Şems Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالشَّمْسِ وَضُحٰيهَاۙۖ ١

Veş şemsi ve duhâhâ.

Andolsun güneşe ve aydınlığına;— O. Kuntman

91:1

وَالْقَمَرِ اِذَا تَلٰيهَاۙۖ ٢

Vel kameri izâ telâhâ.

(Güneşin batmasıyla zulmete bürünen gökyüzünü, aydın kılmak için onun) Ardından gelmekte olan aya;— O. Kuntman

91:2

وَالنَّهَارِ اِذَا جَلّٰيهَاۙۖ ٣

Ven nehâri izâ cellâhâ.

(Güneşi) Açıp ortaya çıkaran gündüze;— O. Kuntman

91:3

وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰيهَاۙۖ ٤

Vel leyli izâ yagşâhâ.

(Güneşi) Örtüp, (dünya semâsını) zulmete bürüyen geceye;— O. Kuntman

91:4

وَالسَّمَٓاءِ وَمَا بَنٰيهَاۙۖ ٥

Ves semâi ve mâ benâhâ.

(Bu olayların cereyan ettiği) Göğe ve onu bina edene; (âlemlerin Rabbine)— O. Kuntman

91:5

وَالْاَرْضِ وَمَا طَحٰيهَاۙۖ ٦

Vel ardı ve mâ tahâhâ.

Yere ve onu yayıp döşeyene, (âlemlerin Rabbine)— O. Kuntman

91:6

وَنَفْسٍ وَمَا سَوّٰيهَاۙۖ ٧

Ve nefsin ve mâ sevvâhâ.

Nefse ve onu düzenleyene; (âlemlerin Rabbine)— O. Kuntman

91:7

فَاَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوٰيهَاۙۖ ٨

Fe elhemehâ fucûrehâ ve takvâhâ.

Sonra da ona (insana) hem kötülüğü hem de (kötülükten) sakınmayı (hayr ile şerri) ilham edene (âlemlerin Rabbine) ki;— O. Kuntman

91:8

قَدْ اَفْلَحَ مَنْ زَكّٰيهَاۙۖ ٩

Kad efleha men zekkâhâ.

Onu (nefsini) arıtan; (Rabbinin emir ve yasaklarına harfiyyen riâyet eden, nefsini kötülüklerden koruyup arındıran kişi) muhakkak umduğuna ermiştir!..— O. Kuntman

91:9

وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسّٰيهَاۜ ٠١

Ve kad hâbe men dessâhâ.

Onu (nefsini) alabildiğine örten (şirk ve küfürde direnen, -tevbeyi aklına bile getirmeyip- günah üstüne günah işleyerek kalp aynasını -nefsini- kirleten kişi) ise, elbette ki hüsrana uğramıştır.— O. Kuntman