنْهُمْ مَا كَانُوا يَحْذَرُونَ ٦

Ve numekkine lehum fîl ardı ve nuriye fir’avne ve hâmâne ve cunûdehumâ minhum mâ kânû yahzerûn(yahzerûne).

Daḫı yirlendürür‐biz yir yüzinde anları. Daḫı gösterür‐biz Fir‘avna, daḫıHāmāna, daḫı çerilerine anlardan ol nesneyi ki anlardan ḳorḳarlardı.— S. Meal (1534)

28:6

7

وَاَوْحَيْنَٓا اِلٰٓى اُمِّ مُوسٰٓى اَنْ اَرْضِع۪يهِۚ فَاِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَاَلْق۪يهِ فِي الْيَمِّ وَلَا تَخَاف۪ي وَلَا تَحْزَن۪يۚ اِنَّا رَٓادُّوهُ اِلَيْكِ وَجَاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَل۪ينَ ٧

Ve evhaynâ ilâ ummi mûsâ en erdıîh(erdıîhi), fe izâ hıfti aleyhi fe elkîhi fîl yemmi ve lâ tehâfî ve lâ tahzenî, innâ râddûhu ileyki ve câılûhu minel murselîn(murselîne).

Daḫı vaḥy eyledük ilhām‐ıla Mūsā anasına ki anı emzür. Pes ḳaçan anuñüstine ḳorḳsañ deñize bıraḳ anı. Daḫı ḳorḳup ḳayġurma, biz anı saña ḳaytara‐caḳ‐biz. Daḫı anı peyġamberlerden ḳılaçaḳ‐biz didük.— S. Meal (1534)

28:7

8

فَالْتَقَطَهُٓ اٰلُ فِرْعَوْنَ لِيَكُونَ لَهُمْ عَدُواًّ وَحَزَناًۜ اِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَجُنُودَهُمَا كَانُوا خَاطِـ۪ٔينَ ٨

Feltekatahû âlu fir’avne li yekûne lehum aduvven ve hazenâ(hazenen), inne fir’avne ve hâmâne ve cunûdehumâ kânû hâtıîn(hâtıîne).

Pes anı ṭapdı, aldı Fir‘avn ehli, özlerine ‘āḳıbet düşman olmaġ‐ıçun veḳayġu olmaġ‐ıçun. Taḥḳīḳ Fir‘avn ve Hāmān çerileri daḫı ḫaṭā üstine‐y‐idiler.— S. Meal (1534)

28:8

9

وَقَالَتِ امْرَاَتُ فِرْعَوْنَ قُرَّتُ عَيْنٍ ل۪ي وَلَكَۜ لَا تَقْتُلُوهُۗ عَسٰٓى اَنْ يَنْفَعَنَٓا اَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَداً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ٩

Ve kâletimraetu fir’avne kurretu aynin lî ve lek(leke), lâ taktulûhu asâ en yenfeanâ ev nettehızehu veleden ve hum lâ yeş’urûn(yeş’urûne).

Daḫı eyitdi Fir‘avn ‘avratı: Göz aydınlıġıdur baña ve saña, didi.Öldürme anı, ola kim bize yaraya, yā anı oġul idinevüz. Daḫı anlar bilmez‐ler‐idi özlerine düşman olaçaġın.— S. Meal (1534)

28:9

10

وَاَصْبَحَ فُؤٰادُ اُمِّ مُوسٰى فَارِغاًۜ اِنْ كَادَتْ لَتُبْد۪ي بِه۪ لَوْلَٓا اَنْ رَبَطْنَا عَلٰى قَلْبِهَا لِتَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِن۪ينَ ٠١

Ve asbaha fuâdu ummi mûsâ fârigâ(fârigan), in kâdet le tubdî bihî lev lâ en rabatnâ alâ kalbihâ li tekûne minel mu’minîn(mu’minîne).

Mūsā anasınuñ yüregi ‘aḳldan ḥālī oldı, Fir‘avn eline düşdügin işitdügi vaḳt. Yaḳın oldı‐y‐ıdı kim ẓāhir eyleye Mūsā emrini eger ṣabr‐ıla ṭoḫtatmasa‐y‐duḳ anuñ yüregini. Ḥattā ki Tañrı va‘desine inanıcılardan ola.— S. Meal (1534)